Επίσης πρέπει, αφού ξαναδώσω συγχαρητήρια, να πω ότι έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε στην ομάδα του facebook ''Δίστομο'' - μέσα στις πολλές προσωπικότητες που μας έχουν τιμήσει - και τον αδερφό του Αείμνηστου Αλέκου Παναγούλη, Στάθη Παναγούλη, που θα δούμε και στο video που έχω αναρτήσει, καθώς και την κόρη του Μέγιστου Μουσικοσυνθέτη - στοχαστή, Μίκη Θεοδωράκη, Μαργαρίτα Θεοδωράκη. ( Για τον Νότη Περγιάλη εδώ )
Όσοι θέλουν να έχουν μια καλή συλλογή με τραγούδια του αγώνα και του Πολυτεχνείου, δεν έχουν πάρα να κάνουν κλικ εδώ και να πάρουν ένα διπλό περιεκτικό cd
Τον Ιούνιο που μας πέρασε, στο Δίστομο, είχε γίνει μιά από τις πιο πρωτότυπες και επιστημονικές εργασίες για το ηλιακό μας σύστημα.
Την είχαν οργανώσει κάποιοι αξιολόγοι καθηγητές του Μπαρλείου Λυκείου Διστόμου, οι μαθητές φυσικά, καθώς και ο μεγάλος Διστομίτης αστροφυσικός - και όχι μονο - ο Αργύρης ο Σφουντούρης.
Δεν θέλω να γίνω δικαστής ή να κρίνω, απλά έχω μια απορία.
Εντάξει οι πινακίδες που είχαν αναρτηθεί στα στενά ή σε μέρη που δεν έχει ιδιαίτερη κυκλοφορία, αλλά οι πινακίδες οι κεντρικές, και ιδιαίτερα αυτή που ήταν στην κεντρική Πλατεία Δανιήλ Γαμβρίλη ( Κάτω Πλατεία ), στην στάση των Κ.Τ.Ε.Λ, δίπλα και σε είδοσο εστιατορίου, πως εκλάπησαν ή καταστράφηκαν;
Ακούστηκε πως γνωρίζουν απ' τον Δήμο , ποιός έκανε αυτήν την απολίτιστη καταστοφή ή βεβήλωση ( γιατί πρόκειται για επιστήμη ).
Και φυσικά δεν πρόκειται για σκοταδιστική ενέργεια, παρά για πράξη ζήλιας και εμπάθειας.
Τι κρίμα τελικά να είσαι κρετίνος, κλέφτης, εμπαθής και αντιδιστομίτης....
Αίσχος!!!!!!!!!!
Αφού ξέρετε εσείς οι του Δήμου, κάντε κάτι. Για να δούμε!!!
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ
Σχετικά με το θέμα όμως έχουμε μια ανακοίνωση από μαθητή που ξέρει τα πράγματα εκ των έσω, και ήταν παρών στην κοπιαστική περάτωση της εργασίας. Μας λέει λοιπόν ο μαθητής Δημήτρης Καστρίτης :
"Όντας μέλος των μαθητών που έκαναν την εργασία την προηγούμενη χρονιά να σας διευκρινίσω μερικά θέματα. Οι πινακίδες υπέστησαν σοβαρές ζημιές κατά την αρχή της σχολικής χρονιάς, με εμάς από την άλλη μεριά να κάνουμε ότι μπορούμε ώστε να τις διατηρήσουμε. Ένα ωραίο πρωϊ Παρασκευής λοιπόν οι πινακίδες που βρίσκονταν κατά μήκος του δρόμου που οδηγεί στο Λύκειο, καταστράφηκαν ΕΝΤΕΛΩΣ από μία ομάδα ανθρώπων.
Συνεπώς πιστέψαμε και θεωρήσαμε πως δεν υπήρχε λόγος ύπαρξης των υπολοίπων πινακίδων εφ' όσον το μεγαλύτερο μέρος τις εργασίας είχε ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ. Αυτό που κάναμε είναι να ψάξουμε να βρούμε τα πεταμένα από εδώ και από εκεί κομμάτια τις εργασίας, να τα συλλέξουμε, και αφού κατεβάσουμε και τις υπόλοιπες πινακίδες ,να τα φυλάξουμε κάπου και να τα διατηρήσουμε, και ίσως να ξαναφτιάξουμε και τις ήδη κατεστραμμένες. Συνεπώς το άτομο στο οποίο αναφέρεστε δεν έκανε κάτι το μεμπτό, αλλά αντίθετα συνέλεξε τις εναπομείνασες πινακίδες, με σκοπό την διατήρησή τους αφενός και γιατί δεν μπορούσαμε να παρουσιάζουμε ένα μέρος της εργασίας μας της τάξης του 40%.
Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο κατέβηκαν οι πινακίδες. Δεν μπορούσαμε να παρουσιάζουμε ένα μέρος της εργασίας μας. Μπορώ να σας πω όμως πως η όλη προσπάθειά μας δεν σταματά εδώ, καθώς σε διαγωνισμό που έγινε για το Διεθνές Έτος Αστρονομίας, το σχολείο μας με την εργασία του μπήκε στα 30 επικρατέστερα, και στις 5 Δεκεμβρίου στην τελική παρουσίαση που θα γίνει στην Αθήνα, διεκδικούμε τις πρώτες θέσεις!'' ΄΄Ευχαριστούμε πολύ για μια ακόμη φορά τον Διστομίτη μαθητή, Δημήτρη Καστρίτη, και δίνουμε τα θερμά μας συγχαρητήρια στα παιδία του Ενιαίου Λυκείου Διστόμου και την ευχή μας για μιά καλή θέση στην Αθήνα στον υπέροχο αυτό διαγωνισμό.΄΄ Τελικά δεν κατάφεραν τίποτα οι τραμπούκοι που κατέστρεψαν τις πινακίδες!!!
