Σάββατο 13 Μαρτίου 2010

Η συγγνώμη του Βούγια - Πέρι Μανώλη Γλέζου, από την εφημερίδα ''Τα Νέα''


Η συγγνώμη του Βούγια
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: ΤΑ ΝΕΑ/ Μικροπολιτικός/10 Μαρτίου 2010

Ο αστυνομικός των ΜΑΤ που έριξε το δακρυγόνο ( φωτογραφία ), θα πάει να δει μαζί με τον προϊστάμενο του τον Μανώλη Γλέζο αύριο ή μεθαύριο σε μια πρωτοφανή συνάντηση συγγνώμης, τώρα που ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ στο σπίτι του από το νοσοκομείο ο Μανώλης Γλέζος. Το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς είχε δεχθεί δακρυγόνο από κοντινή απόσταση στις διαδηλώσεις της περασμένης Παρασκευής. Ο Γλέζος δέχθηκε επίσης ένα τηλεφώνημα. Στην άλλη άκρη της γραμμής ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Σπύρος Βούγιας.

Παλιά οικογενειακή σχέση
Η ΣΥΝΔΙΑΛΕΞΗ έχει μια μικρή προϊστορία. Ο Γλέζος, όπως θύμισε ο ίδιος στον Βούγια, είχε ενισχύσει την υποψηφιότητα του Σπύρου για τον Δήμο Θεσσαλονίκης το 1998.

Ήταν μια καλή προσπάθεια, με τα χρώματα του ΣΥΝ, που έβαλε τον Βούγια στον εθνικό πολιτικό χάρτη. Στην πραγματικότητα, βέβαια, η σχέση Γλέζου και Βούγια είναι παλαιότερη και οικογενειακή. Κι αυτό γιατί ο Γλέζος είχε πάει εξορία με τον πατέρα του Σπύρου.

Ήθελε να τον συναντήσει
ΜΕ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ αυτό πήρε ο Βούγιας τον Γλέζο που αναρωτήθηκε γιατί συνέβη αυτόνα δεχθεί δηλαδή απρόκλητα χημικό από την Αστυνομία. Ο Σπύρος απάντησε ότι δεν αρκεί η συγγνώμη και πως η Κατεχάκη έχει στόχο να γίνει καλύτερη εκπαίδευση των αστυνομικών για τη συμπεριφορά τους σε ανάλογες περιπτώσεις. Είπε επίσης ότι στόχος του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη είναι να μειωθεί κατά το δυνατόν η ρίψη δακρυγόνων.

Και ανέπτυξε τη γραμμή Χρυσοχοΐδη για ήπια αντιμετώπιση των κινητοποιήσεων των εργαζομένων, αφού η κοινωνία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με καταστολή. Και επικαλέστηκε τον χειρισμό των συνταξιούχων, στους οποίους επετράπη να φτάσουν ώς το Μαξίμου, αλλά και την αποχή της Αστυνομίας από την κατάληψη του Γενικού Λογιστηρίου από τους απολυμένους της Ολυμπιακής.

Γύρος τηλεφωνημάτων
ΩΣΤΟΣΟ, ο Γλέζος επέμενε να μάθει γιατί ο αστυνομικός τού ΄ριξε το δακρυγόνο. Οπότε ο Βούγιας, σε μια παρόρμηση της στιγμής, είπε ότι θα τηλεφωνήσει στον αρχηγό της Αστυνομίας να δει αν μπορεί να κανονίσει μια συνάντηση!

Τηλεφώνησε πράγματι στον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. Λευτέρη Οικονόμου, αυτός έκανε πρώτα μια διερεύνηση και ύστερα από έναν γύρο τηλεφωνημάτων, ο Βούγιας ξαναπήρε τον Γλέζο και του είπε ότι η συνάντηση μπορεί να γίνει. Ο αστυνομικός των ΜΑΤ- μαζί με τον προϊστάμενό του- θα πάνε να δουν τον Γλέζο αύριο ή μεθαύριο σε μια πρωτοφανή συνάντηση.

Δεν έχει προσκληθεί ποτέ
ΘΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΕΙ, πάντως, και έτερο αίτημα του Γλέζου. Ο Μανώλης παραπονέθηκε- σωστά- στον Βούγια ότι έχει προσκληθεί να μιλήσει παντού για την Εθνική Αντίσταση, με μόνη εξαίρεση την Αστυνομία. Το φρόντισαν και αυτό. Την 25η Μαρτίου ο Γλέζος θα πάει στην Ακαδημία της Αστυνομίας στην Αμυγδαλέζα να μιλήσει σε εξακόσιους δόκιμους αστυνομικούς και αστυνομικίνες.

Φωτογραφικό άλμπουμ 10 - Εικόνες του παρελθόντος από το Δίστομο








Η πρώτη και η πιο ιστορική φωτογραφία, από το 1960 περίπου, είναι από τα εγκαίνια του πρώτου ορόφου του Δημοτικού σχολείου Διστόμου ( κι εγώ εκεί το τελείωσα ), νυν Πολιτιστικό κέντρο και γραφεία Πολισμικού συλλόγου.
Φαίνεται ο ιδρυτής του, ο Διστομίτης της Αμερικής, Δανιήλ Γαμβρίλης, μια απέραντη προσωπικότητα, όχι μόνο για το Δίστομο, αλλά για όλον τον ελληνισμό ( κλικ στο όνομά του για να δείτε το βιογραφικό του ).
Το παλιό Δημοτικό Σχολείο, όπου εκτελέστηκαν και τα πρώτα παλληκάρια την ημέρα της Σφαγής, ( Νυν Αρχαιολογικό Μουσείο Διστόμου ), εγκαινιάστηκε το 1900 από τον επίσης Διστομίτη, Ιωάσαφ Καστρίτη.
Προσεχώς θα αναρτήσω την συγκλονιστική αυτή φωτογραφία.
Η δεύτερη από το καλοκαίρι του 1964, είναι από την οικεία του Αθανασίου Καΐλη ( Ντρέσκα ).
Φαίνεται ο ίδιος, μέλη της οικογένειάς του, καθώς και μία γειτόνισσα.
Η τρίτη από το 1991 περίπου ( έχουμε πει ότι χρονολογική σειρά δεν τηρείται ), είναι από την γειτονιά του Άϊ - Λιά, και φαίνεται η οδός. Είναι η οδός Δράκου, από τον Σουλιώτη οπλαρχηγό Γεώργιο Δράκο που πολέμησε στο Δίστομο μαζί με τον Νότη Μπότσαρη και με τους Διστομίτες, εναντίων των Τούρκων, πριν τον Γεώργιο Καραϊσκάκη.
Στην τέταρτη και τελευταία φωτογραφία, πάλι ο Αθανάσιος Δ. Καΐλης, την περίοδο της ακμής των μεταλλείων που τα αποκάλυψε και τα ίδρυσε πάλι Διστομίτικη οικογένεια, η οικογένεια Μπάρλου απ' το 1917!!!!
Είναι στην Παραλία Διστόμου, όπου υπήρχε ένα εργοτάξιο και συνεργείο αυτοκινήτων. Ο μικρός που φαίνεται πρέπει να είναι Διστομίτης της Περιστεράς Διστόμου.
Η Φωτογραφία είναι απ' το 1962 .

Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010

Μια μουσική ανάσα.......


Μια μουσική ανάσα γιατί το κλίμα ήταν φορτισμένο αυτές τις ημέρες από μισάνθρωπους και φασίστες, οι οποίοι βέβαια έχουν το ακαταλόγιστο λόγω χαμηλού επιπέδου, και διανοητικού, αλλά και αισθητικού.





Το πρώτο τραγούδι είναι του μεγάλου Βασίλη Τσιτσάνη απ' την προπολεμική του περίοδο, ενώ το δεύτερο του Μανώλη Χιώτη, στην περίοδο του τρίχορδου μπουζουκιού.
Λέω να καθιερωθεί ή ''μουσική ανάσα'', έτσι για να αποφορτιστεί το κλίμα, και γιατί κάποιος από αυτούς που μας έβριζαν και μας καταριόταν να μην υπήρχαμε....ω Τι γελοίος!!!
,μπήκε μέσα στο κανάλι μου στο youtube, ( ανώνυμα πάντα ), για να με προσβάλει και να με ταπεινώσει μουσικά....
Αφιερωμένα λοιπόν στις ωραίες γυναίκες.

Και μία συμβουλή ( ξέρει αυτός )....Καλός ο αυνανισμός, αλλά όχι μέχρι τα 40. Και συ ρε φίλε 29 χρονών, βγες και κυνήγα καμία...

Μπορείτε να προτείνετε και σεις, κάποιο τραγούδι ( εξαιρούνται τα σκυλάδικα ), ή να πρoβάλλετε τον εαυτό σας.
ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ, ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010

Νέα αρχαιολογική αποκάλυψη στον κεντρικό δρόμο του Διστόμου από τα έργα της ΔΕΗ.





Σήμερα το πρωί, σκάβοντας τα συνεργεία για να περάσουν εσωτερικά καλώδια για την συνέχεια και την περάτωση του έργου της ΔΕΗ που έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετούς μήνες, στον κεντρικό δρόμο της 10ης Ιουνίου 1944 που συνδέει τις δύο πλατείες, αποκαλύφθηκε κομμάτι του Αρχαίου τείχους της κλασσικής εποχής, η συνέχεια του οποίου είναι το αρχαιολογικό πάρκο και το κάστρο.
Στην γειτονιά αυτή ( όπου ακριβώς απέναντι είναι και το σπίτι μου ), ήδη υπάρχουν στις αυλές αρχαία τείχη, που απαγορεύτηκαν από την εφορία αρχαιοτήτων όπου υπαγόμαστε, να χτιστούν.
Έτσι έχουμε σπίτια με κολώνες για να φάινονται τα τείχη με τον νεώτερο αρχαιολογικό Νόμο.
Ζήτημα χρόνου βέβαια ήταν να βρεθούν, όπως αποκαλύφθηκε ένα από τα δίστομα πηγάδια, που αν δεν παρεμβαίναμε κάποιοι πολίτες, θα το γκρεμίζανε.
Τώρα έγινε το λιγότερο κακό. Σκεπάστηκε δηλαδή.

Ντοπιολαλιάς συνέχεια.......


