Βραδιά αστρονομίας στο Δίστομο - Μια αξιόλογη και επιστημονική εργασία στο ενιαίο Λύκειο Διστόμου

Στις 18 Ιουνίου 2009 στο Ενιαίο Λύκειο Διστόμου, μας εξέπληξε η βραδιά αστρονομίας που πραγματώθηκε από καθηγητές του Λυκείου και με την παρουσία του Διστομίτη αστροφυσικού, του Αργύρη Σφοντούρη.
Το Λύκειο απέκτησε και τηλεσκόπιο πράγμα που έκανε την βραδιά μαγευτική.
Περισσότερα απ' τους ειδικούς, απ' αυτούς που πραγματοποιήσαν αυτήν την εκδήλωση.
Αξίζει η ανάρτηση πινακίδων στο Δίστομο, στην διάταξη των πλανητών, που απεικονίζουν και περιγράφουν τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος.

Την περασμένη Παρασκευή έγινε στο Λύκειο Διστόμου η βραδιά Αστρονομίας που αρκετό καιρό με μεράκι προετοιμάζαμε. Παρουσιάσαμε το μοντέλο του ηλιακού συστήματος που ανέπτυξαν μαθητές που επέλεξαν να διδαχθούν το μάθημα Αστρονομίας με τους καθηγητές τους. Ήταν μια δουλειά που είχε ξεκινήσει τον Ιανουάριο με το βοριά να φυσάει έξω από τις αίθουσες και τώρα καλοκαιράκι πια έφτανε στο τέλος της.

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων είχε δωρίσει στο σχολείο ένα τηλεσκόπιο 150mm και για να μπορέσουμε να το χειριστούμε επιτυχώς είχαμε πιο πριν οργανώσει δυο φορές νυχτερινή παρατήρηση του ουρανού. Την Παρασκευή έπρεπε όλα να ήταν έτοιμα.

Οι πινακίδες των πλανητών είχαν μπει στη θέση τους και οι μαθητές ήταν από νωρίς στον πλανήτη για τον οποίο είχαν εργαστεί, για να εξηγήσουν στους περιπατητές του “Δρόμου των Πλανητών” τι ακριβώς έβλεπαν σε κάθε πινακίδα και τι είναι αυτό το μοντέλο. Περισσότερα διαβάστε στο άρθρο Ο Δρόμος με τους πλανήτες στο Δίστομο.

Περπατώντας κανείς από τον πιο απομακρυσμένο πλανήτη μέχρι τον Ήλιο, και αφού έπαιρνε μια ιδέα των σχετικών αποστάσεων και μεγεθών, έφτανε στο χώρο της εκδήλωσης που ήταν η αυλή του Σχολείου.

Η βραδιά ξεκίνησε με την χορωδία “Αμβρυσσός” που τραγούδησε για τον ουρανό, τα αστέρια και το φεγγάρι, κάτω από ευτυχώς έναστρο ουρανό. Στη συνέχεια οι μαθητές έκαναν παρουσίαση της δουλειάς τους από τα αρχικά στάδια όταν όλο αυτό υπήρχε σαν ιδέα αδιαμόρφωτη μέχρι την υλοποίησή της.

Πηγή http://webwalkerblog.wordpress.com

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΣΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ

Το 2009 γιορτάζεται το Διεθνές Έτος Αστρονομίας και οι μαθητές του Λυκείου Διστόμου που έχουν επιλέξει να διδαχθούν το μάθημα της Αστρονομίας μαζί με τους εκπαιδευτικούς τους, θέλοντας να συμμετάσχουν σ΄αυτόν τον εορτασμό, σκέφτηκαν να κατασκευάσουν ένα μοντέλο του ηλιακού συστήματος υπό κλίμακα.

Αρχικά ο στόχος ήταν αυτό το μοντέλο να αναπτυχθεί στο χώρο του σχολείου, αλλά όταν άρχισε η ιδέα να γίνεται πιο συγκεκριμένη και βρέθηκε ως χορηγός το “Αλουμίνιο της Ελλάδος” είπαμε να βγούμε έξω από τα στενά πλαίσια του σχολικού χώρου και να επεκτείνουμε το μοντέλο στην πόλη του Διστόμου.

Το μοντέλο μας αποτελείται από 10 πληροφοριακές πινακίδες αλουμινίου (1m ύψος x 61cm πλάτος με πάχος 6 χιλιοστών), αφιερωμένες στους 9 πλανήτες (*) και μια στον Ήλιο. Οι πινακίδες είναι τοποθετημένες σε μια διαδρομή περίπου ενός χιλιομέτρου από την είσοδο της πόλης όπου υπάρχει η πινακίδα του Πλούτωνα μέχρι το Λύκειο που είναι η πινακίδα του Ήλιου, σε αποστάσεις ανάλογες των πραγματικών. Ως κλίμακα των αποστάσεων επιλέξαμε την 1:6.000.000.000 Έτσι ένας περιπατητής του “Δρόμου των Πλανητών” για κάθε μέτρο που περπατάει ταξιδεύει στο διάστημα 6 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Δυστυχώς δεν διατηρήσαμε την ίδια κλίμακα και στα μεγέθη των πλανητών γιατί ήταν πολύ μικροί σε διαστάσεις για να παρασταθούν. Ειδικά ο Πλούτωνας έχει διάμετρο μικρότερη από ένα χιλιοστό, όπως μπορείτε να δείτε στον παρακάτω πίνακα που δείχνει τις μέσες αποστάσεις των πλανητών από τον ήλιο και τις αποστάσεις μεταξύ τους, όπως και τις διαμέτρους τους στην πραγματικότητα και στο μοντέλο.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι στο μήκος του ενός περίπου χιλιομέτρου που επεκτείνεται το μοντέλο, οι πιο κοντινοί πλανήτες στον Ήλιο, Ερμής, Αφροδίτη, Γη και Άρης βρίσκονται σε απόσταση μόλις 38 μέτρων απ΄αυτόν, ενώ οι άλλοι καλύπτουν την απόσταση των υπόλοιπων 946 μέτρων.