Νέα αποκάλυψη δαπέδου κι βάσης κίονα στο Δίστομο, στο οικόπεδο Β.Λ, δίπλα στον αύλειο χώρο μεταξύ Αρχαιολογικού Μουσείου και Πολιτιστικού κέντρου
( Άλλοτε Δημοτικών σχολείων ).
Πριν κάποια χρόνια στον αύλειο αυτό χώρο, στην προσπάθεια να πραγματοποιηθούν εργασίες για την δημιουργία μικρού θεάτρου, αποκαλύφθηκε τείχος, και για τον λόγο αυτό σταμάτησαν εντελώς οι εργασίες.
Στην ίδια περιοχή, και συγκεκριμένα στο οικόπεδο Λ.Σ, αποκαλύφθηκε επίσης τείχος και εργαστήρια, αν δεν απατώμαι.
Πολύ κοντά επίσης είναι και τα δίστομα πηγάδια.
Πρόκειται για περιοχή που είναι επέκταση του σημερινού Διστόμου, εξ' ού και η ονομασία ''αλώνια''.
Και στο Αρχαίο Δίστομο όμως, στην Φωκική Άμβροσσο, στο σημείο αυτό, ήδη είχε τελειώσει η πόλη, κι αυτό φαίνεται γιατί όλος ο Αρχαιολογικός όγκος βρίσκεται από την μέση της 10ης Ιουνίου μέχρι το Κάστρο ( Ακρόπολη Αμβρυσσού ).
Τώρα θα ήθελα την γνώμη των αρχαιολόγων για το τι είναι το δάπεδο που αποκαλύφθηκε.
Πάντως η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να χρονολογείται στο τέλος της Ρωμαϊκής εποχής, αρχή Πρωτοχριστιανικής, αν κρίνω απ΄το κεραμιδωτό υλικό, όπως και στο Οινοποιείο που βρέθηκε το περυσινό καλοκαίρι.
Μπορείτε να δείτε εδώ παλαιότερα άρθρα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος απ' το Δίστομο.
Αυτές τις μέρες, στην Ιτέα, στο παλιό Δημαρχείο, και όχι μόνο, πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις υψήλου επιπέδου.
Αλλά πέρα απ' αυτό, το δίδαγμα που πέρασαν στις νέες γενιές, αλλά και σ' όλες τις ηλικίες, ήταν η φροντίδα για το περιβάλλον και της θάλασσας που μας βρέχει, και που εμείς την κακοποιούμε και συνηγορούμε στα συμφέροντα των επιχειρηματιών και των πολιτικών της περιοχής, που με στόχο το γρήγορο και αισχρό χρήμα, παίζουν με την υγεία μας.
Δεν περιμέναμε και πολλά πράγματα απ' τους πιο πολλούς Βοιωτούς βέβαια, γιατί δυστυχώς είναι δεμένοι στο άρμα του συμφέροντος και της πελατειακής σχέσης, ( λόγω του εργοστασίου που είναι στην Βοιωτία, στο Δίστομο ), και έτσι ( βλέπετε εδώ), προσπαθούν να τους φιμώσουν με δωράκια.
Τα προβλήματα της Βοιωτίας παραμένουν και οξύνονται- Κάλεσμα για παράσταση στο Νομαρχιακό Συμβούλιο την Τετάρτη 21/10 Στην γενική συνέλευση της Συμπαράταξης που έγινε την Κυριακή 18/10 στη Θήβα, διαπιστώθηκε ότι παρά τα όσα έχουν δημοσιοποιηθεί απο τη δράση των ενεργών πολιτών και των περιβαλλοντικών κινήσεων, κρίσιμα περιβαλλοντικά και χωροταξικά προβλήματα παραμένουν και εξελίσσονται με την ανοχή όλων των αρμοδίων. Τους προηγούμενους μήνες, στο μέτωπο της βιομηχανικής ρύπανσης δεν σημειώθηκαν ουσιαστικές βελτιώσεις αντίθετα τόσο στον Ασωπό, όσο και στον Άγιο Νικόλαο Διστόμου και Αντίκυρα υπήρξαν αρνητικές εξελίξεις. Πρόσφατα ο Νομάρχης Βοιωτίας εξέδωσε άδεια με την οποία παρατείνει για άλλα τρία χρόνια τη διάθεση της κόκκινης λάσπης του Αλουμινίου της Ελλάδας στη θάλασσα, παρά το γεγονός ότι πριν απο ένα χρόνο διαβεβαίωνε κατηγορηματικά για το αντίθετο και πριν απο δύο χρόνια, το Νομαρχιακό Συμβούλιο είχε γνωμοδοτήσει πανηγυρικά κατά της ανανέωσης των περιβαλλοντικών όρων του Αλουμινίου. Αντίστοιχα, η μη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού Σχηματαρίου -Οινοφύτων συμβάλλει στην ρύπανση του Ασωπού και δημιουργεί αφόρητες συνθήκες σε ολόκληρο τον οικισμό των Οινοφύτων. ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ..Τα πράγματα είναι σοβαρά....... ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ...Πολύ φοβάμαι με τα νεύρα και την οργή να με διακατέχουν, θα πω άσχημα πράγματα...
Το αισιόδοξο μέσα σ' αυτή την λαίλαπα της συνεργασίας πολιτικών της Βοιωτίας και βιομηχάνων ( τα έχουμε πει αυτά για τα κουστουμάκια που ράβονται ), είναι η ίδρυση αυτού του νέου Πολιτιστικού οργανισμού Περιβαλλοντικής και Πολιτιστικής Συνείδησης και Επαγρύπνησης, με το όνομα Αειφέρων( κλικ για να δείτε ).
Ας αφιερώσουμε λοιπόν αυτό το αριστούργημα του Μάνου Χατζιδάκικαι του Νίκου Γκάτσου, τον ''Εφιάλτη της Περσεφόνης'', που είναι η ίδια η γη. Φυσικά δεν περιμένουμε να καταλάβουν τίποτα αυτοί οι κρετίνοι, ούτε να παραδειγματιστούν όσο προσκυνούν το γρήγορο, και εγκληματικό προς την φύση, κέρδος.