Ύστερα από το παλιό μου άρθρο που αναρτήθηκε στις 4 Απριλίου 2008, και που σας είχα υποσχεθεί ότι θα έχει συνέχεια, γιατί πρόκειται για τις ρίζες και την καταγωγή μας, θέλω να ευχαριστήσω τον συμπατριώτη μας τον Σπύρο τον Περγαντά που βρήκε κι άλλες λέξεις τις οποίες θα δείτε αμέσως τώρα:

Από τον Σπύρο Περγαντά
  1. Kρένω=μιλάω, απευθύνω τον λόγο<μεσαιωνική ελληνική ''κρένω''< αρχαία ''κρίνω''
  2. Zουλάπι ( Z'λάπ' ) = θηρίο, αγρίμι(κυρίως λύκος-τσακάλι)< αλβανικό zulap, ρουμάνικο=zulape
  3. φρ.Το εξετάζουνε ( Το 'ξετάζ'νε )
  • κανονικά=μελετώ προσεχτικά
  • ντόπιο=είναι γρουσουζιά<αρχαίο ἐξετάζω φρ.
  1. Αορ :Το αστόχησα ( Τ' αστόχ'σα)
  • κανονικά=αστοχώ=αποτυχαίνω
  • ντόπιο=το ξέχασα<μεταγενέστερο ἀστοχῶ
  1. Πυθαμή: π'θαμή
  • κανονικά=παλάμη /( ανεπίσημη μονάδα μέτρησης)

  • ντόπιο= παλάμη, μονάδα μέτρησης
φρ.''Mια π'θαμή''=πολύ λίγο

  1. Σουσάμι ( Σ'σάμ ) προφ: ( Σάμ')
Απλή συντόμευση του ''σουσάμι''< αρχ σήσαμον
  1. Ρήμα σε μελλ. κ' αορ: θα γιάνω, έγιανα ( τρ .ενικο θα γιαν'(ει): γίνομαι καλά, αναρρώνω< αρχ.ὑγιαίνω
  2. Αγκούτσα: μπαστούνι: Δεν ξέρουμε από που προέρχεται, προφανώς έχει σχέση με το αγκλίτσα.

Η έρευνα μας αυτή θα συνεχιστεί. Έχουμε καταγράψει πολλές λέξεις και φράσεις, τις οποίες όταν τελειώσει αυτή η υπεύθυνη και χρονοβόρα έρευνα, θα τις ενώσουμε ώστε να γίνει ένα άρθρο.

Απόσπασμα από το ημερολόγιο του συμπατριώτη μας Λέλεγα. ''Αθήνα χειμώνας 2002''


Οι σκέψεις οι παλιές τώρα που απαλλάχτηκα απ' το παρελθόν, με τις σωρίες λαθών που το χαρακτήριζαν, με κερνούσαν τώρα δύναμη και ζωντάνια. Τόσο που ήθελα να ξαναπέσω μέσα σ' αυτά τα λάθη και, εμπειρότερος ων, να τα ξαναζήσω απομυζώντας τα καλά και τα γλυκά τους.
Και όταν μιλώ για λάθη, εννοώ αυτά που έκανα κατά του εαυτού μου. Εμένα έβλαπτα δηλαδή, με τις ανασφάλειες και τις αδυναμίες μου. Τώρα άλλαξα όμως και τραβάω μπροστά. Ώρα για άλλα σφάλματα που να εμπεριέχουν ρίσκο και σοφία.
Στο δρόμο με σταμάτησε ένα πρεζόνι. Μύριζε άσχημα. Πίσω απ' αυτόν κάποιοι άλλοι που έμοιαζαν να τον δασκαλεύουν τι θα πει. Ζήτησε να του δώσω κανένα ψιλό. Του χαμογέλασα και του έδωσα, και μάλιστα όχι μόνο ψιλό, αλλά κάτι πολυτιμότερο σε τίμημα, ένα ζεστό χαμόγελο.
Πιο κάτω ένας γενειοφόρος άστεγος κοιτούσε με απάθεια το υπερπέραν καθισμένος πάνω στο χαρτόκουτο που είχε για σπίτι του. Έδωσα και σ' αυτόν. Έδειξε να μην πιστεύει και εξεπλάγη.
Έψαχνα απεγνωσμένα να βρω πλανόδιους και να δώσω και σ' αυτούς τα ψιλά μου, αλλά και ένα ακόμη βαθύτατο και ζεστό χαμόγελό μου. Είχα τύψεις που μέσα σ' αυτό το τσουχτερό κρύο εγώ είχα τις ανέσεις μου και μια γωνιά να πλαγιάσω, ενώ αυτοί περιπλανιούνται στους δρόμους. Μιά τρύπα στο νερό έκανα βέβαια με το να τους χαμογελώ και να τους δίνω πεντάευρα. Πιο πολύ σπαζόμουνα με την απάθεια των περαστικών, αλλά και πάλι τι να έκαναν κι αυτοί; Έτσι μας κατάντησε η εποχή μας. Υπάρχουν και πάρα πολύ καλύτερα από μας. Όπως τα λαμόγια οι πολιτικοί και τα βρωμοτζάκια τους που κυβερνούν την τσέπη μας. Τα έκανα όλα πέρα όμως, όλες αυτές τις άθλιες και εμετικές σκέψεις.
Ήθελα να αγκαλιάσω όλο τον κόσμο και να βρω μαζί τους μιας στιγμούλας αγάπη. Γιατί μόνο μ' αυτούς του δρόμου την βρίσκεις αυτήν την σπάνια σύμπνοια.
Είχαν μαζευτεί δίπλα μου και όλα τα αδέσποτα με εκείνο το παραπονεμένο βλέμμα που σε σκοτώνει. Πως μπορούνε και σου κουνάνε την ουρά από την στιγμή που έχουν κακοποιηθεί απ' τους ανθρώπους; Εδώ να δεις μεγαλοσύνη της φύσης.
Τα διώχνεις απ' το σπίτι σου επειδή τα βαριέσαι, τα κλωτσάει ο κάθε μαλάκας θρασύδειλος, τα θεωρείς υπαίτια όλα όταν κάποιο λυσσάει και δαγκώνει και τα μπουγελώνεις στην καλύτερη. Μετά έρχεται η πολιτεία και με πρόσχημα την καθαριότητα και την εικόνα της πόλης, τα δηλητηριάζει και φέρνει τον μπόγια. Η καθαριότητα τους μάρανε τους εκάστοτε κυβερνώντες, όταν η εικόνα των πόλεων είναι άθλια και τα σκουπίδια στοίβες στους κάδους.
Για να μην πω για τους δρόμους που είναι σκαμμένοι απ' άκρη σ' άκρη.
Παρατηρούσα ένα νεαρό πάνω σε αναπηρικό καροτσάκι που έψαχνε δίοδο να περάσει απ' τα στενά πεζοδρόμια μισοκλεισμένα απ' τα παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα.
Βάστα, λέω στον εαυτό μου. Μην οργίζεσαι. Έβλεπα και την αντίφαση στις απέναντι κολώνες και ήθελα να ουρλιάξω ή να τρέχω σαν τρελός στους δρόμους βγάζοντας κραυγές. Η αντίφαση ήταν οι φάτσες των πολιτικών στις αφίσες να χαμογελούν προσποιητά για μια πιο όμορφη πόλη. Γραβατωμένοι με δόντια πεντακάθαρα απ' την λεύκανση και απ' τη μασέλα, να ποζάρουν με μια χωριάτικη υπερηφάνεια αβασάνιστη, κι απ΄την άλλη το παιδί να πολεμάει απεγνωσμένα να βρει δίοδο να διασχίσει τον δρόμο που στο κάτω - κάτω ανήκει σε όλους γαμώ το κερατό μου γαμώ.
Έψαξα και βρήκα ένα μπαρ να πιω κανά ποτάκι, έτσι να δώσω και τ' άλλα τα ψιλά μου.
Ήμουνα υγιής. Αντί να έχω το νού μου στην πρώην μου που χτες έκανα έρωτα μαζί της, τον είχα στα κακώς κείμενα της κοινωνίας. Έτσι με ήθελα.


Λέλεγας ο Διστομίτης
Το σκίτσο είναι του συμπατριώτη μας Θοδωρή Ζάκκα

Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010

Τι είπε ο μεγάλος Έλληνας Μανώλης Γλέζος για τις πολεμικές αποζημιώσεις, με αφορμή τον ''ψεκασμό'' του από μπάτσους

Ο Μεγάλος Έλληνας και ήρωας εν ζωή, Μανώλης Γλέζος, ο οποίος μας έχει επισκεφθεί πολλές φορές εδώ στο Δίστομο, αθόρυβα και διακριτικά ( μεγάλη μας τιμή ), είπε κάτι πολύ ωραίο στην εφημερίδα ''Ελευθεροτυπία'' της τρίτης 9 Μαρτίου 2010.
Αναδημοσιεύω ξανά και υπογραμμίζω την επίμαχη παράγραφο.
Να είστε πάντα καλά, Κύριε Γλέζο. Σας χρειαζόμαστε!!!!

