 |
| Ο Κράιπε (κέντρο), με κατεβασμένο το κεφάλι, στις πλαγιές του Ψηλορείτη, κατά τη διάρκεια της απαγωγής. Δίπλα του, δεξιά, ο Φέρμορ, επίσης με χαμηλωμένο το βλέμμα. Η κόπωση είναι ανάγλυφη στα πρόσωπα όλων των ανδρών. |
Οι συμπτώσεις παίζουν πάντοτε τον δικό τους ρόλο, ειδικά εν καιρώ πολέμου. Παράδειγμα, η ιστορική απαγωγή του Γερμανού στρατηγού Κράιπε στην κατεχόμενη Κρήτη από τον Πάτρικ Λι Φέρμορ, τον Στάνλεϊ Μος και τους Κρήτες συντρόφους τους: άλλος ήταν ο αρχικός τους στόχος, όχι ο Κράιπε. Αυτό ακριβώς το χρονικό της πιο διάσημης, ίσως, απαγωγής στην ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έχουμε αυτές τις μέρες την ευκαιρία να διαβάσουμε εις διπλούν: τα βιβλία «Η απαγωγή του Στρατηγού Κράιπε» του ίδιου του Φέρμορ και το «Κακό φεγγαραντάμωμα» του Γ. Στάνλεϊ Μος, εξιστορούν τη συναρπαστική περιπέτεια όπως την έζησαν οι δύο άνδρες (κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση της Μυρσίνης Γκανά).
Ποιος ήταν ο αρχικός στόχος του Φέρμορ; Ο μισητός στρατηγός Φρίντριχ-Βίλχελμ Μιούλερ, διοικητής των γερμανικών δυνάμεων στο Ηράκλειο και υπεύθυνος της σφαγής στον Βιάνο της Κρήτης. Ωστόσο, ακόμα και η ιδέα της απαγωγής καθεαυτή ήταν ζήτημα συγκυρίας: μετά την ιταλική συνθηκολόγηση τον Σεπτέμβριο του 1943, οι Ιταλοί επιτελείς των μονάδων τους στην Κρήτη, και κυρίως ο στρατηγός Αντζέλικο Κάρτα, κατάλαβαν πως κινδύνευαν. Ο ίδιος ο Κάρτα, προσωπικά, ζήτησε μυστική συνάντηση με τον Φέρμορ προκειμένου να διαπραγματευθεί τους όρους παράδοσής του στους Βρετανούς και, πάνω απ’ όλα, της διαφυγής του από το νησί.