Είναι απ' τις φορές που με κυριεύει πάλι η οργή και η στενοχώρια, γιατί αναγκάζομαι εγώ να ψάχνω και να βρίσκω στοιχεία γι' αυτές τις μεγάλες προσωπικότητες του Διστόμου, πράγμα το οποίο, όπως έχω επανειλημμένως τονίσει, είναι δουλειά άλλων, ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι.
Έτσι όταν πρωτολειτούργησα τον παρόντα ιστοχώρο, ξεκίνησα με μιά προσωπικότητα που μας έχει αφήσει και πολλές δωρεές αν μη τι άλλο, πολλά εκπαιδευτικά κτίρια στο Δίστομο, τον Δανιήλ τον Γαμβρίλη.
Αν όμως δεν ήταν αδερφός του Προπάππου μου και δεν ήξερα γι' αυτόν από οικογενειακά κειμήλια, φωτογραφίες και βιβλία, καθώς και διηγήσεις των παλαιοτέρων συγγενών μου, δεν θα ήξερα κάτι, όπως δεν ξέρουν και οι νεώτερες γενιές.
Το ίδιο συμβαίνει και με τον Ηρακλή Τζάθα, έναν από τους πιο μεγάλους Δημοσιογράφους της Ελλάδας και μαχητή της Αριστεράς και κατ' επέκτασιν της Δημοκρατίας, που αν κι αυτός δεν ήταν συγγενής μου, και συγκεκριμένα πρώτος ξάδερφος του Παππού μου, δεν θα ήξερα τίποτα γι αυτόν.
Τα στοιχεία μου όμως είναι ανεπαρκή, κι έτσι θα αρκεστώ σε πληροφορίες του διαδικτύου.
Βέβαια θα χρειαστώ και την βοήθειά σας για περαιτέρω στοιχεία, γιατί αν στηριχτώ στους αρμοδίους τοπικούς άρχοντες, δεν πρόκειται να βρω κανένα στοιχείο.
ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Ηρακλής Τζάθας, από νεαρός φοιτητής της Νομικής του Πανεπιστημίου της Αθήνας, συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα κατά της μεταξικής δικτατορίας.
Πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο και από τις αρχές του 1943 εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ Πελοποννήσου ως καπετάνιος του 6ου Συντάγματος.
Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, δημοσιογραφεί στην απογευματινή εφημερίδα του ΕΑΜ
<< Ελεύθερη Ελλάδα >>.
Το 1947 συλλαμβάνεται και φυλακίζεται στο Γεντί Κουλέ, στις φυλακές Αβέρωφ και στα Βούρλα.
Το 1951, αφού αποφυλακιστεί από τη Μακρόνησο, συνεχίζει τη δημοσιογραφία στις εφημερίδες << Δημοκρατική>>, << Ημέρα>>, <<Ανεξάρτητος Τύπος >> και προδικτατορική << Αυγή >>.
Είναι από τους πρώτους Δυτικούς Δημοσιογράφους που, ως απεσταλμένος της << Αυγής>>, επισκέπτεται την Κούβα, μετά τη νίκη της επανάστασης του Φιντέλ Κάστρο, στις αρχές της δεκαετίας του '60.
Ακολούθησαν αποστολές του στην Σοβιετική Ένωση και στις τότε σοσιαλιστικές Χώρες.
Το 1967 συλλαμβάνεται από τη χούντα και εκτοπίζεται στο στρατόπεδο στο Λακκί της Λέρου, όπου κρατείται ως το τέλος του '70, απ' όπου αποφυλακίζεται με τη γενική αμνηστία.
Συνεχίζει να δημοσιογραφεί στις εφημερίδες << Ακρόπολη>> και << Εξπρές>> και , μετά τη μεταπολίτευση, στην << Καθημερινή >> και << Τα Νέα>>.
Το 1981 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο <<Ιπεκτσί>> και το 1991 με το βραβείο του
Το πρώτο με τις εντυπώσεις του από την Κούβα και το δεύτερο με τίτλο << Τα ανθρώπινα>>.
Επιθυμία του της οικογένειας του εκλιπόντος είναι, αντί για στεφάνι, τα χρήματα να κατατεθούν για το << Βραβείο Ειρήνης και Φιλίας Αμπτί Ιπεκτσί>>.
-Κοιτάξτε τι προσωπικότητες φυλάκιζαν οι χουντικοί που τώρα κατέβηκαν στις εκλογές και έχουν πάλι έδρα στην Βουλή με την ανοησία μερικών νοσταλγών της χούντας, ανόητων ανθρώπων.
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ
Δήλωση του Ν.Κωνσταντόπουλου για τον Θάνατο του Η.Τζάθα
''Ο Ηρακλής Τζάθας έζησε ακτινοβολώντας λεβεντιά και ήθος.
Έφυγε φορτωμένος αγώνες, αφιερωμένος στις αγωνίες αυτού του λαού, γεμάτος από τις ιδέες και τις αξίες της Δημοκρατίας και του Σοσιαλισμού.
Άνθρωπος ξεχωριστός , θα είναι πάντα μέτρο ζωής και δείγμα συνείδησης για όλους μας.
Στην οικογένειά του εκφράζω τα βαθύτατα συλλυπητήρια μου.''
Πέθανε χτες ο γνωστός αντιστασιακός δημοσιογράφος Ηρακλής Τζάθας.
Η κηδεία του γίνεται σήμερα, στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στο χωριό Μιχαλοία Μεσσηνίας, όπου και γεννήθηκε το 1919.
Ακολουθεί το παραπάνω ''Σύντομο Βιογραφικό''.
Αθήνα, 19 Απριλίου 2000
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ
Αρχικά θέλω να εκφράσω εκ μέρους της κυβέρνησης τα συλλυπητήρία μας για το θάνατο του Ηρακλή Τζάθα, ενός αγωνιστή της δημοκρατίας και μαχητή της δημοσιογραφίας.