Η κατασκευή πέρασε από διάφορες φάσεις. Συλλογή του υλικού που θα περιέχει κάθε πινακίδα από τους μαθητές, σχεδίασή τους σε corel, κοπή των πινακίδων και του περιγράμματος κάθε πλανήτη με laser, ανοδίωση του αλουμινίου, εκτύπωση και τέλος η τοποθέτησή τους.

Η πρώτη πινακίδα, αφιερωμένη στον πιο μακρινό πλανήτη τον Πλούτωνα, βρίσκεται στην είσοδο της πόλης και περιέχει κάποιες πληροφορίες για το μοντέλο κατασκευής και ένα χάρτη για να μπορέσει κάποιος να περπατήσει αυτή τη διαδρομή.

Στην κορυφή κάθε πινακίδας υπάρχουν υπό μορφή λογότυπου τα σχετικά μεγέθη των πλανητών. Παρατηρήστε πόσο μικρή είναι η Γη σε σχέση με τον γίγαντα πλανήτη Δία. Ακολουθεί το όνομα του πλανήτη, το σύμβολό του και μια κουκκίδα που δείχνει ποιο θα ήταν το μέγεθος του στην κλίμακα του μοντέλου. Στο κέντρο υπάρχει μια φωτογραφία του πλανήτη με κομμένο περίγραμμα ώστε να φαίνεται η λόξωση του άξονα περιστροφής και να δίνεται μια τρισδιάστατη αίσθηση και ακολουθούν κάποιες φωτογραφίες απ΄αυτόν ή τους δορυφόρους του. Στην τελευταία γραμμή υπάρχουν κάποιες οπτικοποιημένες πληροφορίες για τον πλανήτη, όπως η μέση θερμοκρασία της επιφάνειάς του, η λόξωση και η φορά περιστροφής, ο χρόνος περιστροφής και περιφοράς, δηλαδή η διάρκεια της μέρας και του έτους για κάθε πλανήτη, η μέση απόστασή του από τον Ήλιο και μια πληροφορία για την βαρύτητά του, δηλαδή ένα βάρος 100 γήινων κιλών πόσο θα ζύγιζε στον πλανήτη.

Στην πινακίδα της Γης ένα μέρος της είναι αφιερωμένο στο μοναδικό δορυφόρο της τη Σελήνη και περιέχει ενδεικτικές φωτογραφίες της ζωής του ανθρώπου πάνω στη Γη.

Στην τελευταία πινακίδα που είναι αφιερωμένη στον Ήλιο, φαίνονται τα μεγέθη των πλανητών σε σχέση με αυτόν.

(*) Στις 24-8-2006 η Διεθνής Αστρονομική Ένωση σε συνεδρίασή της όρισε εκ νέου τα κριτήρια για να θεωρηθεί ένα σώμα πλανήτης: Πλανήτης είναι ένα σώμα που (α) έχει επαρκή μάζα ώστε λόγω της ιδιοβαρύτητάς του να βρίσκεται σε υδροστατική ισορροπία και επομένως να έχει σχήμα σφαιρικό, (β) να είναι σε τροχιά γύρο από τον Ήλιο, και (γ) να έχει συλλέξει- “καθαρίσει”- κατά μήκος της τροχιάς του γύρω από τον Ήλιο είτε ενσωματώνοντας είτε απομακρύνοντας όλα τα μικρά σώματα υπολείμματα του αρχικού υλικού από το οποίο προέκυψε το ηλιακό μας σύστημα.

Ο Πλούτωνας δεν πληρεί το τρίτο κριτήριο και δεν θεωρείται πλέον πλανήτης αλλά ανήκει σε μια νέα κατηγορία ουράνιων σωμάτων, τους “νάνους πλανήτες”. Εμείς συμπεριλάβαμε και τον Πλούτωνα στους πλανήτες γιατί συναισθηματικά δεν άντεξε η καρδιά μας την απομάκρυνσή του από την οικογένεια των πλανητών

http://webwalkerblog.wordpress.com

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ και πάντα να γίνονται τέτοια.

Κατασκεύη ταχυδιυλιστηρίου. Ένα σημαντικό έργο για την ποιότητα ζωής μας.

Ένα ευχάριστο νέο, μιά και το νερό που πίναμε εδώ και κάμποσα χρόνια έχει δυσάρεστη γεύση και ολόκληρο το Δίστομο δροσιζόταν με εμφιαλωμένα νερά, είναι η κατασκεύη ταχυδιυλιστηρίου, ένα έργο αξίας 400.000 €.
Θα σας μεταφέρω το άρθρο όπως αυτό δημοσιεύεται στο viotia.blogspot.
''Επιλύεται το πρόβλημα με το νερό στο Δίστομο''με την οριστική ένταξη της κατασκευής ταχυδιυλιστηρίου στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και συγκεκριμένα στη ΣΑΕΠ – 066. Το έργο θα βελτιώσει αισθητά την ποιότητα του νερού στο Δίστομο. Το συνολικό του κόστος ανέρχεται στα 400.000 ευρώ και αφορά στην κατασκευή του κτηρίου επεξεργασίας ύδατος στην υδρευτική δεξαμενή "Καστρί" του Δήμου Διστόμου, στην αγορά και την εγκατάσταση του εξοπλισμού, την ηλεκτροδότηση αλλά και την οδό πρόσβασης στο ταχυδιυλιστήριο.

