«Η
προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Χώρας, από τους αρχαιοτάτους χρόνους
έως σήμερα, έχει ως σκοπό τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης χάριν της παρούσας
και των μελλοντικών γενεών και την αναβάθμιση του πολιτιστικού περιβάλλοντος. Η
πολιτιστική κληρονομιά της Χώρας αποτελείται από τα πολιτιστικά αγαθά που
βρίσκονται εντός της επικράτειάς της. Ως πολιτιστικά αγαθά νοούνται οι
μαρτυρίες της ύπαρξης και της ατομικής και συλλογικής δραστηριότητας του
ανθρώπου» (απόσπασμα του Αρχαιολογικού Νόμου 3028/2002).
Η πρώτη Αρχαιολογική Υπηρεσία συστάθηκε το 1829 από
τον Ιωάννη Καποδίστρια, πριν
ακόμη και από τη δημιουργία του νέου ανεξαρτήτου ελληνικού κράτους (1830), ενώ το ίδιο έτος εκδόθηκε εγκύκλιος με
βασικές αρχές για την προστασία των αρχαιοτήτων.
Η
ουσία της ύπαρξης της Ελληνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας είναι η συνεχής
προστασία, αποκάλυψη, αποκατάσταση και ανάδειξη των υλικών αγαθών που άφησε ο
Άνθρωπος κατά τη διάρκεια των αιώνων. Μέσα από την παρουσία των υλικών αγαθών,
διαφαίνονται οι σκέψεις, οι ανησυχίες, τα πάθη, τα όνειρα, ακόμα και οι
προβληματισμοί του Ανθρώπου. Η κατανόηση της πορείας του Ανθρώπου μέσα στο
ταξίδι του ανά τους αιώνες δημιουργεί την Ιστορία. Στην προκειμένη περίπτωση το
έργο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, αναπλάθει και συμπληρώνει την Ιστορία της
Χώρας μας. Ένα έργο που συντελείται από ένα μικρό αριθμό εργαζομένων, στο
παραμελημένο, αν και ανανεωμένο μόνο κατά τον τίτλο, Υπουργείο Πολιτισμού και
Τουρισμού.