Ελευθεροτυπία, Τρίτη 9 Μαρτίου 2010

Μανώλης Γλέζος: Δεν το έκανα ποτέ στη ζωή μου, ούτε όταν μου έσπασαν το πόδι

«Δεν ζητώ να τιμωρηθεί ο αστυνομικός που με ψέκασε»

«Δεν ζητώ σε καμία περίπτωση να τιμωρηθεί ο αστυνομικός που με ψέκασε με χημικά στο πρόσωπο, από τα 30 εκατοστά. Δεν το έκανα ποτέ στη ζωή μου, ούτε όταν μου έσπασαν το πόδι, γιατί πιστεύω ότι δεν επιλύονται έτσι τα ζητήματα. Θα ήθελα όμως να συναντηθώ μαζί του απλώς για να τον ρωτήσω, γιατί το έκανε. Θέλω να καταλάβω τη ψυχολογία του. Δεν είναι ζήτημα συγγνώμης».
«"Συγχαρητήρια για τα κατορθώματά σας", του φώναξα. Μας απώθησαν βίαια. Τότε τους λέω "Ντροπή σας". Και η απάντηση ήταν ο ψεκασμός στο πρόσωπο», λέει για την απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ, ο Μανώλης Γλέζος. (φωτογρ. από Indymedia) Ο Μανώλης Γλέζος, ο αγωνιστής της εθνικής αντίστασης και της Δημοκρατίας, έπειτα από διήμερη νοσηλεία, αναπαύεται ήδη στο σπίτι του. Την περασμένη Παρασκευή δέχτηκε (μαζί με βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ) απρόκλητη επίθεση από διμοιρία των ΜΑΤ, στον χώρο του Αγνωστου Στρατιώτη. Κάποιος αστυνομικός τον απώθησε βίαια και τον ψέκασε στο πρόσωπο, εξ επαφής. Σήμερα χρησιμοποιεί ακόμη τρία κολύρια για τις πληγές που του προκάλεσαν τα χημικά στον κερατοειδή των ματιών του.
«Μέχρι τώρα, ούτε ο υπουργός κ. Χρυσοχοΐδης, ούτε η επίσημη ΕΛ.ΑΣ. μού ζήτησε συγγνώμη. Μόνο η ΠΟΑΣΥ, η ομοσπονδία των αστυνομικών υπαλλήλων, το έκανε. Η δήλωση ότι ήταν ατυχές γεγονός, μπορεί δυστυχώς να έχει και διπλή ανάγνωση», λέει με νόημα.
Ο ίδιος είναι πεπεισμένος ότι οι αστυνομικοί γνώριζαν πως χτυπούσαν και βουλευτές.
«Εγινε μια πρώτη αψιμαχία με αστυνομικούς στην είσοδο της Βουλής, αλλά δεν τους αφήσαμε να πάρουν το πανό. Περάσαμε από μια άλλη ομάδα αστυνομικών και δεν μας πείραξαν. Στη συνέχεια, κατεβήκαμε στον Αγνωστο Στρατιώτη να διαμαρτυρηθούμε, γιατί γινόταν έντονη χρήση των χειροβομβίδων κρότου προς τους διαδηλωτές, οι οποίοι δεν ασκούσαν καμιά απολύτως βία», μας λέει ο κ. Γλέζος, περιγράφοντας τα γεγονότα.
Και συνεχίζει: «Υπήρξε ένας διάλογος με τους αστυνομικούς. Είδαμε κάποιον διαδηλωτή, που είχαν συλλάβει, να τον έχουν, σύμφωνα με τις καινούργιες μεθόδους της αστυνομίας, ρίξει στο έδαφος με τα χέρια δεμένα πισθάγκωνα. Είναι στάση αυτή; Ούτε σ' έναν αιχμάλωτο πολέμου, δεν συμπεριφέρεσαι έτσι. Αφήστε που και η χρήση των χημικών αυτών έχει απαγορευτεί μεταξύ εμπολέμων. "Συγχαρητήρια για τα κατορθώματά σας", τους φώναξα. Μας απώθησαν βίαια. Τότε τους λέω "Ντροπή σας". Και η απάντηση ήταν ο ψεκασμός στο πρόσωπο. Ευτυχώς που πρόλαβα να βάλω το χέρι μου και δεν εισέπνευσα μεγάλη ποσότητα, σε σχέση με τους υπόλοιπους. Επιτρέπεται να χτυπούν βουλευτές; Αυτά διδάσκονται στις σχολές; Ετσι τους διαπαιδαγωγούν, να χτυπούν όποιο πολίτη βρουν μπροστά τους; Και πολύ περισσότεροι ηλικιωμένους και συνταξιούχους;», αναρωτιέται με έμφαση.
Ο κ. Γλέζος επανέλαβε τη θέση του, ότι πρέπει να ξεσηκωθεί αγώνας για να καταργηθούν τα χημικά. «Αν ο κ. Βούγιας και ο κ. Χρυσοχοΐδης έχουν τη γνώμη ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται δακρυγόνα για καταστολή διαδηλώσεων, όπως λένε, τότε γιατί δεν τα καταργούν αμέσως;», ρωτάει.
Καταδικάζετε ασφαλώς τη χρήση βίας κατά του προέδρου της ΓΣΕΕ; τον ρωτάμε.
«Αλίμονο, απαντά, είμαστε κατά της βίας και υπέρ των κοινωνικών αγώνων. Δεν είμαστε κουκουλοφόροι, ούτε της πολιτικής, ούτε της ιδεολογίας ούτε της μεθοδολογίας. Αλλωστε και η ίδια η συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ το καταδίκασε. Δεν είχε σχέση. Κάποιοι το χρησιμοποίησαν για να συκοφαντήσουν...».
Είστε το σύμβολο της Αντίστασης και της αξιοπρέπειας. Πώς σχολιάζετε τα κυβερνητικά μέτρα, το ταξίδι του πρωθυπουργού; Τι λέτε για τις γερμανικές αποζημιώσεις;
Ο Μανώλης Γλέζος σήμερα χρησιμοποιεί ακόμη τρία κολλύρια για τις πληγές που προκάλεσαν τα χημικά στον κερατοειδή των ματιών του «Λέει η κυβέρνηση ότι η ιδεολογία μας είναι αντίθετη με τα μέτρα, αλλά τα πήραμε. Ακριβώς το αντίθετο έπρεπε να υπάρχει. Εχουμε πλήρη διαστροφή των εννοιών. Και ασφαλώς να περιμένουν την αντίδραση του κόσμου.
Πού βρήκαν τα 28 δισ. για να σώσουν τις τράπεζες; Οσον αφορά τις γερμανικές αποζημιώσεις, δεν πρέπει να συνδεθούν με το έλλειμμα. Αυτά είναι ιερά χρήματα, ανήκουν στα θύματα και την αποκατάσταση των ολοκαυτωμάτων και όσα περισσέψουν πρέπει να γίνουν έργα πολιτισμού, όχι να καλύψουν τρύπες του προϋπολογισμού. Ολα τα άλλα, όμως, είναι ένα στημένο παιχνίδι, για να δικαιολογηθούν τα μέτρα σε βάρος του ελληνικού λαού. Μη μου πείτε ότι θα άφηναν ένα τμήμα της ευρωζώνης να καταρρεύσει;»

Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010

Σχετικά με το δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας και των κακόβουλων σχολίων



ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ Ι. ΠΑΝΤΙΣΚΑ


Αγαπητέ Θεμιστοκλή,
Για την προσφώνησή σου επειδή το όνομα έχει χιλιάδες χρόνια ιστορία, το προτιμώ έτσι (έτσι θα προτιμούσα και το blog...),
διότι, εμείς οι Νεοέλληνες ακόμη και το Αλεξανδρο, Αλέξη τον καταντήσαμε. Ποιοί Νεοέλληνες: Κάτι τέτοιοι σαν τον ΑΝΩΝΥΜΟ τυχάρπαστο που κάνει το πρώτο σχόλιο στην δημοσίευσή σου και ισχυρίζεται ότι το γεγονός της σφαγής του Διστόμου ήταν τυχαίο (!).
Σε παρακαλώ λοιπόν να δημοσιέυσεις τα παρακάτων διότι:
πρέπει να του πώ μερικά πραγματάκια συνοπτικά:

(1) Οι Γερμανοί είχαν αποφασίσει εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην περιοχή και τρομοκράτηση του πληθυσμού, διότι είχαν χάσει πλέον τον έλεγχο
λόγω της δράσης των αντάρτικων ομάδων (τις οποίες στελέχωναν και αρκετοί Διστομίτες ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης).

(2) Στο Δίστομο δεν ήλθαν απλές μονάδες του στρατού κατοχής, αλλά ο 2ος λόχος του 2ου τάγματος του 7ου Συντάγματος της 1ης Μεραρχίας των Ες-Ες
με έδρα την Λιβαδειά (Ες-Ες αν σου λέει κάτι αυτό ΑΝΩΝΥΜΕ τυχάρπαστε...)

(3) Οι Γερμανοί άρχισαν να σκοτώνουν πριν φτάσουν στο Δίστομο (5 άτομα) και έπιασαν και αιχμαλώτους (ήταν προαποφασισμένο...)

(4) Όταν έφτασαν στο Δίστομο, έβαλαν φρουρές σε όλες τις εξόδους, τα μονοπάτια και τα υψώματα (εκτός από ένα προς παραλία Διστόμου, που έβαλαν αργότερα),
ώστε να κλείσουν κάθε οδό διαφυγής....(ήταν σχεδιασμένη επιχείρηση...)

(5) Αφού κάλεσαν τον πρόεδρο και τον Παπά του χωριού τους ρώτησαν για τις αντάρτικες ομάδες που δρουν στην περιοχή και αυτοί δεν απάντησαν. ΔΕΝ ΗΤΑΝ
ΛΟΙΠΟΝ ΠΡΟΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΗ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥΣ; ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ; (αυτή είναι ηρωϊκή στάση ΑΝΩΝΥΜΕ τυχάρπαστε...),

(6) Ακόμη και οι Γερμανοί ιστορικοί αποδέχονται πλεόν το γεγονός ως προαποφασισμένο «Ήταν καθαρή δολοφονία. Δίστομο, ως παράδειγμα των εγκλημάτων πολέμου στην Ελλάδα». ομιλία του Dieter Begemann στις 30.11.2001 στο Ντάρμστατ της Γερμανίας που διοργανώθηκε από τις 29.11.- 2.12.2001 με πρωτοβουλία γερμανικών
αντιφασιστικών οργανώσεων.

(7) Επειδή λοιπόν ΑΝΩΝΥΜΕ τυχάρπαστε, κόπτεσαι για την "αληθινή γραφή των ιστορικών στοιχείων της νεώτερης ιστορίας της Πατρίδας μας" πήγαινε να διαβάσεις την
εισήγηση του Γερμανού καθηγητή και την πλούσια βιβλιογραφία για την σφαγή του Διστόμου διότι με τις απόψεις σου συμβάλλεις στην "διαστρέβλωση των ιστορικών
στοιχείων" (εσύ το' γραψες αλλά το κάνεις...)

Σου προτείνω λοιπόν να προσέχεις όταν μιλάς για ιστορικά στοιχεία και αν έχεις το θάρρος να βγείς ΕΠΩΝΥΜΩΣ και να στηρίξεις τις θέσεις σου με αποδείξεις
.
Σε λίγο θα μας πείς και σύ ότι οι Διστομίτες "συνοστίστηκαν" στην πλατεία του χωριού για να τους μοιράσουν οι Γερμανοί λουλούδια, όπως και οι Μικρασιάτες στο λιμάνι της Σμύρνης που τους μοίρασαν λουλούδια οι Νεότουρκοι του Κεμάλ.
ΜΕ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΕΠΩΝΥΜΩΣ
Ανδρέας Ι. Παντίσκας

Κυριακή 7 Μαρτίου 2010

Στον τόπο της Σφαγής δεν συγχωρούν τους δολοφόνους. Η τρισέλιδη αναφορά της εφημερίδας ''Νίκη'' στο Δίστομο.