Καίτη Μανωλοπούλου - ''Ζωγραφίζοντας στίχους'' και ''Ημερολόγιο απουσίας''. Σύντομο βιογραφικό της Διστομίτισσας συγγραφέως

Αφού παρουσιάσω ένα σύντομο βιογραφικό, καθώς και την βιβλιογραφία της Διστομίτισσας συγγραφέως Καίτης Μανωλοπούλου, θα αναφερθώ και στα δύο βιβλία, που αναφέρονται στον τίτλο αυτού του άρθρου.
Αντιγράφω το βιογραφικό της λοιπόν όπως εκείνη μου το έδωσε.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκα στην Αθήνα.

Μετά τις γυμνασιακές σπουδές μου ( Γαλλική Σχολή St. Joseph ) εργάστηκα για 25 χρόνια σαν υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.

Η κλίση μου όμως πάντα ήταν στην λογοτεχνία, στην ποίηση και στην ιστορία. Έτσι διάβασα πολύ κι αργότερα παρακολούθησα πολλές επιμορφωτικές διαλέξεις ελληνικής ιστοριάς ( κυρίως Βυζαντίνης ).

Η αγάπη μου για τη λογοτεχνία και την ποίηση με οδήγησε αρχικά στο να δοκιμάσω να εκφραστώ μέσω της ποίησης με αποτέλεσμα τρεις ποητικές συλλογές : << Ζωγραφίζοντας στίχους >>, << Μόνο μια λεύγα πάνω απ' το βυθό >>, << Πως να χωρίσεις το νερό >>.

Αργότερα, η τύχη του τόπου καταγωγής μου τον καιρό του πολέμου με έσπρωξε στο ν' ασχοληθώ μ' αυτόν πρώτα με ένα βιβλίο με μαρτυρίες από την σφαγή που έγινε στο Χωριό μου Δίστομο από τους Γερμανούς : << Αναμνήσεις και μαρτυρίες πενηντάχρονες ή άχρονες >>.

Ύστερα με ένα δεύτερο λαογραφικό με τις συνήθειες και τη ζωή σ' αυτό στον 20ο αιώνα :

<< Να ζεστάνουμε τις πέτρες στις πλαγιές του Διστόμου >>.

Εργογραφία

1. << Ζωγραφίζοντας στίχους >> : Ποίηση Αθήνα 1981
2. << Μόνο μια λεύγα πάνω απ' το βυθό >> : Ποίηση Αθήνα 1990
3. << Αναμνήσεις και μαρτυρίες πενηνταχρόνες ή άχρονες >> : Έκδοση Δήμου Διστόμου Αθήνα 1994
4. << Πως να χωρίσεις το νερό >> Ποίηση Αθήνα 2000
5. << Να ζεστάνουμε τις πέτρες στις πλαγιές του Διστόμου >> Εκδόσεις Βεργίνα Αθήνα 2004 ( Χορηγία Δήμου Διστόμου ).
6. << Ημερολόγιο απουσίας >> Ποίηση Αθήνα 2008 Εκδόσεις Βεργίνα
7. << Ανέκδοτες ταξιδιώτικες εντυπώσεις >>

Διακρίσεις

1. Medaille de bronze de l' Academie Internationale de Lutece 1973
2. Βραβείο Πανελλήνιας ένωσης λογοτεχνών ( Ποίηση ) 2001
3. Βραβείο Παννελήνιας ένωσης λογοτεχνών ( Πεζού ) 2003
4. Βραβείο Πανελλήνιας ένωσης λογοτεχνών ( Ποίηση ) 2003
5. Τιμητική διάκριση Δήμου Διστόμου για τη συμβολή στη διαχρονική διατήρηση ηθών και εθίμων στον εν λόγω Δήμο ( 2005 ).

Κριτική από τον Μιχάλη Σταφυλά.

Η Καίτη Μανωλοπούλου το 2008 κυκλοφόρησε το ποιητικό βιβλίο << Ημερολόγιο απουσίας >>. Πρόκειται για μια σειρά ελεγειακών ποιημάτων αφιερωμένων στο σύζυγό της, που πέθανε. Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη : Ημέρες αγωνίας, Ημέρες Νοσοκομείου και Ημερολόγιο Απουσίας. Τα ποιήματα της Καίτης Μανωλοπούλου εκτός από τη βαθειά συγκίνηση που προκαλούν, έχουν εκείνη την τελειότητα γραφής που φανερώνει πως ο πόνος πολλές φορές μας οδηγεί στην απόλυτη δημιουργία. Μικρά ποιήματα, που στον αναγνώστη φαντάζουν σαν αχτίδες φωτός μια αγάπης που όχι μόνο δεν σβήνει, αλλά αντίθετα μεγαλώνει κάτω από την πραγματικότητα της απουσίας.Την μεταθανάτια ανυπαρξία του άντρα της η Καίτη με την ποίηση της την κάνει ύπαρξη.Και αυτήν την ύπαρξη τη διατηρεί σαν ένα διαρκές μνημόσυνο Αγάπης. Αυτή η κατάθεση ψυχής και δακρύων μετουσιώθηκε σε μιά ποίηση - που όμοια της δεν ξέρω αν υπάρχει στην ελληνική μας Λογοτεχνία. Μια ποίηση που θα μένει πάντα υποδειγματική καθώς ανεβάζει πολύ ψηλά τον έντεχνο λόγο.

