Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρία Παντίσκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρία Παντίσκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2020

Στο Διεθνές Κέντρο Φωτογραφίας της Νέας Υόρκης η Γυναίκα -Σύμβολο της Σφαγής του Διστόμου

Είναι μια φωτογραφια του Ντμίτρι Κέσελ φωτογράφου, πολεμικού ανταποκριτή και δοκιμιογράφου, που τραβήχτηκε στις αρχές Νοέμβρη του 1944 λίγους μήνες μετά την Σφαγή των 228 Διστομιτών από τους Γερμανούς Ναζί και λίγες μέρες μετά έγινε η κεντρική φωτογραφία του αφιερώματος του διάσημου περιοδικού των ΗΠΑ Life, για τα όσα αίσχη έκαναν οι Γερμανοί στην Ελλάδα.

Μια φωτογραφία που ταξίδευσε από τότε σε όλο τον κόσμο, αλλά στην Ελλάδα αναδείχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ΄90 χάρη στην παρατηρητικότητα ενός Διστομίτη φοιτητή στο πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ, στάλθηκε στο Δημαρχείο της Μαρτυρικής Κωμόπολης της για να γίνει μετά  μια εικόνα με παγκόσμια απήχηση κατά του ναζισμού, του φασισμού και του πολέμου.

Δευτέρα 11 Μαΐου 2015

Το γεμάτο απόγνωση βλέμμα της Μαρίας του Διστόμου στο Μετρό της Αθήνας


Πηγή/Αναδημοσίευση: news4people.gr

Ενημερωτικό μήνυμα/βίντεο που προωθεί το αίτημα του ελληνικού λαού και της κυβέρνησης για διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών - αποζημιώσεςι, επαναορθώσεις,κατοχικό δανείο. αρχαιότητες-  προβάλλεται εδώ και λίγες ημέρες στους σταθμούς του Μετρό στην Αθήνα.

Το πρόσωπο που δεσπόζει,όπως φαίνεται και στην εικόνα μας, αυτό της  γυναίκα ς -σύμβολο του Διστόμου Μαρία Παντίσκα, που την αποθανάτισε ο φακός του  αμερικανικού περιοδικού LIFE τρεις μήνες μετά την Σφαγή της 10ης Ιουνίου 1944 όπου έχασε την μητέρα της...
Με απόφαση τεσσάρων υπουργείων και του ''Εθνικού Συμβουλίου για τη Διεκδίκηση των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα'', οι επιβάτες του μετρό ενημερώνονται για το περιεχόμενο του ελληνικού αιτήματος.
Επεκτείνεται η δράση του Εθνικού Συμβουλίου για τη Διεκδίκηση των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ), το μήνυμα του οποίου παρακολουθούν πλέον και οι επιβάτες του μετρό. Εδώ και μερικές ημέρες προβάλλεται στους σταθμούς του μετρό ένα διαφημιστικό μήνυμα, που προωθεί το αίτημα της κυβέρνησης για διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων. Με απόφαση τεσσάρων υπουργείων που συνεργάζονται με το Εθνικό Συμβούλιο, οι επιβάτες του μετρό (γραμμές 1, 2 και 3) κατά την αναμονή τους στους σταθμούς μπορούν να απολαύσουν ακόμη ένα μήνυμα του ΕΣΔΟΓΕ.
Πρόκειται για μια συνεργασία των υπουργείων Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, Εθνικής Αμυνας, Παιδείας, Πολιτισμού και Θρησκευμάτων και Εξωτερικών με το ΕΣΔΟΓΕ.

Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ -ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ - ΑΠΟ ΤΟ LIFE.


Για την ιστορία της φωτογραφίας του αμερικανικού περιοδικού LIFE με την γυναίκα -σύμβολο της Σφαγής του Διστόμου, Μαρία Παντίσκα ,βρήκαμε τα εξής που έγραψε στην σελίδα της στο Facebook η κ. Δώρα Πλάκα. Αφορμή η κυκλοφορία του νέου τεύχους του περιοδικού ΙΣΤΟΡΙΑ (φωτό) με την Μαρία Παντίσκα στο εξώφυλλό του.