''Στον τόπο της σφαγής δεν συγχωρούν τους δολοφόνους''.

Δήλωσαν οι Διστομίτες την Παρασκεύη 26 Φεβρουαρίου, στην εφημερίδα ''Νίκη'' όπου έχει τρισέλιδο αφιέρωμα.
Για να το δέιτε μπείτε στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Διστόμου ( κλικ εδώ ), και από κει μπορείτε να το διαβάσετε ή να το κατεβάσετε σε αρχείο ( pdf ).
Πολύ ωραία λόγια, στιβαρά και αληθινά από τους κατοίκους του Διστόμου και από τον Δήμαρχο Αθανάσιο Πανουργιά.
Αξίζει να το δείτε κι αυτό.

Σάββατο 6 Μαρτίου 2010

Των καιρών μας η ανίατη πανδημία - Ένα ποίημα - σκέψη από τον συμπατριώτη μας, ανυπότακτο Κ.Π


Στους δικούς μας καιρούς, που τα προβλήματα λένε λυμένα είναι,
εγώ ψάχνω αδιάκοπα εσένα, κι εσύ εμένα.
Ο ένας για τον άλλον μιλάει με απάθεια,
μόνο στην δίνη του ρευστού υπάρχει συμπάθεια.
Τα προβλήματα του διπλανού, για εμένα είναι μπελάς,
μόνο σαν περάσει το κατώφλι μου, νιώθω τι εστί γολγοθάς.
Κατάθεση ψυχής και σπιουνιά, είναι πλέον τα ίδια,
άλλοι πατάνε σε μάρμαρο κι άλλοι σε σάπια σανίδια.
Χωρίστηκε η φυλή μας σε δήμιους και θύματα.
Οι πολλοί κρατούν την ικανοποίηση, και οι λίγοι τα χρήματα.
Το ''πέθανε εσύ να ζήσω εγώ'' τελικά δεν είναι παροιμία,
αλλά των καιρών μας η ανίατη πανδημία.
Παλεύω κάτι ν' αλλάξει, να σταματήσω την μοιρολατρεία,
να κοιμηθώ κάποτε σε κρεββάτι, όχι πάλι στο παγκάκι στην πλατεία.
Οι γύρω μου λένε ''σκέψου και λίγο το αύριο''.
Δεν φταίω εγώ η Ανέχεια του σήμερα με κάνει μακάβριο..


Κ.Π

Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010

''Τριτο-ευρωπαϊκή χώρα'' - Σημερινό άρθρο της Εφημερίδας '' Ελευθεροτυπία'' σχετικά με το θέμα πάλι του Διστόμου


Ένα άρθρο σχετικό με το προηγούμενο δικό μου, με τίτλο : ''Γιατί άραγε μας θυμούνται όλοι τώρα; Πάλι το Δίστομο σανίδα σωτηρίας;''
( κάντε κλικ ),
δημοσίευσε σήμερα η εφημερίδα ''Ελευθεροτυπία''.
Το αναδημοσιεύω: Πηγή ''Ελευθεροτυπία''

******Το «Focus», το γνωστό μας πλέον γερμανικό περιοδικό, κατέφυγε ασφαλώς στον κιτρινισμό.

Το δημοσίευμά του για την κρίση στην Ελλάδα με το περιβόητο εξώφυλλο -την Αφροδίτη της Μήλου σε άσεμνη χειρονομία και τον τίτλο «Απατεώνες στην οικογένεια του ευρώ»- είναι πολύ κακόγουστα.

******Οι ελληνικές αντιδράσεις όμως; Αντιγερμανικός παροξυσμός, δημαγωγία και λαϊκισμός του αισχίστου είδους. Επίδειξη έλλειψης μέτρου και επαφής με την πραγματικότητα. Τι είναι αυτά τα πράγματα; Από ποιο βάθος χρόνου αναδύονται; Από ποια πολιτισμική έρημο έρχονται;

******Αντιγερμανικός παροξυσμός, όχι απλώς από τους συνήθεις επαγγελματίες του πατριωτισμού, αλλά από κορυφαίους εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος, όπως: ο πρόεδρος της Βουλής, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, βουλευτές, ο δήμαρχος της Αθήνας, αλλά επίσης από τα μέσα ενημέρωσης (ιδίως τα λεγόμενα σοβαρά κανάλια, που με τα λεγόμενα δελτία ειδήσεων στις 8.00 κήρυξαν τον πόλεμο κατά της Γερμανίας).

******«Betruger in der Euro-Familie», «Απατεώνες στην οικογένεια του ευρώ». Απάτη υπήρξε. Εξαπατήσαμε τους κοινοτικούς εταίρους. Ομως σε τούτη τη χώρα, ασφαλώς, δεν είμαστε όλοι απατεώνες. Οι γενικεύσεις τέτοιου τύπου ισοπεδώνουν. Αλλά να με συγχωρείτε, ποιος μιλάει; Εμείς που πρωί βράδυ χρησιμοποιούμε τις πιο χονδροειδείς γενικεύσεις χωρίς να αναρωτιόμαστε εάν προσβάλλουμε τους άλλους; Θυμίζω το πανελλήνιο και μακράν πρώτο σε δημοτικότητα σύνθημα: «Αμερικάνοι φονιάδες των λαών».

«Οι Γερμανοί μάς χρωστούν το Δίστομο, μας χρωστούν τα Καλάβρυτα, μας χρωστούν τις πολεμικές αποζημιώσεις». Αυτό είναι το χειρότερο, το πιο βαρύ από όσα ειπώθηκαν τις τελευταίες ημέρες με αφορμή το εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού. Το εκστόμισε ο αντιπρόεδρος κ. Πάγκαλος, παρομοίως έπραξε και ο δήμαρχος κ. Κακλαμάνης. Το επανέλαβαν τόσοι και τόσοι από το πολιτικό προσωπικό (της σημερινής και της χθεσινής κυβέρνησης). Μια λέξη μόνον: ύβρις.

Ο σεβασμός στα θύματα του ναζιστικού εγκλήματος στο Δίστομο και στα Καλάβρυτα προϋποθέτει ότι εμείς οι ίδιοι δεν τα εκμεταλλευόμαστε για λόγους καιροσκοπικούς - για να συγκαλύψουμε τις απάτες, τα «κόλπα»,την αναξιοπιστία, δηλαδή τις ευθύνες μας. Μία λέξη μόνον: κατάντια.

Συγχαρητήρια και μας καλύπτετε πλήρως.




Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Μίμης Παπαϊωάννου στο Δίστομο σε μαθητική εκδήλωση




Πριν μία εβδομάδα περίπου, στο Πνευματικό Ενοριακό κέντρο' ''Αγίου Νικολάου'' στο Δίστομο, παρευρέθηκε ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Α.Ε.Κ, ο Μίμης Παπαϊωάννου.
Ο Μίμης Παπαϊωάννου, ήταν ένα από τα παιδιά των χρυσών χρόνων της Α.Ε.Κ, και πολύ στενός φίλος με τον Διστομίτη πρόεδρο της , τον Λουκά τον Μπάρλο ( Φώτο 1 ), τότε που αυτή η ομάδα μεγαλουργούσε. ( Θα κάνουμε εκτενές αφιέρωμα σ' αυτήν την προσωπικότητα απ' το Δίστομο ).
Δεν ξέρω βάσει ποιού μαθητικού προγράμματος ήρθε και μίλησε στα παιδιά, καθώς και με ποιούς άλλους, πάντως μου το είπαν οι μαθητές την ώρα που κατέβαιναν από το Ενοριακό κέντρο.
Αν μπορεί κάποιος να με ενημερώσει για περαιτέρω πληροφορίες, ας το κάνει.
Να πούμε εδώ ότι ο Μίμης Παπαϊωάννου, δεν είναι πρώτη φορά που επισκέπτεται το Δίστομο.
Μακάρι τα παιδιά να το πήραν με την σωστή σημασία το μήνυμα του Παπαϊωάννου, σαν αθλητισμό και ευγενή άμιλλα, παρά σαν μια συνέχεια των ευτελών και μονόπλευρων συζητήσεων πέρι ποδοσφαίρου, που δεν έχει να τους προσφέρει τίποτα, παρά φτήνια, έλλειψη παιδείας και αισθήματα ''παράγκας''', ψευτιάς και αγορασμένων παιχνιδιών και πρωταθλημάτων.
Πάντως ο κύριος Παπαϊωάννου απέχει πολύ απ' όλα αυτά, και μας τίμησε με την παρουσία του.

Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010

Γιατί άραγε μας θυμούνται όλοι τώρα; Πάλι το Δίστομο σανίδα σωτηρίας;



Τώρα που η Ελληνική οικονομία βουλιάζει και έρχονται - όπως δείχνουν τα πράγματα -δύσκολες ημέρες, το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων και δη του Διστόμου, έγινε ξαφνικά ένα πολυφορεμένο θέμα που ακούγεται στην τηλεόραση, στον τύπο και στο ραδιόφωνο καθημερινά, ύστερα κιόλας απ' την προκλητική δήλωση της Γερμανίας με την Μέρκελ, και με το ανθελληνικό εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού focus.
Εισαγωγή
Ως γνωστόν η κατάντια της ελληνικής οικονομίας, που πάλι εμείς οι μεροκαματιάρηδες θα πληρώσουμε τα σπασμένα, έχει προέρθει από τα κλεψιμέϊκα των πολιτικών της Ελλάδας, αυτών των επικίνδυνων ραδιούργων νεόπλουτων νεοελλήνων που μας αμαυρώνουν εδώ και αιώνες.
  • Πληρώνουμε τους περιττούς διορισμούς πληθώρας στον Δημόσιο τομέα, εδώ και πολλά χρόνια, κομματανθρώπων χωρίς παραγωγικότητα, τέλειων κηφίνων που σφράγισαν τα ταμεία μας. ( Πάρτε παράδειγμα από την περιοχή μας. Βλέπετε ''Ολυμπιακή'' επί Ακριβάκη )
  • Πληρώνουμε τα έργα που κοστολογούνται πχ 100.00 € και αξίζουν 10.00€ ( Πάρτε πάλι τοπικά παραδείγματα δρόμων κι άλλων άχρηστων έργων ).
  • Πληρώνουμε τεράστια οικονομικά εγκλήματα, από τον Κοσκωτά, την Siemens μέχρι τον Βατοπέδι και τον Ρουσόπουλο. ( Ποιός πήγε φυλακή; Μόνο ο Κοσκωτάς πήγε και βγήκε πλουσιότερος, και δεν ήταν ο μόνος εμπλεκόμενος ). Παρεμπιπτόντως ο Κύριος Υπουργός Δικαιοσύνης, έβαλε φυλακή δύο ανήλικα παιδιά από την Γεωργία που είχαν να φάνε τέσσερις μέρες επειδή έκλεψαν 30 €!!!!!
Για να μιλήσουμε για τις λαμογιές, την αδιαφάνεια και τις κλοπές των πολιτικών, θα πρέπει να γράφω από τώρα μέχρι το 2090!!
Και φυσικά πληρώνουμε τους πολέμους και τις κλοπές της Γερμανίας, που είναι η τελευταία χώρα που έχει δικαίωμα να μας κρίνει.
Πέρα όμως από την ατιμωρισία των πολιτικών και την αισχρή διακυβέρνηση των εκάστοτε Υπουργών δικαιοσύνης για το θέμα του Διστόμου, κι όχι μόνο, προκύπτουν κι άλλα θέματα.
Ένα από αυτά είναι το εξής, και δεν διερωτώμαι μόνον εγώ, αλλά και πολλοί άλλοι Διστομίτες που συζητάμε έξω.
Προκείμενο
Γιατί δεν είχε διδαχτεί η Σφαγή του Διστόμου, αλήθεια, στα σχολεία;
Πέρα από τα μορφωμένα άτομα, τους μορφωμένους Έλληνες, υπάρχει και μια μεγάλη κατηγορία που αγνοεί το θέμα και δεν ξέρει καν που πέφτει το Δίστομο.
Παρ' όλο που η Αθήνα έχει πάνω από 23 οδούς Διστόμου και Διστομίτου από την Σφαγή και από τον Μακρυγιάννη ( Θα γίνει αναφορά σε άλλο άρθρο ).
Θυμάμαι, στα χρόνια μου, στην Ιστορία κορμού, αναφερόταν αλλά ήταν προαιρετική η μάθηση αυτής της φρικτής παγκόσμιας ιστορικής αλήθειας.
Κι ας μην μείνουμε μόνο στην Σφαγή, γιατί το Δίστομο έχει ιστορία από το 3500 πχ μέχρι σήμερα, και τεράστια προσφόρα σ' αυτό που λέμε σήμερα Ελληνικό Κράτος.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΩΣ;
Πως μας θυμούνται ξαφνικά λοιπόν, όλοι αυτοί που ούτε καν μας δίδασκαν στα Ελληνικά σχολεία και όλοι αυτοί που, για να μην χαλάσουν τις σχέσεις τους με την Γερμανία, ήταν εμπόδιο στην δικαίωσή μας;
Που ήταν οι υπουργοί δικαιοσύνης στον αγώνα της Κυρίας Σταμούλη και του Αργύρη Σφουντούρη που κατάφεραν να κατάσχουν τεράστια γερμανικά περουσιακά στοιχεία στην Ιταλία, η οποία μας δικαίωσε, και βρήκαμε αντίσταση από το Ελληνικό Κράτος;
Ένα κράτος που το Δίστομο, έδωσε τεράστια μάχη για να το απελευθερώσει από τον τουρκικό ζυγό, και να μην είναι σήμερα η χώρα μας μέχρι τις Θερμοπύλες!!
Πως ξαφνικά τώρα έγιναν αυτοί οι κύριοι, αρωγοί του αγώνα μας;
Μήπως τελικά τους ράβουμε κουστουμάκι, και χρησιμοποιούν το όνομα του Διστόμου μήπως και ξελασπώσουν οικονομικά με κατασχέσεις, επιστροφή χρημάτων, και μειώσουν το κλοπιμαίο τους τεράστιο έλλειμμα;
Τόσα χρόνια εδώ νιώθουμε παραπεταμένοι από τα έργα και τις επισκέψεις σας, κύριοι ''Έλληνες'' πολιτευτάδες.
Πάλι εμείς σανίδα σωτηρίας; Πάλι εμείς θα κηρύξουμε νέο 21' για να σας σώσουμε και μετά να μας ξαναπροδώσετε;
Να δούμε τι θα κάνετε για το σχέδιο ''Καλλικράτης'' και πώς θα δείξετε εκεί την ευαισθησία στο όνομα μας, ευαισθησία που δείχνετε τώρα, σε χαλεπές στιγμές.
Χαλεπές μάλλον για την τσέπη σας απ' ό,τι έχετε αποδείξει.
Συγγνώμη, αγαπητέ αναγνώστη, για το ιδιαίτερα αμετροεπές τούτο άρθρο μου, αλλά πρώτον δεν είμαι δημοσιογράφος, και δεύτερον φάινεται ιδιαιτέρα ο εκνευρισμός της στιγμής ο οποίος αποτυπώνεται εδώ.
Και πως να μην φαίνεται άλλωστε, μ' αυτά που βιώνω στα 35 χρόνια που ζω σ' αυτήν χώρα.
Τέλος να ευχαριστήσω και τους φίλους αναγνώστες για τα σχόλια τους.
Πρέπει να πω ότι ένας ανώνυμος αναγνώστης έχει επισημάνει εδώ και μέρες αυτά που γράφω σήμερα εγώ εδώ.
Αφιερωμένο το παρακάτω τραγούδι σε στίχους και μουσική του σπουδαίου Βαγγέλη Κορακάκη, με τίτλο ''Το καράβι''!!!

Και ο Λάκης Λαζόπουλος στην χθεσινή εκπομπή του, έδειξε πλάνα από την τραγωδία του Διστόμου


Ο πάντα καυστικός και πανέξυπνος, Λάκης Λαζόπουλος, στην χθεσινή εκπομπή του, Αλ τσαντίρι νιούζ, έριξε πυρά εναντίον της Μέρκελ και της Γερμανίας, και έδειξε πλάνα από την εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα που είχε αναφερθεί στο Δίστομο πριν από λίγες ημέρες.
Τα πλάνα ήταν εικόνες φρίκης. Αυτές που βίωσαν οι γονείς και οι παππούδες μας, κι αυτές που έχουμε δει εμείς οι νεώτεροι Διστομίτες, άπειρες φορές.
Το θέμα είναι να μάθουν και οι υπόλοιποι Έλληνες κάτι που αγνοούσαν τόσα χρόνια, μέσα από τέτοιου είδους εκπομπές υψηλής ακροαματικότητας και ποιότητας, έστω και αργά.
Τέτοιοι λαοί βάρβαροι θα παραμείνουν ό,τι και να συμβεί. Λαοί που δεν ξέρουν να ζητάν συγγνώμη, κι αν την ζητήσουν θα είναι ψεύτικη και διφορούμενη.

Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010

Η παρουσία μου στην παρουσίαση του δίσκου του Μίκη Θεοδωράκη ''Τα θεμέλιά μου στα βουνά''. Μια εμπειρία ζωής.



Την πέμπτη στις 25 του Φεβρουαρίου, στο βιβλιοπωλείο του Κυριακίδη στην Μητροπόλεως, έγινε η απονομή του χρυσού δίσκου του Μίκη Θεοδωράκη ''Τα θεμέλια μου στα βουνά''.
Είχα την τιμή να είμαι κι εγώ με τον Πατέρα μου εκεί, μετά από ηλεκτρονική πρόσκληση.
Ήταν πραγματικά μια εμπειρία ζωής που θα με συνοδεύει για πάντα.
Ήταν τιμητική η πρόσκληση καθώς ήταν παρών ο τεράστιος αυτός Έλληνας, ο Μέγιστος Μίκης Θεοδωράκης.
Ο μουσικοσυνθέτης μίλησε για πολλά θέματα και μας αφηγήθηκε ιστορίες από το παρελθόν του, από το αγωνιστικό και πολύπαθο, ένδοξο παρέλθον του.
Δεν ήθελε κανείς να σταματήσει τον λόγο του. Αυτόν τον σοφό και υπέροχα γλυκό λόγο που σε ταξίδευε.
Μίλησε για τα εθνικά θέματα μας, με λόγο μεστό και ήρεμο. Μας είπε για τα χρόνια της εξορίας που την αποκάλεσε αστειευόμενος, ''τουριστικό ταξίδι'', και συνέχισε για το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι, λόγω του ότι το cd που παρουσιάστηκε έχει κυρίως λαϊκά τραγούδια με την Γλυκερία και τον Δημήτρη Μπάση να ερμηνεύουν άψογα και με πολύ πάθος.
Του έκανε εντύπωση το υψηλό επίπεδο των νέων της Ελλάδας, ιδιαίτερα της Επαρχίας, όπως είπε, που έχει ηλεκτρονική επαφή μαζί τους.
Είπε για την Γερμανία, λόγω της προκλητικής στάσης της, για την πείνα και την κακουχία που επέφερε στην Χώρα μας και για τις κλοπές και γι' αυτά που μας χρωστάει και δεν έχει δώσει ούτε μάρκο. Για τα ανθελληνικά σχόλια που σε λίγο, όπως είπε, θα γράψουν στα σχολικά βιβλία ότι ο Κολοκοτρώνης ήταν τρομοκράτης.

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

Και σήμερα ζωντανά στο Δίστομο στις 9 πμ, ο Antenna στο Δίστομο για το θέμα των αποζημιώσεων και των κακόβουλων γερμανικών σχολίων


Η ενημερωτική εκπομπή ''Καλημέρα Ελλάδα'' του Νίκου Παπαδάκη, ήταν σήμερα στο Δίστομο σε ζωντανή σύνδεση.
Μίλησαν οι κάτοικοι του Μαρτυρικού Διστόμου για όλα τα γνωστά σε μας θέματα.
Γνωστά - άγνωστα μάλλον μετά από την εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα που μάθαμε πολλές αλήθειες και πράγματα που δεν ξέραμε μέχρι τώρα, όπως πχ ο άθλιος χειρισμός από τους εκάστοτε υπουργούς Δικαιοσύνης της Ελλάδας για το θέμα των αποζημιώσεων.
Εύχομαι να μην μας ξεχάσουν, και τα θέματα αυτά να λυθούν ή τουλάχιστον τα μαρτυρικά μέρη, να γίνονται μέρη αντιπολεμικών συζητήσεων εκδηλώσεων καθώς και σεμιναρίων.

Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010

Συγκλονιστικό άρθρο ντοκουμέντο πέρι Γερμανίας και πολεμικών αποζημιώσεων ( αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα ''άρδην'' )



Άρθρο σχετικό με την χθεσινή εκπομπή ( 23 Φεβρουαρίου 2010 ) του Κώστα Χαρδαβέλλα.
Ευχαριστώ βαθύτατα για μιά ακόμη φορά την Βίκυ Μπακάλη για την αποστολή αυτού του άρθρου.
ΠΗΓΗ: Άρδην - ρήξη



ΟΙ ΑΣΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΔΩΝ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ
Στη μνήμη του Γιάννη Σταμούλη

"Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία... είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη"...
Μίλαν Κούντερα

Από τους 800 Γερμανούς στρατιωτικούς εναντίον των οποίων είχε ασκήσει δίωξη το μεταπολεμικό “Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου”, για τη γενοκτονική δράση τους στην Ελλάδα, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ισοπέδωση και το κάψιμο 2.500 (!) χωριών, 50.000 εκτελέσεις μαχητών και αθώων πολιτών και τον θάνατο 300.000 ανθρώπων από την πείνα (λιμό) τον χειμώνα του 1941, αλλά και μέχρι το 1945, και δεκάδες χιλιάδες σωματικά αναπήρους και ψυχικά ασθενείς, δεν καταδικάστηκε κανένας!

Ο ΤΑΣΟΣ ΣΤΑΘΑΣ μιλάει για το ξεκίνημα και την πορεία του Θεατρικού εργαστηρίου Διστόμου


ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΣΟ ΣΤΑΘΑ
ΠΗΓΗ: Θεατροφρένεια

Το θέατρο στην μικρή μας κωμόπολη, δεν μας είναι άγνωστο, ούτε πρόκειται για «φρούτο» της εποχής μας. Μιας εποχής που αποτρέπει κάθε ανθρώπινη και ανθρωπιστική ενασχόληση. Θα πρέπει να αναμοχλεύσουμε μνήμες απ’ το παρελθόν, αν θέλουμε να δηλώσουμε την ταυτότητά μας! Το ...1946 ( δύο μόλις χρόνια μετά την ναζιστική θηριωδία) η ανάγκη για έκφραση μέσα απ’ το ψυχοσωματικό αδιέξοδο των κατοίκων του Διστόμου, ώθησε νέα παιδια της εποχής εκείνης, να παρουσιάσουν την «Γκόλφω» του Σπύρου Περεσιάδη στην κάτω πλατεία, στην τοποθεσία «Αλώνια»!. Μ’ ενδυματολόγο τους συγγενείς των ερασιτεχνών ηθοποιών, ήχο φυσικό δίχως μικροφωνική εγκατάσταση, φωτισμό ημέρας, σκηνικά, απ’ όπου φανταζόταν ο καθένας, κατόρθωσαν να συγκινήσουν τον κόσμο που προσήλθε σύσσωμος και μη θέλοντας έγιναν αφετηρία για ένα ευοίωνο πολιτιστικά μέλλον του τόπου μας! Ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια κι άλλες παραστάσεις, πατριωτικά δράματα κυρίως, που άρχισαν σιγά-σιγά ταπεινά κι’ ενδόμυχα να ζητούν την ταύτιση του θεάτρου με τις λύπες και τις χαρές των ανθρώπων. Ένα πολιτισμικό καθαρτήριο για τις πονεμένες ψυχές τους. Καθώς λοιπόν τα χρόνια περνούσαν, ρίζωσαν οι βάσεις για τέτοιου είδους διέξοδα, με μάρτυρα των λεγομένων μου την μετέπειτα νέα αφετηρία και αναζήτηση, στο πρόσωπο της φιλολόγου και συζύγου Αθανασίου Κοκκίνη, κυρίας Σκαύδης, η οποία κατέθεσε μεγάλο πολιτιστικό οβολό και καθόρισε την θέαση των αρχαίων τραγωδιών. Εξ’ ίσου μεγάλη παρακαταθήκη άφησε (…αφήνει…) και ο Στάθης Σταθάς, όπου απ’ τα μισά της δεκαετίας του ’70 έως και πριν λίγα χρόνια, αν και με ενδιάμεσα χρονολογικά διαλείμματα, ώθησε ακόμη περισσότερο ανθρώπους διαφόρων ηλικιών και κυρίως γυναίκες ν’ ασχοληθούν με αυτό το λειτούργημα. Θέλω να επισημάνω την, τεράστιας σημασίας, ενασχόληση των γυναικών στα πολιτιστικά-θεατρικά δρώμενα του τόπου μας, αλλάζοντας, μετατρέποντας τις εκάστοτε παραστάσεις σε μεστότερες, αρτιότερες, τεχνικά και υποκριτικά. Έτσι λοιπόν, παιδιά εμείς όλων των παραπάνω, φθάσαμε στο 2005 όπου γεννήθηκε η ιδέα και η ανάγκη για ένα θεατρικό εργαστήρι στο Δίστομο. Επιλέξαμε τον όρο εργαστήρι και όχι θίασος ή θεατρική ομάδα, διότι αυτό από μόνο του εμπεριέχει μια βαθύτερη σημασία. Επιζητούσαμε την έκφραση μέσα απ’ το θέατρο, πάνω σε συγκεκριμένες τεχνικές εκφοράς του λόγου και κίνησης, σε έργα που ανταποκρίνονται περισσότερο στην γενιά μας, σκαρώνοντας ένα σύγχρονο και ελεύθερο θέατρο. Πιστεύουμε ότι ο ουσιαστικότερος λόγος ύπαρξης του θεάτρου είναι να βοηθάει τον άνθρωπο να σκέφτεται και όχι να χωνεύει, να γελάει και όχι να γαργαλιέται, να κινείται και όχι ν’ αναπαύεται, να παλεύει και όχι να υποτάσσεται, να γίνεται τολμηρότερος, σωστότερος, καλύτερος. Ηθοποιός, για εμάς, δεν σημαίνει η γοητεία της προσωπικότητας αλλά η υποδούλωσή της στις επιταγές του ρόλου. Γνώση της ζωής, εμπειρία, ωριμότητα, ήθος, πλατειά εγκυκλοπαίδεια μαζί με τεχνική κατάρτιση και συνεχή αυτοέλεγχο, είναι οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις για τον ηθοποιό. Διαπιστώνετε λοιπόν, ότι δεν πρόκειται για μια προχειρότητα, για ένα καπρίτσιο, για αυταρέσκεια αλλά για ένα δυνατό αγώνα. Παράλληλα, για να επιτευχθούν αυτά να χρειαζόμασταν την βοήθεια θεατρικών εργαστηρίων-σεμιναρίων. Το πράττουμε ήδη συνάμα με το μεγάλο απωθημένο των κατοίκων του Διστόμου (και δικό μας βεβαίως…) για την κατασκευή θεάτρου που θα φιλοξενεί κινηματογράφο, συναυλίες και λοιπές εκδηλώσεις. Το πράττουμε και αυτό. Αρχές Φεβρουαρίου θα είναι πλήρως επισκέψιμο μ’ όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις ασφαλείας και ποιότητας. Επιπροσθέτως να σας γνωστοποιήσουμε ότι δεν θα πρόκειται για μια απλή αίθουσα μαζικής εστίασης αλλά για έναν, μικρό έστω, «πνεύμονα» για όλους μας. Τα μέλη μας, ηθοποιοί, ηλεκτρολόγοι, σκηνογράφοι, ενδυματολόγοι, θεατρόφιλοι γενικότερα που στέκονται σθεναρά με κύριο μέλημα την μεταλαμπάδευση των ιδεών μας και την πλατύτερη στήριξη. Οι ηθοποιοί μας παίζουν αρκετα χρόνια στο σανίδι ενώ άλλοι πιο πρόσφατα εισήλθαν στην οικογένειά μας. Παράλληλα κάναμε πράξη τις περισσότερες από μια παραγωγές τον χρόνο για να απεμπλακούμε από την «μόδα» των εκδηλώσεων μνήμης του Δήμου Διστόμου. Έχουμε κάνει προετοιμασίες (πρόβες) έργων σε διαδρόμους, σε κρύα υπόγεια, στον δρόμο για να τιμήσουμε τους προγόνους μας, αλλά αυτό είναι καθήκον μας και υποχρέωση υψίστη. Όμως η ανάγκη για έκφραση μπορεί να βρει χώρο και χρόνο καθ’ όλη την διάρκεια του έτους. Έτσι λοιπόν οι παραπάνω ιδέες μας, έφεραν τις παραστάσεις μας, τις ενέργειές μας, την κατασκευή του θεάτρου μας, την αγάπη του κόσμου που είτε απλώς μας παρακολουθεί, είτε εισέρχεται στην θεατρική μας οικογένεια και τέλος έφεραν μια μαγική όσμωση ανάμεσά μας, τριγύρω μας και μέσα μας. Ευχόμαστε να βρούμε και πλατύτερη στήριξη και να είμαστε γεροί (κι εμείς κι εσείς) για να βοηθούμε, όσο μπορούμε, τον άνθρωπο δίπλα μας και την μικρή μας κωμόπολη. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω από καρδιάς τους φίλους μου και διαχειριστές της ηλεκτρονικής σελιδας μας στο Facebook, Λουκά και Έφη Κίνια για την πολύτιμη βοήθειά τους. Πρέπει να παραδεχτώ πως είναι συγκινητική η παρουσία φίλων μας, παλιών και νεοτέρων, καθώς και οι συμβουλές τους, πάνω σ’ αυτό που πραγματευόμαστε. Τους ευχαριστω και τους υπόσχομαι εκ μέρους του θεατρικου εργαστηρίου Διστόμου «Θεατροφρένεια» ότι θα προσπαθούμε –εκτός απ’ το να καταθέτουμε τον καλύτερο υποκριτικά εαυτό μας- να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι! Επίσης, ζητώ συγγνώμη που δεν διαθέτω, προσωπική σελιδα στο Facebook αλλά εδώ και χρόνια παλεύω με τις προσωπικες μου ψευδαισθήσεις κι αυταπάτες… θα είμαι στην διάθεση οποιουδήποτε με χρειαστεί, για οτιδήποτε σε σχέση με το θέατρο.
Καλή Αντάμωση
Τάσος Σταθάς

Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010

Ο Διστομίτης Αργύρης Σφουντούρης στον ''Αθέατο κόσμο'' του Κώστα Χαρδαβέλλα στο alter



Δείτε σήμερα τον συμπατριώτη μας Αργύρη Σφουντούρη που θα βρίσκεται στο πάνελ του Alter, στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα στον ''Αθέατο κόσμο'', με αφορμή τις προκλητικές δηλώσεις της Γερμανικής κυβέρνησης, με εκτενή αναφορά στην Σφαγή του Διστόμου. Η εκπομπή θα ασχοληθεί με τις πολεμικές αποζημιώσεις.
Θα είναι παρούσα και η δικηγόρος Κέλλυ Σταμούλη.
Γιατί θά'πρεπε οι Γερμανοί να ντρέπονται σήμερα και δεν ιδρώνει το αυτί τους;
Μιλάνε και κάτοικοι του Διστόμου καθώς και ο Δήμαρχος Αθανάσιος Πανουργιάς.
Ντοκουμέντα που δεν τα έχουμε ξαναδεί
.
Προβάλλονται επίσης και πλάνα από την ταινία ''Ένα τραγούδι για τον Αργύρη''.
Για μένα οι Γερμανοί είναι εχθροί μας και θα είναι. Ο φασισμός είναι μέσα στο αίμα τους.
Λοιδορούν εμάς, όταν μας κατέσφαξαν και μας έκλεψαν; Και τώρα μας λένε κλέφτες;
Κλέφτες είναι οι πολιτικοί μας, και όχι εμείς. Αλλά και γι' αυτούς δεν είναι ικανή η Γερμανία να κρίνει, μετά από όσα εγκλήματα έχει διαπράξει.
ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ
Δείτε εδώ και μια αναδημοσίευση από το blog Σίββυλα σχετικά με το Δίστομο.
Δυστυχώς η κακή ποιότητα του ήχου του alter που έχουμε εδώ δεν μας αφήνει να απολαύσουμε την εκπομπή.

Δήλωση Κακλαμάνη για το ανθελληνικό δημοσίευμα του Focus, με αναφορά στο Δίστομο και στα Καλάβρυτα από την εφημερίδα ''Καθημερινή''





Δήλωση Κακλαμάνη για το δημοσίευμα του Focus

Ο Δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης με αφορμή το πρωτοσέλιδο γνωστού γερμανικού περιοδικού, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Κυρία Μέρκελ,

Μας χρωστάτε τα Καλάβρυτα, μας χρωστάτε το Δίστομο, μας χρωστάτε 70 δισ από τα ερείπια που μας αφήσατε. Ως Δήμαρχος της πόλεως των Αθηνών, της πόλεως του Παρθενώνα και του Μουσείου της Ακρόπολης, καλώ τους ανθρώπους του πολιτισμού ανά τον κόσμο να αρθρώσουν, όπου και όπως μπορούν, φωνή διαμαρτυρίας για το επαίσχυντο πρωτοσέλιδο του γνωστού γερμανικού περιοδικού».


Πηγή: kathimerini.gr


Ευχαριστώ πολύ τον συμπατριώτη μας Θανάση Δημάκα για το άρθρο και την σημαντική βοήθειά του.

Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2010

Κι άλλα ερωτήματα και παράπονα πολιτών....ζητείται λύση άμεσα!!


Πριν κάμποσο καιρό, λόγω της κακής γεύσης που έχει το νερό του Διστόμου, και οι πιο πολλοί κάτοικοί του, μεταξύ των οποίων κι εγώ, έχουμε κάνει πλούσια την 3ε αγοράζοντας εμφιαλωμένα νερά για να δροσιστούμε, μας έταξαν κατασκεύη ταχυδιυλιστηρίου που θα παραδινόταν μέχρι της 31 Δεκεμβρίου 2009, κάντε κλικ εδώ για του λόγου το αληθές.
Τώρα βαίνουμε για τον Μάρτιο του 2010, κι ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα.
Τι συμβαίνει άραγε; Μήπως άλλαξε η κυβέρνηση και δεν προχωράει το έργο;
Γιατί σ' αυτή την χώρα ζούμε με ψέματα;
Έφυγε ο περιφερειάρχης ο κύριος Σκλιάς και ήρθε ο Ξ'λιάς και δεν θα γίνει μήπως; Θα μας ενημερώσει επιτέλους κάποιος;
Για να μην πούμε και για,
το γήπεδο που προχωράει με ρυθμούς χελώνας, κι ήταν κι αυτό να παραδωθεί μέχρι τέλος του έτους.
Μόνο τα έργα που γίνονται εις βάρος μας και για λογαριασμού του Μυτιληναίου προχωράνε κι όλοι υποκλίνονται. Αντιθέτως αυτά που είναι να γίνουν για το καλό των Διστομιτών πολιτών, ή γίνονται τα μισά, ή δεν γίνονται καθόλου.
Ας μας ενημερώσει επιτέλους κάποιος, γιατί είναι πολλά μαζεμένα. Να μην πούμε και για τα κανάλια!!!
Αφιερωμένο το βιντεάκι που ακολουθεί:

Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010

Παγκόσμια ημέρα κατά του καρκίνου της παιδικής ηλικίας



Ο σύλλογος ''Φλόγα'' παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια, από 17 μέχρι 24 Φεβρουαρίου 2010, που αγωνίζεται γι' αυτά τα παιδιά και που τα στηρίζει με πολλές θυσίες, μας γνωστοποιεί ότι από 17 μέχρι 24 Φεβρουαρίου, μπορούμε να ενισχύσουμε το έργο του με ένα πολύ απλό τρόπο. Πως;
Πολύ απλά στέλνοντας μήνυμα από το κίνητο μας στον αριθμό 19059 ( κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για περαιτέρω λεπτομέρειες ).
Εμείς οι Διστομίτες νομίζω ότι πρέπει να δείξουμε την ευαισθησία που έχουμε μέσα μας, και να την χρησιμοποιήσουμε για τέτοια σημαντικά πράγματα που σώζουν ζωές και βοηθούν σε αγώνες για τους συνανθρώπους μας.
Κι όλα αυτά με μια απλή κίνηση που διαρκεί δευτερόλεπτα.

Ευχαριστώ τον καταξιωμένο συμπατριώτη μας Λ.Κ για την ευαισθησία του, καθώς και για την γνωστοποίηση του θέματος.

Οι νεόπλουτοι γενίτσαροι, οι αυλικοί των πολιτικών, και τα ....τριήμερα!!!!


Ψέματα, επίδειξη, ηλιθιότητα, σνομπισμός, δυσφήμιση.
Η δυσπιστία προς του πολιτικούς και η απαξίωσή τους, είναι φαινόμενο που έχει ποτίσει πια το νού και την ψυχή μας.
Πλέον αυτή η λέξη, η λέξη ''πολιτικός'', σε παραπέμπει σε κλοπές, χλιδή, χρήματα, φατριές, κομπίνα, σαλιγκαρισμό και σε τίποτα καλό. Καθώς και οι δορυφόροι τους, κάποιοι ετεροδημότες που μας επισκέπτονται τρεις φορές τον χρόνο ( Τι πλάκα έχουν αυτοί και τα παιδιά τους!!!!!! )
Είμαι 35 χρονών. Στην αρχή , όταν κοινωνικοποιήθηκα, ήμουν ρομαντικός. Άρχισα να μεγαλώνω στα 18 μου, και νόμιζα ότι απέκτησα και πολιτική συνείδηση, μιμούμενος ορισμένους ψευτοαριστερίζοντες που τώρα δεν ξέρουν τι έχουν, σνομπάρουν τον τόπο τους, ζουν αλλού, κι από το στυλ με το τσιγάρο και τα κίτρινα δάκτυλα από την δήθεν κουλτούρα και την βασανισμένη σκέψη, εξελίχθηκαν σε γιάπηδες με άλλη προφορά, σνομπάροντας την ντοπιολαλιά και τις ρίζες τους.
Τα δε παιδιά τους, απλησίαστα και τρομερά γλειώδη. Έρχονται εδώ κάθε Πάσχα, φωτογραφίζοντας εμάς τους ''Χωρικούς''!!! Να γυρνάμε με τα παλιά μας ρούχα τη σούβλα και να τραγουδάμε τα τοπικά μας τραγούδια.
Τα ΣΚ που έρχονται από Αθήνα για Παρνασσό ( Η μόδα του χειμώνα ), σαν τα κοπάδια, επειδή το υποδεικνύει η μόδα και τι in περιοδικά, τρέχουν με χίλια και σου παίζουν τα φώτα αλαζονικά προσπερνώντας τυφλά.
-'Κάνε πέρα να περάσω ρε ταπεινέ με το fiat και με τα 1.100 κυβικά, Βλάχο...Ε Βλάχο''
Ξέρεις ποιός είμαι εγώ; Μπορώ να σε αγοράσω. Μπορώ να σε πάω φυλακή. Το αυθαίρετό μου στα βόρεια προάστια το έχω δίπλα στον κολλητό μου και κουμπάρο μου ρε...Ξέρεις ποιός είναι ρε; Ο πρώην υπουργός Νικόλαος Φασιστίδης. Γι' αυτό κανόνισε''
Συνεχίζουν την πορεία τους, σταματούν, κάνουν σαματά με τα πολλά ευρώ τους.
Έπειτα έρχονται για λίγο στο Δίστομο, και καθώς κάθονται στα στέκια μας, στα καφέ μας, μιλούν πολύ - πολύ δυνατά, με σκοπό να τους ακούν οι ντόπιοι, οι ''επαρχιώτες'' και να τους θαυμάζουν,
( τουλάχιστον έτσι πιστεύουν ).
Όταν τύχει και μεθύσουν γλεντούν με τα εμετικά σουξέ της εποχής και με βαρύ σκυλάδικο, πετώντας τα λεφτά επιδεικτικά και εξαγοράζοντας έτσι κάποιες φιλοχρήματες συνοδούς.
Γιατί χωρίς το χρήμα είναι μηδενικά.
Φίλους δεν έχουν. Απλά δίπλα τους έρχονται οι δορυφόροι επίδοξοι κομματάρχες, και ο φουκαράς ο σερβιτόρος δίπλα, έχει τους κουβάδες και την σφουγγαρίστρα για να μαζέψει τα σάλια τους.
Σερπετά σε όλο τους το μεγαλείο.
Το κριτήριο της φιλίας τους, δεν είναι η αγάπη και η φυσιολογική προσέγγιση, αλλά η κατά τη γνώμη τους οικονομική άνεση και η κομματική θέση.
Άδεια μύδια από γνώσεις, στερημένοι από πολιτισμό κι από ανθρωπιά.
Αυτή είναι η νεόπλουστη γενιτσαρική κάστα των Νεοελλήνων. Η κάστα που έχτισαν τα μεγάλα κόμματα στα 35 χρόνια που εγώ ζω, παρατηρώ και οσφρίζομαι.
Η πιο επικίνδυνη κάστα ανθρώπων. Γιατί έχουν χρήμα χωρίς γνώση, εξαρτώνται απ' αυτούς οι τύχες πολλών νέων παιδιών, παροτρύνουν ρομαντικά νέα παιδιά ( όπως ήμουν κι εγώ ), να γραφτούν από τα πανεπιστήμια στις κομματικές παρατάξεις, και να πάρουν την σκυτάλη, να γίνουν δηλαδή οι αυριανοί ρουφιάνοι, οι αυριανοί νεόπλουτοι της Αθήνας, του Παρνασσού και της Μυκόνου.
Να έρχονται τα καλοκαίρια και να σου λένε:
-Ακόμη εδώ είσαι; Που βρίσκεσαι;
Να λέγεται στο επίθετο Ταραμάς, και η κόρη του να ονομάζεται πχ Κλαίρη Ταραμά, από την γιαγιά Χρυσάφω Ταραμά το γένος Πατσά, και να νομίζει ότι είναι γόνος παλαιάς Λονδρέζικης οικογένειας, ''με οικόσημο και τίτλους ευγενείας'', που έλεγε πολύ όμορφα κι ο Γιώργος Ζαμπέτας!!
Άχ ρε ελλαδίτσα πως κατάντησες.
Κωμικοτραγικά αλλά αληθινά πέρα για πέρα.
Κάτι τέτοιοι έιναι οι πολιτικοί μας και οι αυλικοί τους κομματάρχες που , δυστυχώς, έχουν δυναμή.
Δύναμη βέβαια όχι για όσους είναι αξιοπρεπείς, αλλά για τα ανθρωπάκια.
Γι' αυτό προσέξτε......