Τίμησε το λειτούργημά σας και ήταν παράδειγμα προς μίμηση. ( Προς δημοσιογράφους )
Υπήρξε ένας πολίτης πάντοτε παρών στους αγώνες για τη δημοκρατία, την ειρήνη και την πρόοδο.
Εκφράζουμε τα θερμά συλλυπητήριά μας στους οικείος του.
Ο Διστομίτης Πατέρας του πέθανε όταν γεννήθηκε στο Δίστομο το 1919 ο Ηρακλής Τζάθας, κι έτσι η Πελοποννήσια μάνα του, μόνη πια, έφυγε απ' το Δίστομο και εγκαταστάθηκε στην Μεσσηνία, που ήταν και γενέτειρά της.
Είναι ειλικρινά λυπηρό που δεν έχει γίνει καμιά τιμητική εκδήλωση ή καμιά μνεία από τους τωρινούς αλλά και από τους παλαιότερους τοπικούς άρχοντες.
Για να μην μας πουν κι άλλα ψέματα, καλώ όλο το λαό του Διστόμου, και ειδικά τη σκεπτόμενη Νεολαία, που επωμίζεται την μοναξιά και την εγκατάλειψη εδώ στο Δίστομο, να είναι άγρυπνη και να αφουγκράζεται κάθε τι που γίνεται χωρίς αυτήν, εδώ στο πολύπαθο Δίστομο.
Μας έχουν πει αρκετά ψέματα, δεν πρέπει να ανεχόμαστε άλλα. Είναι επικίνδυνες εποχές και βλαβερές προς τα συμφέροντα του τόπου μας και ευνοϊκές προς τα συμφέροντα - με αισχρό τρόπο βέβαια - κάποιων τοπικών πολιτικών, που διάκεινται εχθρικά στο Δίστομο. Σκεφτείτε και κρατήστε ημερολόγιο, πότε θα ξαναεμφανιστούν στον τόπο μας οι πολιτικάντηδες της Βοιωτίας, ειδικά τώρα που πέρασαν οι εκλογές. Ας μην κοιτάμε το προσωπικό όφελος που τυχόν να έχουν μερικοί απ' τις πελατειακές σχέσεις με τον πολιτικό τους, παρά το τοπικό όφελος και την παρακαταθήκη που θα αφήσουμε στους νεώτερους, με την διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας και του υγιούς περιβάλλοντος, ειδικά σε μιά περιοχή βιομηχανική που έχει πληγεί ανεξέλεγκτα, και που έχουν καρπωθεί πολλοί απ' τους κυβερνώντες και τους ιθύνοντες απ' τις πληγές του.
Εκδηλώθηκε πυρκαγιά σήμερα 29 Σεπτεμβρίου 2009, στο χώρο του Κάστρου Διστόμου εκεί που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής σπίτια καθώς και τείχη ανεκτίμητης αρχαιολογικής και ιστορικής αξίας ( Ακρόπολη Αμβρυσσού ). Ευτυχώς η φωτιά ήταν πολύ μικρής έκτασης, καθώς και άμεση η επέμβαση της πυροσβεστικής υπηρεσίας. Πάντως αν και μικρή, όπως θα διαπιστώσετε απ' τις φωτογραφίες, ο κίνδυνος ήταν μεγάλος γιατί εκεί βρίσκονται σπίτια σε πολύ μικρή απόσταση απ' την εστία. Εκεί που έμοιαζε να σβήνει η φωτιά, αναζωπυρωνόταν. Επίσης κατέβαινε ελεγχόμενα και στο πίσω μέρος του λόφου προς το Αρχαίο τείχος και το πρατήριο υγρών καυσίμων που βρίσκεται στον περιφερειακό Διστόμου. Εκδηλώθηκε από απροσεξία, από μια ηλικιωμένη γυναίκα. Ευτυχώς τέλος καλό, όλα καλά.
Ευχαριστώ θερμά τον συμπατριώτη μας Κωνσταντίνο Βέργο για το άρθρο και την ενημέρωση, καθώς και την παραχώρηση του φωτογραφικού υλικού.
Λόγω εργασιών της Δ.Ε.Η ( 24/09/2009 ) στον χώρο της Δημαρχίας, για υπόγειο υποσταθμό και κατάργηση των τσιμεντοκολώνων, αποκαλύφθηκε το περιβόητο δίστομο πηγάδι, η μάλλον το ένα απ' αυτά τα δίστομα πηγάδια, που τα θυμούνται οι παλιές γενιές, ( Οι σημερινοί 60άρηδες και άνω ).
Απ' τις περιγραφές τους, όντως είναι έτσι όπως το περιγράφανε.Πηγάδι με
δύο στόμια χωρισμένο στα δύο.Να τονίσουμε ότι στον ευρύτερο χώρο της Πλατείας Δανιήλ Γαμβρίλη( Κάτω Πλατείας), υπήρχαν αρκετά πηγάδια, γι' αυτό εδώ και πολλούς αιώνες, υπάρχουν οι πλάτανοι.
Τώρα βέβαια υπάρχει μόνο ένας, και δεν είναι ο γηραιότερος, εξαιτίας του
γεγονότος ότι ο παλαιότερος καταστράφηκε απ' τις τότε μεταλλευτικές εταιρείες
για να μπορούν να περνάν τα φορτηγά που κουβαλούσαν μετάλλευμα, κατά μία εκδοχή, και για να φαίνεται το κτήριο της Δημαρχίας, κατά δεύτερη και επικρατέστερη.
Σ' αυτόν που υπάρχει σήμερα βλέπουμε ένα απ' τα πηγάδια το οποίο είναι
αξιοποιημένο, διασώζεται, και κάνει και καλά τη δουλειά του απ' ό,τι
φαίνεται.
Ένας άλλος συντοπίτης μας,είναι ο Θέμης Παπαϊωάννου ή Κατσαμπίνης .