Μιχάλης Σταφυλάς

Σύντομα θα κάνουμε αφιέρωμα και στον Τάκη Μανωλόπουλο, τον πρόσφατα εκλιπόντα σύζυγό της, που έγραψε την εξαιρετική συλλογή << Ημερολόγιο απουσίας >>.Όταν διάβασα το ποιητικό αυτό αριστούργημα θαύμασα - πέρα απ' την περίτεχνη χρήση του λόγου- το κουράγιο αυτής της γυναίκας που μέσα απ' τον χαμό, την ταλαιπωρία και την θλίψη της απώλειας, γέννησε αυτό το αριστούργημα.

Όσο για το << Ζωγραφίζοντας στίχους >>, έχει κι αυτό την ιστορία του. Το έγραψε κι αυτό για τον χαμού του Διστομίτη ζωγράφου Γιάννη Καΐλη που τον δολοφόνησαν τα κτήνη της ακροδεξίας των συνταγματαρχών, και που αν ζούσε θα διέπρεπε.

Θα αναρτήσω κάποια έργα του που βρίσκονται μέσα στο βιβλίο. Επίσης και το εξώφυλλο του βιβλίου είναι έργο του μεγάλου αγωνιστή Διστομίτη καλλιτέχνη.

''Λαϊκή συναυλία'' με την Γιώτα Νέγκα και τον Κώστα Μακεδόνα

Εξαιρετική συναυλία με πρόγραμμα εξαιρετική προσαρμοσμένο στο κλίμα της βραδιάς, έγινε στο προαύλιο του Αρχαιολογικού Μουσείου Διστόμου, απ' τους Γιώτα Νέγκα και τον Κώστα Μακεδόνα, και τους εξαιρετικούς μουσικούς τους.

Αυτές οι μεγάλες φωνές, έδωσαν όλο το συναισθημά τους, και με τραγούδια των μεγαλύτερων συνθετών και στιχουργών, μας έκαναν να συγκινηθούμε και να παρελάσουν όλα τα συναισθήματα στη σκέψη, της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς, του χαμού, της απώλειας και της φρίκης, του πολέμου και των γενοκτονιών.

Ερμήνευσαν τραγούδια των : Μίκη Θεοδωράκη, Μάνου Χατζιδάκι, Σταύρου Ξαρχάκου, Γιάννη Μαρκόπουλου, Σταύρου Κουγιουμτζή, σε στίχους Τάσου Λειβαδίτη, Νίκου Γκάτσου, Δημήτρη Χριστοδούλου, Οδυσσέα Ελύτη, Γιάννη Ρίτσου, Λευτέρη Παπαδόπουλου, Μίκη Θεοδωράκη, και άλλων μεγάλων μας στιχουργών - ποιητών.

Να πούμε ότι πριν την συναυλία, εξαιρετική ήταν η παρουσία καθώς και ο λόγος, του Ευρωβουλευτή Μανώλη Μαυρομμάτη και του Ιταλού Δημάρχου της πόλεως Trani.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ για την βραδιά που μας χαρίσατε.

''Ένας ήρωας με παντούφλες'' των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου από την θεατρική ομάδα ''Θεατροφρένεια'', σε σκηνοθεσία Τάσου Σταθά

Το θεατρικό εργαστήρι Διστόμου ''Θεατροφρένεια'', έκλεψε και φέτος την παράσταση, ανεβάζοντας το αριστούργημα των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου ''Ένας ήρωας με παντούφλες''.

Η προσέλευση του κοινού ήταν μεγάλη, η ερμηνεία των παιδιών εξαιρετική, και η παρουσία του Μεγάλου Κώστα Καζάκου που προλόγισε και ασπάστηκε το έργο, ιδιαίτερα συγκινητική.

Μάλιστα τους αποκάλεσε ''συναδέρφους'' και την ομάδα τους ''ζωντανό κύτταρο πολιτισμού''.

Η εξαιρετική ερμηνεία καθώς και η τέλεια σκηνοθεσία του Τάσου Σταθά, που χρόνο με τον χρόνο είναι όλο εκπλήξεις, μας γοήτευσε και μας χάρισε μιάμιση ώρα προσήλωσης με τα συναισθήματα να αλλάζουν.

Προβληματισμός, γέλιο, συγκίνηση και στο τέλος διδάγματα.

Οι συντελεστές πολλοί, πρώτα οι ηθοποιοί, ηλεκτρολόγοι και ηχολήπτες, Διστομίτες που ο καθένας έδινε ό,τι είχε απ' το σπίτι του για να κατασκευαστούν τα σκηνικά, και φυσικά η μουσική επιμέλεια και τα κείμενα - σχόλια του πολύ προσεγμένου προγράμματος.

Για να δείτε τους συντελεστές, κάντε κλικ στην εικόνα του προγράμματος.

Παιδιά συγχαρητήρια και του χρόνου πάλι επιτυχίες...

Ο Μεγάλος Έλληνας Κώστας Καζάκος στο Δίστομο

Μετά από αυτήν την λαίλαπα και την σαπίλα, καιρός να αναφέρουμε και κάτι ευχάριστο που μας γέμισε χαρά, υπερηφάνεια και μας έκανε σοφότερους.

