Ο Ελβετός σκηνοθέτης του διάσημου ντοκιμαντέρ «Ένα Τραγούδι για τον Αργύρη», το οποίο περιγράφει τη σφαγή του Διστόμου και θίγει θαρραλέα το θέμα των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων, μιλά για την επίκαιρη επανέκδοσή του.
Πώς ήρθατε σε επαφή με τον Αργύρη Σφουντούρη; Ξεκίνησα ως θεατρικός σκηνοθέτης και κάποια στιγμή, σε μια σκηνική διασκευή της «Ασκητικής» του Καζαντζάκη, χρειαζόμουν μια ελληνική αντρική φωνή για ένα απόσπασμα της αρχής και για ένα του τέλους. Απευθύνθηκα στην πεθερά μου [σ.σ. η σύζυγός του είναι Ελληνίδα], η οποία μου πρότεινε τον Αργύρη Σφουντούρη. Συναντηθήκαμε και καθώς ηχογραφήσαμε τα κομμάτια, με ρώτησε ποια μετάφραση στα γερμανικά θα χρησιμοποιούσα. Κοίταξα και με έκπληξη διαπίστωσα πως ήταν η δική του! Γνωριστήκαμε καλύτερα και άρχισε να μου διηγείται την προσωπική του ιστορία. Ήταν συγκινητική, πανανθρώπινη, πολυδιάστατη κι ένιωσα πως έπρεπε να βοηθήσω για να απευθυνθεί σε μεγαλύτερο κοινό.