Ο Θέμης Παπαϊωάννου γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1974. Είναι Ιδιωτικός υπάλληλος και ζει μόνιμα στο Δίστομο όπου και είναι η εργασία του.
Αυτοδίδακτος στο Τρίχορδο μπουζούκι, ξεκίνησε με μια κιθάρα που του δώρισε ο Πατέρας
του, βλέποντας την εμμονή του με την μουσική από μωρό παιδί.
Ημιμαθής στην κιθάρα εξ' αιτίας της έλλειψης δασκάλων μουσικής στο Δίστομο, άρχισε να παίζει με δικό του τρόπο μαζί με τις λίγες γνώσεις που αποκόμισε από το πολύ μικρό χρονικό διάστημα που διδάχτηκε κιθάρα στον χώρο της τότε βιβλιοθήκης Γυμνασίου Διστόμου, αλλά λόγω έλλειψης μαθητών, οι δάσκαλοι έφυγαν νωρίς απο κει.
Η πρώτη του επαφή ήταν με κλασσική κιθάρα, και μετά με ακουστική, άλλα για πολύ λίγο.
Στην κιθάρα έπαιζε τσιμπητά και σόλαρε, με αποτέλεσμα να την κάνει μπουζούκι, για να καταλάβει ότι τελικά εκεί ανήκει.
Στην προσπάθειά μου να αναδείξω τους Διστομίτες καλλιτέχνες, καταξιωμένους και μη, κι αφού παρουσιάσαμε κάποιους λογοτέχνες και προσωπικότητες, όπως πχ η Καίτη Μανωλοπούλουκι ο Αργύρης Σφουντούρης, ( και θα συνεχιστεί αυτό γιατί ακόμη δεν έχω κάνει το πλήρες βιογραφικό τους ), θα μείνουμε λίγο στην μουσική, στους μουσικούς του Διστόμου.
Να πούμε ότι αυτός ο δίσκος είναι κλασσικός και μας έχει χαρίσει διαχρονικά τραγούδια όπως π.χ το ''Μπαγλαμαδάκι'' ( Ραγίζει απόψε η καρδιά με το μπαγλαμαδάκι ).
Ο ατίθασος χαρακτήρας του όμως και η άρνηση του για να συνεχίσει την δισκογραφία, τον έκαναν να λέιψει απ' το προσκήνιο και να συνεχίσει την καριέρα του, καθώς και να διαδώσει την φήμη του, στο μαγαζί του στο Δίστομο, την περιβόητη ''Καστανιά''. Εκεί διέδωσε και διέσωσε την φήμη του αρχικά στην περιοχή και στην συνέχεια στο Πανελλήνιο.
Στέκι πολλών μερακλήδων και πολλών καλλιτεχνών και δημοσιογράφων απ' την Αθήνα, που τον επισκέπτονταν αυθημερόν.
Μπουζουξήδες υπάρχουν πολλοί, δεξιοτέχνες και βιρτουόζοι, ο Κακούργος όμως ξεχωρίζει, όπως πολλοί άλλοι αυτοδίδακτοι άλλωστε, για τον ξεχωριστό τρόπο παιξίματος, το χρώμα του και την καθαρότητα της πένας του.
Τα ταξίμια του ( Αυτοσχεδιασμοί ) είναι ανεπανάληπτα. Θυμίζει την απλότητα και την μαγκιά του Μάρκου Βαμβακάρη, καθώς και την αρμονία και τον αεράτο ήχο του Τσιτσάνη και του Ζαμπέτα.
Η φωνή του βραχνή και μάγκικη με αρμονία και στιβαρότητα, και τεχνική μεγάλη στις δεύτερες φωνές ( σεγόντα ).
Δίδαξε πολλά σπάνια τραγούδια σε νεώτερους γνωστούς μουσικούς πριν ακόμη κυκλοφορήσουν σε μετεγγραφές απ' τους συλλέκτες των δίσκων 78 στροφών και γίνουν γνωστά.
Έχει πολλούς μαθητές και πολλούς μιμητές που τον σέβονται και τον ακούν.
Εμφανίστηκε σε κάποια μαγαζιά Αθηναϊκά, όπως π.χ το ''Χάος'' στου Μακρυγιάννη, όπου συνεργάστηκε τότε το 1993 με την Ελένη Βιτάλη, την Μελίνα Κανά, τον Γιάννη Καραλήπάλι συντοπίτη μας απ' το Κυριάκι, κι αυτός με σπουδαία καριέρα και προσωπικό cd, και μπουζούκι τον Δημήτρη τον Λίβανο( όπου κι αυτός μένει στην Παραλία Διστόμου λόγω του Γάμου του με Διστομίτισσα. Κι αυτός γνωστός απ' το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι ''ξένο ρούχο'' , κι απ' την μόνιμη συνεργασία του με την γνωστή Σαλονικιά Μαριώ και με σπουδαίες συνθέσεις του και το δεξιοτεχνικό παίξιμό του, καθώς και με τις αλλεπάλληλες εμφανίσεις του στην τηλεόραση και στα πιο γνωστά Αθηναϊκά μαγαζία, οπως πχ το ιστορικό ''Χάραμα'' και ''Το περιβόλι τ' ουρανού'' . )
H ζωή του είναι ταραγμένη και αληθινά Ρεμπέτικη. Έχει ταξιδέψει και πολύ λόγω του ότι κάποτε υπήρξε και ναυτικός. Τον τελευταίο καιρό βρισκόταν στον Καναδά, όπου και μένει μόνιμα ο γιος του Λουκάς, και έπαιξε και εκεί.
Έχει δύο παιδιά απ' τον Γάμο του με την Πελοποννήσια γυναίκα του.
Δυστυχώς λόγω των χρόνων που έχουν περάσει και μιας περιπέτειας με την υγεία του, δεν παίζει πια, πάρα μόνο λίγο και σε έκτακτες περιπτώσεις.
Το καλοκαίρι πέρασε ωραία ,με πολλές επισκέψεις από ετεροδημότες αλλά και επισκέπτες!!