Το ευχάριστο είναι η επίσκεψη του μεγάλου ηθοποιού και βουλευτή του Κ.Κ.Ε , Κώστα Καζάκου.

Αγωνιστής της Αριστεράς, με στιβαρό και δυνατό λόγο και ένας υπέροχος άνθρωπος.

Ήρθε προσκεκλημένος απ' το θεατρικό εργαστήρι ''Θεατροφρένεια'' ( Θα κάνω εκτενή αναφορά παρακάτω ), και κάθισε μαζί μας αρκετές ώρες συζητώντας για θέματα πάσης φύσεως.

Αρνήθηκε να παρευρεθεί και να δεξιωθεί μαζί με τους ''γραβατωμένους'' πεινάλες και προτίμησε την Νεολαία.

Οι ''Φάκελοι'' των Τέλλογλου - Παπαχελά, για την σφαγή του Διστόμου

Την Δευτέρα 8 Ιουνίου προβλήθηκε στην εκπομπή ''Φάκελοι'' του ΣΚΑΙ, ένα πολύ συγκινητό και καλογυρισμένο αξιοπρεπές ντοκιμαντέρ για την Σφαγή του Διστόμου.
Ωστόσο εμείς οι Διστομίτες δεν είχαμε κανάλια λόγω βλάβης και δεν μπορέσαμε να το δούμε. Πολλοί πολίτες έπαιρναν τηλέφωνο να ρωτήσουν ή να παραπονεθούν, και τους έλεγαν ότι προέχουν οι Εκδηλώσεις μνήμης και οι Ευρωεκλογές.
Αναγκαστήκαμε να το δούμε στις καφετέριες με το δορυφορικό συνδρομητικό σύστημα.
Ωστόσο υπάρχει στην επίσημη ιστοσελίδα του ΣΚΑΙ ένα link που μπορείτε να το δείτε ολόκληρο και με υψηλή πιστότητα από εκεί http://www.skai.gr/player/TV/?MMID=101285
Καλή ακρόαση. Εγώ το βρήκα υπέροχο.

Οι υποτακτικοί, οι κομματάρχες και τα ανθρωπάκια....εξετέλεσαν το χρέος τους

Τέλος των εκδηλώσεων λοιπόν, και ας ξεκινήσω απ' τα κακώς κείμενα, που, αν μη τι άλλο, δείχνουν ασέβεια και απρέπεια στους σφαγιασθέντες Διστομίτες.

Μέσα στους επισήμους λοιπόν, μαζί με τα παπαδαριά ( που ο πιο αδύνατος ήταν 95 κιλά !!! ),

μέσα στα υπερπολυτελή αυτοκίνητα που παρ 'όλη την πολυτέλειά τους έγερναν απ' το βάρος,

μας επισκέφτηκε και μας τίμησε - εγώ θα' λεγα τον τιμήσαμε- και ο Γιώργος Παπανδρέου.

Εντάξει ως εκεί.

Το θέμα τι γίνεται με τους υποτακτικούς και τα ανθρωπάκια.

Ξαφνικά οι οργανωμένοι των δύο μεγάλων παρατάξεων, ξεχύθηκαν στο Δίστομο πίσω απ' τον Παπανδρέου και τους μπράβους του.

Οι γλώσσες είχαν πεταχτεί έξω και θύμιζαν σερπετά. Τι ανθρωπάκια....

Ύπο άλλες συνθήκες το Μαυσωλείο θα ήταν άδειο. "Έλα, μωρέ'', θα έλεγαν, ''ποιός ανεβαίνει τώρα εκεί πάνω; Καθημερινή κιόλας και μες τον ήλιο; ''. Σημειωτέον κάθε χρόνο μειώνεται η προσέλευση στον Ιερό χώρο του Μαυσωλείου.

Η Μαρία Παντίσκα του περιοδικού Life τον Νοέμβριο του 1944 - Η εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου.

Η Μαρία Παντίσκα - Μίχα, που απεικονίζεται στην ιστορική αυτή φωτογραφία του αμερικάνικου περιοδικού life, που επισκέφτηκε το Δίστομο, μαθαίνοντας τα φρικτά νέα αυτής της θηρωδίας των φασιστών, έμεινε σαν μία απ' τις πιο αντιπροσωπευτικές εικόνες της Σφαγής.

Η Μαρία Παντίσκα, έφυγε από τη ζωή πρίν δύο μήνες περίπου σε ηλικία 84 ετών, και δεν ακούστηκε λέξη, ή δεν έγινε κανένα αφιέρωμα.

Μου έκανε εντύπωση πως δεν μπήκε στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων. Θα έπρεπε να ήταν ασυζητητί μέσα στο πρόγραμμα και να γινόταν ένα αφιέρωμα ή μία τιμητική αναφορά.

Δεν μπορεί να οικειοποιούμαστε αυτήν την θλιμμένη μορφή που έχασε τους δικούς της, κάθε φορά που έρχονται οι εκδηλώσεις μνήμης, και μετά να την ξεχνάμε.

Άλλωστε μην ξεχνάμε και το αφιέρωμα που της είχε κάνει η εφημερίδα ''Ελευθεροτυπία'' το 1994 στα 50 χρόνια από την αποφράδα μέρα της Σφαγής.

Και μεις οι συμπατριώτες της τίποτα;

Τα συμπεράσματα δικά σας!!