Η γυναίκα- παγκόσμιο σύμβολο της Σφαγής του Διστόμου είναι η Μαρία Παντίσκα. Κοσμεί το τρέχον εξώφυλλο του περιοδικού ΙΣΤΟΡΙΑ που φιλοξενεί αφιέρωμα για τις Γερμανικές αποζημιώσεις, αλλά η ...πορεία της
άρχισε από το αμερικανικό περιοδικό παγκόσμιας φήμης, το LIFE, 69 χρόνια πριν...Ποια είναι όµως η ιστορία της;
Λίγους µήνες µετά τη Σφαγή, και συγκεκριμένα την 1η Νοεμβρίου 1944, ο Dmitri Κessel, ανταποκριτής/φωτογράος του LIFE επισκέφθηκε το Δίστοµο για ρεπορτάζ. Τη στιγµή του κλικ της φωτογραφικής µηχανής του συγκλονισμένου ανταποκριτή, η νεαρή Μαρία Παντίσκα, στέκεται όρθια µπροστά σε µια σκάφη και πλένει τα µαύρα ρούχα της στην αυλή - όλο το χωρίο ήταν μαυροφορεμένο για δεκαετίες,ακόμα και οι κουρτίνες, τα τζακόπανα, τα πάντα...
Η φωτογραφία δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό «LIFE» στις 27 Νοεµβρίου του 1944, στη σελίδα 21,μαζί με άλλες από το Δίστομο αλλά και την πληγωμένηαό τον ναζισμό Ελλάδα .

Τετάρτη 6 Ιουνίου 2012

Ξεφυλλίζοντας το περιοδικό Life του 1944 με το αφιέρωμα στη σφαγή του Διστόμου.

 ΠΗΓΗ/ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΑΡΑΧΩΒΑ wordpress
Το περασμένο καλοκαίρι περπατούσαμε με ένα φίλο στο Berkeley χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Δίπλα μας σε ένα ισόγειο κτήριο που έμοιαζε αποθήκη γίνονταν δημοπρασίες. Αποφασίσαμε να μπούμε  από περιέργεια, εκείνος για τα αντικείμενα της δημοπρασίας, εγώ και για την διαδικασία.
Στον τεράστιο χώρο υπήρχε ό,τι μπορείς να φανταστείς, από μικρά διακοσμητικά μέχρι αντίκες αυτοκινήτων, όλα για δημοπρασία. Χωριστήκαμε κι ο καθένας κατευθύνθηκε στα ενδιαφέροντά του. Σε ένα έδρανο ψηλό όπως στις αίθουσες δικαστηρίων οι υπεύθυνοι έβγαζαν σε δημοπρασία ένα ένα τα αντικείμενα  σύμφωνα με μια προκαθορισμένη σειρά που είχαμε κι εμείς στα χέρια μας. Ο φίλος έκανε δυο απόπειρες να πάρει κάποια βιβλία χωρίς επιτυχία. Κάποιοι αποφασισμένοι ανέβαζαν τις τιμές σε απαγορευτικά ύψη.
Συνέχιζα να περιεργάζομαι τα αντικείμενα μέχρι που έπεσα πάνω σε στοίβες παλιών περιοδικών Life τοποθετημένα σε ράφια και ταξινομημένα ανά δεκαετία.  Κοίταξα χρονολογίες και είδα ότι υπήρχαν τεύχη ακόμα και πριν το ´50. Αυτό ενίσχυσε το ενδιαφέρον μου για τη δημοπρασία και έκανε την αναζήτηση συγκεκριμένη πλέον. Έψαξα να βρω το τεύχος με το αφιέρωμα στη σφαγή του Διστόμου. Ήξερα το έτος, 1944, αλλά όχι ακριβή ημερομηνία. Μια αναζήτηση στο κινητό μου έδωσε 29 Νοεμβρίου.  Όμως όσο κι αν έψαχνα τεύχος με αυτή την ημερομηνία δεν βρήκα. Το Life ήταν εβδομαδιαίο, υπήρχαν πολλά τεύχη και τα εξώφυλλα δεν παρέπεμπαν πουθενά. Συνέχισα την αναζήτηση στο διαδίκτυο μέσω του κινητού και είδα ότι σε άλλη πηγή η ημερομηνία ήταν διαφορετική, 27 Νοεμβρίου 1944.
Πράγματι στις στοίβες με τα παλιά περιοδικά υπήρχε τεύχος με αυτήν την ημερομηνία. Το κράτησα στα χέρια μου αλλά δεν ήταν αυτό που περίμενα να δω. Από όσα είχα κατά καιρούς διαβάσει μου είχε σχηματιστεί η εντύπωση ότι η φωτογραφία σύμβολο της Μαρίας Παντίσκα που όλοι έχουμε δει σε αφίσες και φυλλάδια, ήταν εξώφυλλο του τεύχους κι εδώ έβλεπα μια αμερικανίδα στρατιώτη. Αργότερα διάβασα ότι ήταν η ηθοποιός Γερτρούδη Λόρενς η οποία είχε συμπληρώσει μια περιοδεία επτά εβδομάδων στις συμμαχικές εμπροσθοφυλακές στην Ευρώπη.