Το φθινόπωρο που ζούμε εδώ εμείς και εμείς , και βιώνουμε την πίκρα της μοναξιάς, κανείς δεν μας σκέπτεται.
Όμως τώρα, έννοια σας, φίλοι μόνιμοι κάτοικοι του Διστόμου.
Εκλογών ένεκα, θα έχουμε επισκέψεις απ' τα λαμόγια της Βοιωτίας που θα έρχονται μ' αυτό το εμετικό σαρδόνιο χαμόγελο και με τα ιδρωμένα απ' τις χαιρετούρες χέρια τους, θα μας χαιρετάνε σφικτά.
Θα μας θυμηθούν...θα θα θα θα θα θα θα θα .....
Και τι; Πάλι θα μας εγκαταλείψουν. Πάλι θα ράβουν κουστούμια με τα εργοστάσια και θα εξυπηρετούν τα Χωριά που συνεργάζονται μ' αυτά τα εργοστάσια, θα βλάψουν τα συμφέροντα μας, θα μας κλείνουν τις πόρτες, και θα τους βλέπετε ξανά στις 10 Ιουνίου που είναι η επέτειος της Σφαγής του Διστόμου ( Πρέπει να γίνουν και οι κομματικές συναλλαγές ).
Θα βρούν καμμένο έδαφος , θα βολτάρουν στην Αράχοβα, θα παίρνουν σβάρνα τα πανηγυράκια και τα φαγοπότια, και άντε πάλι απ' την αρχή................
Τα αισχυντηλά, τα κακώς κείμενα και τα γλοιώδη, θα συνεχιστούν με άλλη φορεσιά, άλλου χρώματος που μας την έχουνε ξαναφορέσει.
Οι κομματάρχες θα συνοδεύουν τους δικούς του χρηματοδότες...ε!!! Συγγνώμη , πολιτικούς ήθελα να πω, και θα θυμίζουν πόρνη που ψάχνει για πελάτη.
Εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια, εγώ με κάποιον φίλο μου, βρήκαμε στο Δίστομο, στις παρυφές του Μαυσωλείου ( Κάναλες ), έναν υπέροχο σκύλο ράτσας τερριέ, και τον μεγαλώσαμε υιοθετώντας τον.
Ένα άλλο κανίς το υιοθέτησε μία άλλη Διστομίτισσα η Δ.Σ.M.
Ήταν αγέλη από διάφορες ράτσες, άλλα με λουράκια κι άλλα χωρίς, άλλα έδειχναν ότι είχαν ζήσει σε σπίτι με άνθρωπο.
Τα άλλα τι απέγιναν; Τα χτύπησε αυτοκίνητο ή τους έριξαν φόλες; Γιατί εξαφανίστηκαν, όπως και οι άλλες αγέλες σκύλων που αφήνουν κατά καιρούς.
Προχθές βγάζοντας βόλτα τον σκύλο μου στις εγκαταστάσεις της Εταιρείας ''Ελληνικοί Βωξίται Ελικώνος'', όπου και εργάζομαι, είδα κι άλλα σκυλιά εγκαταλελειμμένα τα οποία ή θα τα σκοτώσουν βοσκοί με το πρόσχημα ότι τους τρώνε τα πρόβατα, ή θα φάνε φόλα, η θα πάνε από τροχαίο.
Μετά απ' τον μεγάλο Ρεμπέτη Μπάμπη Γκολέ, ο Νίκος ο Παππάς, ο Κακούργος, μας χάρισε μιά υπέροχη Ρεμπέτικη βραδιά, πιο ήσυχη και με πολύ καλό ρεπερτόριο. Στο μπουζούκι ήταν ο σπουδαίος μπουζουξής Γιάννης Παπαβασιλείου ή Βλάχος, γνωστός κι απ το συγκρότημα τρίχορδων μπουζουκιών ''Δρόμος''. Ο Κακούργος τραγούδησε τραγούδια των Ζαμπέτα, Τσιτσάνη, Βαμβακάρη, Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Περιστέρη, Σκαρβέλη, Παπαϊωάννου, Τούντα, Χατζηχρήστου και άλλων σπουδαίων συνθετών, ενώ έπαιξαν κιθάρα η Ράνια Γκικοπούλου απ' τον Ορχομενό, μπουζούκι επίσης ο Λευτέρης ο Παρασκεύοπουλος και ακκορντεόν ο επίσης σπουδαίος Νίκος Μπουλούμπασης. Αναμένουμε την επόμενη φορά.
Στο Δίστομο, εκτός απ' τα δικά μας παιδιά, που για μένα είναι το σημαντικότερο, έγιναν και οι εξής εκδηλώσεις. Στο ιστορικό μαγαζί ''Καστανιά'' του Διστομίτη μουσικού Ρεμπέτη , Νίκου Παππά ή Κακούργου, ( θα γίνει ιδιαίτερη μνεία ), ήρθε και τραγούδησε ο Μπάμπης Γκολές με μεγάλο επιτελείο άριστων μουσικών. Και στην καθιερωμένη πλέον ''γιορτή κρασιού'' ο σπουδαίος Δημοτικός τραγουδιστής Παναγιώτης Λάλεζας. Αναδημοσιεύω και σχετικό ρεπορτάζ απ' την εφημερίδα ''Τα νέα'' :
Γλέντησε στο Δίστομο
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 11 Αυγούστου 2009
ΠΟΛΛΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ στον Νομό Βοιωτίας έχει «γράψει» αυτό το καλοκαίρι ο Βαγγέλης Μπασιάκος. Ο πρώην υπουργός μπορεί να έχει εξαφανιστεί από την κεντρική πολιτική σκηνή, αλλά δεν έχει χάσει πανηγύρι και εκδήλωση στην εκλογική του περιφέρεια.