Ωστόσο μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα των φετινών εκδηλώσεων, και να παρευρεθείτε σε όσες απ' αυτές κρίνετε ότι είναι πρέπουσες και τιμάν τους σφαγιασθέντες.

Διστομίτες καλλιτέχνες στα εικαστικά- Θοδωρής. Λ. Ζάκκας

Ξεκινώντας τα μικρά αφιερώματά μας στους Διστομίτες καλλιτέχνες, και αφού αναφέραμε την πρεμιέρα και την μουσική δραστηριότητα του Διστομίτη Γιάννη Μορόγιαννη, καθώς και τους Quantum που ξεκινούν τώρα και πάνε πολύ καλά, και αποτελούνται από τους : Κωνσταντίνο Βέργο ( Ηλεκτρική κιθάρα - φωνή ), Λεονάρδο Παντίσκα

( ηλεκτρικό μπάσο ) και Νίκο Λεμονή ( Ντραμς ), ( κάντε κλικ εδώ ), συνεχίζουμε με τον Θοδωρή τον Ζάκκα, άλλον έναν νεαρό Διστομίτη και αυτοδίδακτο ζωγράφο.

Ο θοδωρής αφιερώνει πολλές ώρες ζωγραφίζοντας. Αντλεί τα θέματά του από βιβλία που έχει διαβάσει, εμπνέεται επίσης ακούγοντας μουσική και από πορτραίτα οικείων και μη, ανθρώπων.

Θα αναρτήσω κάποια έργα του και θα συνεχίσω κάποια άλλη στιγμή το αφιέρωμά μου εκτενέστερα γιατί θα ήθελα να τον ρωτήσω πολλά πράγματα.

Συγχαρητήρια Θοδωρή και προχώρησε, γιατί αυτό που κάνεις εσύ μπορούν να το κάνουν λίγοι.

Προσεχώς μικρά και μεγάλα αφιερώματα και σε άλλους Διστομίτες καλλιτέχνες.

SOS για το περιβάλλον της περιοχής μας

Θέλω να επανέλθω σ' ενα θέμα που μας πονάει όλους, ή που θα έπρεπε να μας ανησυχεί και να μας προβληματίζει.
Δεν είναι άλλο απ' το περιβάλλον, και η περιοχή μας είναι βεβαρημένη. Kαι δεν μιλάω μόνο στην περιοχή εδώ του Διστόμου, αλλά και στην βιομηχανική ζώνη της Βοιωτίας, στον Ασωπό, στα καρκινογόνα λύματα και στο μολυσμένο νερό. Το νερό, το δώρο της φύσης που δημιούργησε τη ζωή.
Το νερό λοιπόν και το οξυγόνο μας το έχουν μολύνει για να γίνονται πλουσιότεροι οι επιχειρηματίες, συνεργαζόμενοι πάντα με τους πολιτικούς.
Το επικίνδυνο είναι ότι ο κόσμος, επειδή έχει εξαγοραστεί η συνείδησή του απ' αυτούς, καθώς και γιατί είναι εργαζόμενοι εκεί, ακόμη και οι πιο σκεπτόμενοι, δεν τολμούν από φόβο να μιλήσουν.
Προτιμούν να εργαστούν σε καρκινογόνο περιβάλλον για να βγουν άρρωστοι στην σύνταξη. Tην παρακαταθήκη όμως στο περιβάλλον που θα αφήσουν την σκέπτονται;
Πως θα ζήσουν οι επόμενες γενιές; Τα παιδιά και τα εγγόνια τους; Εκτός κι αν σκέφτονται το χρήμα και την επιβίωση με το σκεπτικό ότι θα πεθάνουν, αλλά θα ζήσουν καλά όσο είναι υγιείς.
Λίγοι είναι αυτοί που σκέπτονται μπροστά και εναντιώνονται στο καθεστώς.
Γιατί είναι δύσκολο.
Γιατί δυστυχώς Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ, ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΕΞΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ.
Όσοι θέλουν να πολεμήσουν, θα πολεμήσουν με κόστος και μόνοι τους, και αυτό πρέπει να το ξέρουν εξ' αρχής.
Ας πάει να φτιάξει τις μονάδες του ο Κ Μυτιληναίος στο σπίτι του ή στον τόπο καταγωγής του.
Έχουμε σκεφτεί τι εισπνέουμε τόσα χρόνια ( και ποιός μας ενημέρωνε άλλωστε ) απ' το 1963 που λειτούργησε αυτό το εργοστάσιο της ντροπής με την αποικιοκρατική πολιτική;
Κάντε κλικ στους παρακάτω συνδέσμους ή αντιγραφή - επικόλληση και στον περιηγητή σας, για να ενημερώνεστε από κει.
Και μεις οι νέοι που ζούμε εδώ, και όσοι δεν φοβάστε το κόστος και έιστε αγωνιστές ( γιατί σίγουρα κάποιος ρουφιάνος , αν εργάζεστε στο αλουμίνιο θα σας καρφώσει ), αντισταθείτε και αγωνιστείτε.
Παρακολουθήστε αυτό το blog και βγάλτε τα συμπεράσματά σας
http://symparataxi.blogspot.com/2009/05/blog-post_3712.html
http://symparataxi.blogspot.com
Άλλα δύο ενδιαφέροντα blogs
http://viwtika.blogspot.com/
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/

Δείτε και παλιότερα άρθρα μου:
http://distomo.blogspot.com/2008/11/blog-post.html
http://distomo.blogspot.com/2008/09/blog-post_02.html
http://distomo.blogspot.com/2008/07/blog-post.html

Ο συμπατριώτης μας Γιάννης Μορόγιαννης κάνει πρεμιέρα με τους VOLT

Πάντα είχα ευαισθησία με τα καλλιτεχνικά θέματα, και θέλω πολύ να προβάλω νέους ανθρώπους απ' το Δίστομο που ασχολούνται , καθώς και καταξιώνονται μ' αυτά, όπως ο Γιάννης ο Μορόγιαννης ( John Moris ) στους Volt, ( κλικ εδώ )που κάνουν πρεμιέρα στις 14 Μαΐου στο ''Ακρωτήρι'' με την γνωστή ηθοποιό Άντα Λιβιτσάνου.