ΥΓ: Προς το παρόν ακονίστε τα μαχαίρια σας για το Πάσχα. Σας περιμένουμε!!!

Το τραγούδι που ακολουθεί είναι του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους Μιχάλη Κατσαρού.
Ερμηνεύει ο μεγάλος Γρηγόρης Μπιθικώτσης


Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010

Η Επιστολή ενός Διστομίτη προς τον Μίκη Θεοδωράκη. Μια εμπειρία ζωής


Πάνε δέκα χρόνια από τότε που με παρακίνησε μια μεγάλη δύναμη να στείλω ένα mail στον μεγάλο μας μουσουργό και στοχαστή, Μίκη Θεοδωράκη. Κάτι με πίεζε έντονα να το κάνω. Κι ακόμη κάθε μέρα που βλέπω αυτά που εκτιλίσσονται γύρω μου, και σε τοπικό άλλα και σε πανελλαδικό και παγκόσμιο επίπεδο, θέλω να τα πω σ' αυτόν τον μεγάλο άνθρωπο, γιατί νομίζω ότι είναι ο μόνος που μπορεί να μας βρει μια λύση. Τι να πρωτοπώ σ' αυτόν τον ογκόλιθο. Για την μόλυνση του Διστόμου; Για την συνεγασία ορισμένων Βοιωτών πολιτευτών με τους βιομήχανους που έχουν εξοντώσει, για το αισχρό τους κέρδος, τόσο κόσμο; ( Ασωπός-Αλουμίνιο κλπ ). Όταν έστειλα το mail, μετά από μιά εβδομάδα περίπου, δέχτηκα ένα μήνυμα που με καλούσε να πάω στα γραφεία της ''Λαϊκής ορχήστρας Μίκη Θεοδωράκη''. Ήταν η Έμμυ Χριστούλα, που την ευχαριστώ θερμά, και η κόρη του η Μαργαρίτα Θεοδωράκη που την ευχαριστώ επίσης βαθύτατα. Την ξανασυνάντησα και στους Δελφούς σε μιά συναυλία που κάνανε εκεί. Με γέμισαν δώρα, dvd, πολυτελείς εκδόσεις βιβλίων του, cd's και απέραντη φιλοξενία. Από τότε επικοινωνούμε ηλεκτρονικά, κι έχω ανοίξει τους δικούς μου φακέλους με τα κείμενα που αφορούν θέματα, όπως η Παλαιστίνη, η Δραγώνα και ό,τι πρέπει να ξέρει κάποιος για να ανοίξει τα μάτια του. Τους ευχαριστώ πολύ, και θέλω πολύ να ξαναπάω. Μπορώ να πω ότι ήταν η μεγαλύτερη εμπειρία της ζωής μου.



ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2005





''Αγαπητέ, ή μάλλον πολυαγαπημένε μας ( πάντα ταπεινά ), Μίκη Θεοδωράκη.
Έχω την τιμή μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ( η τεχνολογία στην θετική της πλευρά ), να σας στέλνω και να σας γράφω ό,τι αισθάνομαι για σας.
Από καιρό ήθελα να σας στείλω το πως νιώθω για την παρουσία και την οντότητά σας, αλλά δεν τολμούσα, γιατί αισθανόμουν πολύ μικρός, κι ακόμη είμαι μουδιασμένος, αλλά ορμώμενος από την εκπομπή σας στην ΝΕΤ, που διαπίστωσα την δωρικότητα και την απλότητά σας, αποφάσισα να επικοινωνήσω μαζί σας.
Όνειρο μου απ' τα παιδικά μου χρόνια ήταν να σας γνωρίσω, να σας πω δυό λόγια γι΄αυτά που αισθάνομαι και με πνίγουν.
Δεν θα μπορούσα να βρω σοφότερο άνθρωπο άνθρωπο από εσάς.
Είστε όλος ο ελληνισμός, όλη η παράδοσή μας.
Είμαι 31 χρονών, μουσικός και μένω στο πολύπαθο και μαρτυρικό Δίστομο, που οι πληγές απ' την σφαγή που προκάλεσαν χωρίς λόγο και αιτία οι φασίστες, ακόμη είναι ανοιχτές.
Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με τα δικά σας ακούσματα απ' τα πρώτα μου βήματα.
Μάλιστα ο πατέρας μου, είχε τολμήσει να βάλει δίσκους σας στην περίοδο της χούντας, κοροϊδεύοντας τους χαφιέδες της εποχής λέγοντας ότι είναι άλλη μουσική, κι αυτοί, αμόρφωτοι και απολιθωμένοι, το πίστευαν. Βέβαια το πλήρωσε κάποια στιγμή.
Τώρα οι καιροί άλλαξαν, προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο; Ιδού η απορία!!
Για μένα, διάγουμε μία περίοδο στέρφων τραγουδιών και κακών, χωρίς να σημαίνει ότι δεν παράγονται καλές μουσικές.
Παράγονται, αλλά δεν παίζονται στα ραδιόφωνα, είναι για τους λίγους.
Ο νεοελληνικός νεοπλουτισμός, η αποκοπή απ' τις ρίζες, και οι εταιρείες δίσκων, παράγουν και προωθούν, απ' τα ιδιωτικά κυρίως κανάλια, με σκοπό το κέρδος, απαίσια τραγούδια, και χτίζουν είδωλα γεμάτα αλαζονεία και αβασάνιστο, χωρίς υπόβαθρο εγωϊσμό.
Μάλιστα γνώρισα έναν μπουζουξή πριν λίγο καιρό, που αγνοούσε τον Βαμβακάρη.
Εμείς εδώ στο Δίστομο αμυνόμαστε, λειτουργούν τα αντανακλαστικά και τα αντισώματά μας.
Μάλιστα σε ένα από τα στέκια μας, που ''τρώμε'' τις ώρες μας σαν μικρή κοινωνία, παίζεται ανελλιπώς η μουσική σας, η οποία έχει μια αναλλοίωτη φρεσκάδα.
Νιώθουμε όλοι ( ίσως και απ' την ευαισθησία μας που είναι πιο έντονη λόγω σφαγής ), ότι τα τραγούδια σας κάθε φορά που ακούγονται, αντιλαμβάνεσαι σαν ακροατής και κάτι καινούργιο.
Ειδικά, και λόγω του αναγλύφου μας, αντιλαμβανόμαστε τα '' πυρωμένα λιθάρια'' του μεγάλου Γιάννη Ρίτσου.
Λατρεύουμε επίσης τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, που με τόση ευλάβεια και γλυκύτητα ερμήνευσε τα έργα σας.
Είχαμε την τιμή επίσης, στις 10 Ιουνίου ( 2005 ), που είναι το μνημόσυνο της σφαγής, να έχουμε κοντά μας και την επίσης μέγιστη, Μαρία Φαραντούρη, που μας ξεσήκωσε με τα τραγούδια της.
Γνωρίζω επίσης τον Μανώλη Γεωργοστάθη της ορχήστρας σας, γιατί ήμουν στην σχολή του Αριστείδη Μόσχου.
Ας ελπίσουμε ότι τα ελληνόπουλα θα αμυνθούν στα τετριμμένα, κι αντί να ερωτεύονται με τα χυδαία καψουροτράγουδα, θα ερωτεύονται ακούγοντας την Μυρτιά.
Αλλά ως γνωστόν, η ποσότητα δεν συμβαδίζει με την ποιότητα.''

ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΤΙΜΗ, ΔΕΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ
ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ
ΔΙΣΤΟΜΟ