Την Κυριακή βρέθηκε στην ετήσια Γιορτή Κρασιού του ονομαστού για τα κρασιά του Διστόμου. Ο Μπασιάκος εθεάθη με λευκό πουκάμισο, να χαιρετά παρευρισκόμενους και οινοπαραγωγούς. Στο τέλος κάθησε με τον αντιδήμαρχο Κώστα Νταή. Εκεί, υπό τους ήχους δημοτικών τραγουδιών από τον Παναγιώτη Λάλεζα, απόλαυσαν παχυντικούς ρουμελιώτικους μεζέδες, όπως αρνί στη σούβλα. «Το κρασί σου είναι υπέροχο. Θα έρθω πάλι για να αγοράσω για το σπίτι και για τους φίλους μου», είπε ο Μπασιάκος σε γνωστό οινοπαραγωγό της περιοχής. Πάντως, εκτός από τον «πράσινο» αντινομάρχη Βοιωτίας Νίκο Παπαναγιώτου, δεν υπήρξαν άλλες παρουσίες Πασόκων, γεγονός το οποίο σχολιάστηκε.
Ενας νέος, σύγχρονος Σταθμός Εξυπηρέτησης Αυτοκινήτων άρχισε να λειτουργεί λίγο έξω από το Δίστομο, στον κεντρικό δρόμο προς Λιβαδειά και κοντά στη διασταύρωση για Αράχοβα. Πρόκειται για Σταθμό που περιλαμβάνει πρατήριο υγρών καυσίμων Revoil, πλυντήριο αυτοκινήτων, λιπαντήριο και _ προσεχώς _ συνεργείο αυτοκινήτων, μοτοσυκλετών και βαρέων οχημάτων, καφετέρια και μίνι μάρκετ.
Ιδιοκτήτες είναι οι αδελφοί Πετράκου που έχουν πολυετή εμπειρία στον χώρο των καυσίμων και του αυτοκινήτου. Το πρώτο πρατήριο της οικογένειας Πετράκου _ είναι ανίψια του αείμνηστου ιατρού - μαιευτήρα της Λιβαδειάς Χριστόφορου Πετράκου _ το οποίο είχε ανοίξει ο πατέρας τους Ανδρέας, είναι από τα παλαιότερα στη Βοιωτία. Αυτό θα εξακολουθήσει να λειτουργεί στο Δίστομο. O στόχος είναι το νέο πρατήριο να γίνει σημείο αναφοράς για τη φροντίδα Ι.Χ., μοτοσικλετών και φορτηγών όλης της Δυτικής Βοιωτίας όπως και των αυτοκινήτων που διέρχονται από το οδικό άξονα Ήπειρος - Ναύπακτος - Γαλαξίδι - Ιτέα - Δεσφίνα - Δίστομο - Λιβαδειά - Κάστρο - Εθνική Οδός και αντιστρόφως, καθώς και όσων κινούνται προς το ιστορικό βυζαντινό μοναστήρι του Οσίου Λουκά και το Στείρι, και την Παραλία Διστόμου. Για τον σκοπό αυτό σχεδιάζεται η λειτουργία του Κέντρου και για όσους κινούνται αργά τη νύχτα.
Φυσικά υπάρχει και blog: http://revoil.blogspot.com/ Πρέπει να τονίσουμε και το οικολογικό ενδιαφέρον των αφών Πετράκου, που με ιδιαίτερη φροντίδα και σύγχρονα μέσα προστατεύουν τον χώρο τους Δείτε και εδώ Θα γίνει και ιδιαίτερη αναφορά στα άρθρα ( δείτε τα στο παρόν blog ) ''Προσωπικότητες του Διστόμου'', στον Χριστόφορο Πετράκο, με την βοήθεια των ανιψιών του. Ευχαριστώ τον συμπατριώτη μας Λ.Δ για την πολύτιμη βοήθειά του.
Χτες στο αμφιθέατρο του Μαυσωλείου στο Δίστομο, σε μιά Rock βραδιά με καλλιτέχνες απ' το Δίστομο, πραγματοποιήθηκε μία απ' τις πιο ωραίες εκδηλώσεις, που αν μη τι άλλο, μας δείχνει ότι δεν παίρνουν όλοι τον ίδιο δρόμο της ευτέλειας και της λαίλαπας του σκυλάδικου και της φτηνής μουσικής, παρά αμύνονται, δημιουργούν και προσφέρουν.
Αυτά είναι τα παιδιά απ' το Δίστομο, οι quantum ,που μαζί με τους black widow απ' την Παραλία Διστόμου, και τους Λειβαδίτες Greek rock project, μας χάρισαν μιά εξαιρετική βραδιά που μας κάνει υπερήφανους.
Παρά την χαμηλή θερμοκρασία και το σιγανοψιχάλισμα και την απουσία πολλών, ( όπως πχ την δική μου), λόγω διακοπών και άλλων υποχρεώσεων, όπως είθισται κάθε Αύγουστο, η προσέλευση ήταν αρκετή και ο κόσμος έμεινε ικανοποιημένος και ενθουσιάστηκε.
Αναμένω φωτογραφίες, βίντεο και σχόλια για να αναρτήσω στο blog μου.
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΛΟΙΠΟΝ στα παιδιά, πρώτα για την ικανότητά τους σαν μουσικούς, και έπειτα για την άμυνα τους στο ευτελές σκυλοτράγουδο της εποχής μας που κάνει τους ηλίθιους ηλιθιότερους.
Ελπίζω επιτέλους να παρευρεθώ στην επόμενη συναυλία σας....
Το σχήμα αποτελούν οι Διστομίτες :
Νίκος Λεμονής : Ντραμς
Κωνσταντίνος Βέργος: Ηλεκτρική κιθάρα - Φωνή
Παναγιώτης Περγαντάς: Μπάσο
Ο Βασίλης ο Περγαντάς ( που μας ήρθε απ' την Γερμανία όπου και ζει μόνιμα ) : Ηλεκτρική κιθάρα
Παρευρέθηκε και ο Διστομίτης Γιάννης Μορόγιαννηςπου έχει καταξιωθεί στον χώρο της Rock Μουσικής στην Αθήνα, ο οποίος επιμελήθηκε και τον ήχο των group.