Τον Γιάννη τον ξέρετε λιγο πολύ όλοι, γιατί έρχεται πολύ συχνά στο Δίστομο και έχει και πολλούς και καλούς φίλους εδώ, καθώς και το πατρικό του σπίτι που έιναι και το κυριότερο.

Τα συγχαρητήρια μου στο παιδί αυτό και υπόσχομαι να αναρτήσω βίντεο και ηχητικό υλικό όποτε βρω.

Και με την ευκαιρία του Γιάννη του Μορόγιαννη, θα ήθελα να ανοίξω το κεφάλαιο Διστομίτες καλλιτέχνες, και να είστε σίγουροι ότι κρύβονται πολλές εκπλήξεις.

Συγχαρητήρια Γιάννη.

Ο Γιάννης στην φωτογραφία είναι ακριβώς στην μέση, στο κέντρο, ανάμεσα στους δύο είτε από αρίστερα ή από δεξιά κοιτάξει κανείς.

Συγκλονιστικές φωτογραφίες από τον μαύρο χειμώνα του 1945, λίγους μήνες μετά την σφαγή του Διστόμου

Πριν λίγες μέρες, ένας συμπατριώτης μας, ο Γιάννης Π. Παπαϊωάννου, μου έστειλε κάποιες συγκλονιστικές και ανατριχιαστικές φωτογραφίες από το Δίστομο του 1945, όπου γυναίκες όλων των ηλικιών, χαροκαμένες μανάδες, ορφανά παιδιά, πάνε να ανάψουν το καντήλι στο νεκροταφείο στα δικά τους πρόσωπα που σφαγιάστηκαν αποτρόπαια απ' τους φασίστες Γερμανούς.

Εδώ τα λόγια περιττεύουν και μιλά η σιωπή.

Πρέπει να πούμε ότι είναι απ' τη συλλογή του Μουσείου Μπενάκη και πρέπει να είναι δουλειά της διάσημης Ελληνίδας φωτογράφου, Βούλας Παπαϊωάννου.

Κάποιες φωτογραφίες από αυτή τη σειρά έχουν δημοσιευτεί και τις έχετε δει λίγο πολύ όλοι, όχι όμως όλες.

Παρατηρήστε την ομοιότητα των εκφράσεων και των κίνησεων που βγάζουν οι φωτογραφίες, με χορό γυναίκων σε Αρχαία Ελληνική τραγωδία.

Ευχαριστώ πολύ και πάλι τον Διστομίτη Γιάννη Παπαϊωάννου για την συμμετοχή του και τις φωτογραφίες.

Μαθήματα.......πολιτισμού!!!!!!

Νομίζω ότι τα λόγια είναι περιττά.

Τα έχω πει όλα σε προηγούμενα άρθρα μου. Ωστόσο θα επιμένω όταν βλέπω τέτοιες εικόνες που με εκνευρίζουν, γεμάτες αλαζονεία και κακές νεοελληνικές συνήθειες.

Ουδέν σχόλιον!!

Την επόμενη φορά και στην καφετέρια ή στο καφενείο με το αμάξι μέσα....

Κλίκ στους παρακάτω συνδέσμους

Άρθρο 1

Άρθρο2

Άρθρο3

Άρθρο4

Άρθρο5

Και εις ανώτερα..Και σε καμιά στέγη. Εκεί ευτυχώς δεν βλάπτει κανέναν πολίτη!!!

Τα παιδιά του Διστόμου ζωγραφίζουν ... Μίκη Θεοδωράκη

Αφού ευχηθώ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και καλώς να υποδεχθούμε την άνοιξη, που δεν την έχουμε δει ακόμη, τουλάχιστον στο Δίστομο με το κρύο κλίμα του, θα ήθελα να αναρτήσω κάποιες ζωγραφιές νηπίων και να συγχαρώ τις εκπαιδευτικούς του Μπαρλείου Νηπιαγωγείου Διστόμου γι' αυτή τους την πρωτοβουλία.

Τα παιδιά άκουγαν το τραγούδι ''Μαργαρίτα - Μαργαρώ'', ( στίχοι/μουσική : Μίκης Θεοδωράκης) , και ζωγράφιζαν εικόνες που φαντάζονταν ακούγοντας αυτό το καταπληκτικό τραγούδι του Μεγάλου μας μουσουργού.

Μάλιστα ο Μίκης Θεοδωράκης με το επιτελείο του, ανάρτησαν στην επίσημη ιστοσελίδα της ''Λαϊκής ορχήστρας Μίκης Θεοδωράκης'' και των εκδόσεων ''Ρωμανός'', αυτές τις ζωγραφίες ( κλικ εδώ), κι αυτό είναι μέγιστη τιμή για μας τους Διστομίτες.