Παρασκευή 28 Μαΐου 2010

'ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ - 'Οταν οι αυλές γέµισαν µνήµατα. Σχόλιο και κριτική από την εφημερίδα ''Τα νέα'', για το βιβλίο του Γιώργου Θεοχάρη.

Πηγή: ''ΤΑ ΝΕΑ''
*Ευχαριστώ τον συμπατριώτη μας Λουκά Ι. Πανουργιά για την πολύτιμη βοήθειά του.

Του Δηµήτρη Ν. Μανιάτη



«Είναι απίστευτη η βαρβαρότητα που επέδειξαν τα SS. Με φαλτσέτες έγδαραν το δέρµα νηπίων».


Συγκλονιστικές µαρτυρίες επιζώντων από την κτηνώδη σφαγή του 1944 καταγράφονται στο νέο βιβλίο του Γιώργου Χ. Θεοχάρη.

«Οταν τελείωσα το Δηµοτικό Σχολείο στο Δίστοµο έπρεπε να πάω Γυµνάσιο στη Λιβαδειά. Εκείνη την εποχή το ταξίδι µε το λεωφορείο από το Δίστοµο - Λιβαδειά ήταν πολύ µεγάλο και διαρκούσε τρεις ώρες. Οταν κατεβήκαµε µε τον πατέρα µου από το λεωφορείο στις 10 το πρωί είδα κοπέλες µε πολύχρωµες φούστες. Ρώτησα τότε: ''Γιατί φοράνε τέτοια χρώµατα, πατέρα, εδώ'';
 Ώς τότε στο Δίστοµο δεν είχα δει γυναίκα να µη φοράει µαύρα λόγω του Ολοκαυτώµατος του 1944», θυµάται ο Θανάσης Πανουργιάς, σήµερα δήµαρχος Διστόµου και τότε νέο παιδί.

Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010

Ομάδες για το Δίστομο και σχετικές μ' αυτό στο facebook. Εξερευνήστε.....


Εδώ και πολύ καιρό, που είμαι χρήστης της διάσημης παγκόσμιας ιστοσελίδας facebook, διαχειρίζομαι μια ομάδα ( group ), που υπάρχει μέσα σ' αυτή, με το όνομα Distomo.
Την ομάδα αυτή την δημιούργησε ο Διστομίτης Λουκάς Σιδέρης, ο οποίος μου πρότεινε να την αναλάβω εγώ.
Υπάρχουν όμως κι άλλες ομάδες, κι όλες με πολλά μέλη.
Ας τις δούμε λοιπόν όλες:
*Έχει τηρηθεί η ακριβής ονομασία των ομάδων, γι αυτό και κάποιες είναι αγγλικά ή greeklish.

Τρίτη 2 Ιουνίου 2009

Η Μαρία Παντίσκα του περιοδικού Life τον Νοέμβριο του 1944 - Η εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου.


Η Μαρία Παντίσκα - Μίχα, που απεικονίζεται στην ιστορική αυτή φωτογραφία του αμερικάνικου περιοδικού life, που επισκέφτηκε το Δίστομο, μαθαίνοντας τα φρικτά νέα αυτής της θηρωδίας των φασιστών, έμεινε σαν μία απ' τις πιο αντιπροσωπευτικές εικόνες της Σφαγής.
Η Μαρία Παντίσκα, έφυγε από τη ζωή πρίν δύο μήνες περίπου σε ηλικία 84 ετών, και δεν ακούστηκε λέξη, ή δεν έγινε κανένα αφιέρωμα.
Μου έκανε εντύπωση πως δεν μπήκε στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων. Θα έπρεπε να ήταν ασυζητητί μέσα στο πρόγραμμα και να γινόταν ένα αφιέρωμα ή μία τιμητική αναφορά.
Δεν μπορεί να οικειοποιούμαστε αυτήν την θλιμμένη μορφή που έχασε τους δικούς της, κάθε φορά που έρχονται οι εκδηλώσεις μνήμης, και μετά να την ξεχνάμε.
Άλλωστε μην ξεχνάμε και το αφιέρωμα που της είχε κάνει η εφημερίδα ''Ελευθεροτυπία'' το 1994 στα 50 χρόνια από την αποφράδα μέρα της Σφαγής.
Και μεις οι συμπατριώτες της τίποτα;
Τα συμπεράσματα δικά σας!!
Ωστόσο μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα των φετινών εκδηλώσεων, και να παρευρεθείτε σε όσες απ' αυτές κρίνετε ότι είναι πρέπουσες και τιμάν τους σφαγιασθέντες.