Την αφίσα φιλοτέχνησε ο Διστομίτης Τάσος Μπασδέκης.
Οι φωτογραφίες είναι απ' το αρχείο του Βασίλη Περγαντά.
*Ευχαριστώ πολύ τον Δημήτρη Μορόγιαννη για τις επισημάνσεις και τις διορθώσεις του
Όπως έχω γράψει σ' ένα προηγούμενο άρθρο, σαν να πρόκειται το για κάνενα χωριουδάκι οικισμό ( Άνω ραχούλα και κάτω πετειναριά ), το Δίστομο δεν έχει σημάνσεις και πινακίδες σε σημαντικές αρτηρίες που να καθοδηγούν τον περαστικό, ή κάποιον που θέλει να το επισκεφτεί για την ιστορικότητά του.
Ξαναλέω ότι είναι πέρασμα και, ήταν και κατά την αρχαιότητα, ( θυμηθείτε την περίφημη σχιστή οδό, το τρίστατο που σκότωσε ο Οιδίποδας τον Λάϊο. Σημερινή στενή ). Επίσης είναι το μόνο μαρτυρικό μέρος που δεν διαθέτει πινακίδες μαρτυρικής πόλης. Ένας επισκέπτης νιώθει ότι μπαίνει σε μία κανονική Κωμόπολη. Παλιά υπήρχαν...!!!
Πέρασμα που συνδέει την κεντρική με την δυτική Ελλάδα, καθώς περνάνε χιλιάδες Έλληνες μα και ευρωπαίοι, δύο χιλιόμετρα απ' έξω του, για να πάνε να επισκεφθούν την Αράχοβα και τους Δελφούς.
Πολλοί απ' αυτούς δεν παίρνουν είδηση ότι περνούν απ' έξω από μια απ' τις πιό ιστορικές Κώμεις της Ευρώπης, με συνεχή και αδιάλειπτη κατοίκηση απ' τα προελληνικά φύλα απ' το 3.500 π.χ ως σήμερα.
Μέρος με Αρχαιολογικό Μουσείο, με μνημεία γύρω του, με επάρκεια, και περνά απαρατήρητο.
Προσφάτως οδηγός ΚΤΕΛ που εκτελούσε το δρομολόγιο Πάτρα - Χαλκίδα, στον δρόμο Ιτέας - Διστόμου, λόγω έλλειψης σημάνσεως στη στροφή προς Δίστομο, πήγε ευθεία για την Παραλία του Διστόμου.
Συνεχίζοντας την αναδρομή στο παρελθόν του Διστόμου με φωτογραφίες του προσωπικού μου αρχείου, κι όχι μόνο, φτάσαμε στον αριθμό 8, και ξεκινάμε...
Να τονίσω ότι η χρονολογική σειρά καθώς και οι εικόνες είναι εντέλως τυχαίες.
Όπως είπα οι πιό πολλές είναι απ' το προσωπικό - οικογενειακό αρχείο.
Αν θέλετε να στείλετε και σεις τις δικές σας εικόνες του παρελθόντος απ' το Δίστομο, στείλτε τα εδώ: katsabin@otenet.gr
Στην πρώτη φωτογραφία λοιπόν, είμαι εγώ ( Παπαϊωάννου θεμιστοκλής) , σε ηλικία Δημοτικού σχολείου, στην μέση η Παναγιώτα Ζάκκα, και η μάνα μου Βασιλική Καΐλη, και βρισκόμαστε στο πατρικό της, γύρω στο 1985.
Στην δεύτερη φωτογραφία πάλι η Βασιλική Καΐλη στο πατρικό της, αρχές δεκαετίας 70'.
Στην τρίτη φωτογραφία πρώτος από αριστερά ο πατέρας μου Παπαϊωάννου Νικόλαος με την κουκουβάγια στο κεφάλι ( υποχρεωτικά )!! σε γυμνασιακή ηλικία μαζί με τους Διστομίτες , Λουκά Λούκα και Βασίλειο Γαμβρίλη. Η τέταρτη φωτογραφία είναι απ' τον χώρο του Μαυσωλείου, τον Αύγουστο του 1997, σε μιά συναυλία- αφιέρωμα στο Ρεμπέτικο τραγούδι. ( Θα κάνουμε σε επόμενο άρθρο εκτενές αφιέρωμα στους Διστομίτες καλλιτέχνες όπως αρχίσαμε ).
Πρώτη από αριστερά η Φρόσω Γιάγκου, η Πόπη Ζάκκα, ο Θέμης Παπαϊωάννου, ο Μπάμπης Μπαρμπούνης και ο Κώστας Νταής. Στην τελευταία φωτογραφία πάλι εγώ χορεύοντας ζεϊμπέκικο με τον πατέρα μου στο πατρικό πάλι της μητέρας μου ( Οικεία Αθανασίου Καΐλη ).
Διακρίνεται ο Διστομίτης Τάσος Βασιλαράκος, ο Δημήτριος Καΐλης και η μικρή Αμαλία Παπαϊωάννου με την γιαγιά μου, Αθανασία Καΐλη.
Αυτό που κάναμε είναι να ψάξουμε να βρούμε τα πεταμένα από εδώ και από εκεί κομμάτια τις εργασίας, να τα συλλέξουμε, και αφού κατεβάσουμε και τις υπόλοιπες πινακίδες ,να τα φυλάξουμε κάπου και να τα διατηρήσουμε, και ίσως να ξαναφτιάξουμε και τις ήδη κατεστραμμένες.
Συνεπώς το άτομο στο οποίο αναφέρεστε δεν έκανε κάτι το μεμπτό, αλλά αντίθετα συνέλεξε τις εναπομείνασες πινακίδες, με σκοπό την διατήρησή τους αφενός και γιατί δεν μπορούσαμε να παρουσιάζουμε ένα μέρος της εργασίας μας της τάξης του 40%.