Να θυμήσουμε βέβαια και την συμμετοχή του Μίκη Θεοδωράκη με τον ρηξικέλευθο άλλα και αφηγηματικό του τρόπο στο ντοκυμαντέρ ''Ένα τραγούδι για τον Αργύρη'', που γυρίστηκε για την ζωή του συμπατριώτη μας Διστομίτη Αργύρη Σφουντούρη.

Συγχαρητήρια στις νηπιαγωγούς του Διστόμου που τυγχάνει να είναι και Διστομίτισσες οι πιο πολλές, και να ευχηθούμε καλή συνέχεια σε τέτοιες πρωτοβουλίες που μόνο καλό κάνουν.

Να πούμε εδώ ότι αυτή η εργασία έγινε την Άνοιξη του 2006

Ως πότε θα συνεχιστεί αυτό; Να αφαιρούνται τα διπλώματα στους εγκληματικά ασυνείδητους και απολίτιστους οδηγούς

Σήμερα, προσπάθησα απεγνωσμένα να περάσω να πάω στη δουλειά μου που ήταν στον δρόμο που βλέπετε στην φωτογραφία.

Αυτόν τον δρόμο που κλείνουν αυτοί οι κρετίνοι οδηγοί σαν να είναι η αυλή τους.

Ο συγκεκριμένος οδηγός παράτησε το αμάξι του εκεί για αρκετή ώρα. Δεν ίδρωσε το αυτί κανένος.

Ο παρών δρόμος είναι μια πάροδος με κίνηση γιατί μένουν πολλοί μέσα εκεί. Σε βγάζει στον κεντρικό δρόμο του Διστόμου την 1οης Ιουνίου 1944, και τελειώνει - όταν τον διασχίσουμε ευθεία πάνω - στην Ιωάννου Λ.Μπάρλου.

Μια φορά πάλι ένας ασυνείδητος ηλίθιος με είχε κλείσει, κόρναρα γιατί δεν ήξερα που ήταν, ( κι ούτε ήμουνα υποχρεωμένος και να ήξερα να πήγαινα εγώ να τον βρώ), με αποτέλεσμα να χάσω το τρένο και την Θεσσαλονίκη που ήθελα να πάω.

Εξ' αιτίας ενός ηλίθιου ανθρώπου.

Κι η αστυνομία ξέρει να γράφει, όποτε παίρνει εντολή, αυτούς που δεν φταίνε, ή φταίνε αλλά όχι σε τόσο σημάντικά παραπτώματα.

Αν λοιπόν κάποιος αιμορραγεί ή ασθενεί και χρήζει περιθάλψεως, ή όπως την έπαθα εγώ να χάσει τρένο ή κάτι σημαντικό στην δουλειά του, τι φταίει να του τα καταστρέφει όλα ένας εγκληματικά καθυστερημένος;

Καλά κανένας δεν το βλέπει αυτό; Ποιά είναι η δουλειά τους τέλος πάντων;

Και όταν κορνάρεις και έρχονται, σου κάνουν και τον άγριο αντί να πουν συγγνώμη.

Αναγκαζόμαστε λοιπόν εμείς οι ανυπεράσπιστοι πολίτες να τα βγάζουμε πέρα με την βία.

Τα λόγια είναι περιττά. Αρκεί να σκεφτείτε πόσες φωτογραφίες με το συγκεκριμένο στενό κλεισμένο από ηλίθιους έχω αναρτήσει.

Αν δείτε κάτι τέτοιο μη διστάσετε να τηλεφωνήσετε στην αστυνομία, κι αν δεν δώσουν σημασία ( Κατά 80% έτσι θα γίνει ), τότε βγάλτε τα πέρα με καμιά κλωτσιά!!

Από τροχαίο κινδυνεύει να πάει ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.....!!!!!

Ο οπλαρχηγός που έχει δοξάσει το Δίστομο, αλλά και οι τότε Διστομίτες δόξασαν κάποτε κι αυτόν, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, κινδυνεύει να πάει από τροχαίο στο σημείο που τον τοποθέτησαν.

Πέρα από το ότι το σημείο είναι λάθος και δεν είναι ευδιάκριτο από τους περαστικούς, είναι κίνδυνος -θάνατος για τα παιδάκια, και δη τα νήπια που πάνε να καταθέσουν στεφάνι κάθε 25η Μαρτίου στον ανδριάντα του. ( Το ίδιο ισχύει και για τον ανδριάντα του μεγάλου Νικηφόρου Βρεττάκου )

Είναι τοποθετημένος στο σημείο που ξεκινάει ο περιφεριακός του Διστόμου, (Κλικ εδώ για παλαιότερα άρθρα σχετικά με την αναρχία των δρόμων ) σημείο καρμανιόλα. Βρίσκεται επάνω ακριβώς στο stop, που φυσικά κανείς δεν το τηρεί.

Σημείο που κάθε μέρα έχει εκατοντάδες βαρέα οχήματα που πάνε και έρχονται προς και από την δυτική Ελλάδα, κάτοικοι της περιοχής ( που απ' τους 100 οι 80 παραβιάζουν το stop ).

Πέρα από αυτά όμως, που είναι και τα σημαντικότερα, πρέπει να επισημάνουμε ότι ο ανδριάντας του Μεγάλου Καραϊσκάκη, βρίσκεται και σε αντιαισθητικό για την αξία του σημέιο, με φόντο συνεργεία αυτοκινήτων και χαλάσματα.