Προσοχή: Τι ισχύει για το Ελαιοκομικό Μητρώο και η υποχρεωτική δήλωση παραγωγής λαδιού, ακόμα και μηδενική, από συνταξιούχους! Εξοντωτικά πρόστιμα από 100-5.000 €

ΠΗΓΗ: ecopress.gr

Κανονικά ισχύει η ρύθμιση που προβλέπει εξοντωτικά πρόστιμα για τους επαγγελματίες αγρότες αλλά και τους ιδιώτες μικροπαραγωγούς ελαιόλαδου σε περίπτωση που δεν υποβάλλουν δήλωση στην πλατφόρμα του Ελαιοκομικού Μητρώου κάθε έτος για την συγκομιδή τους ακόμα και εάν είναι μηδενική και επιπλέον να δηλώνουν στην εφορία τυχόν αγροτικό εισόδημα και στον ΕΦΚΑ εάν αποκτούν αγροτικό εισόδημα από ελαιόλαδο και είναι συνταξιούχοι.  Τι λένε και τι αποσιωπούν τα αρμόδια υπουργεία. 

 Η ΚΥΑ 77979/2025, με την οποία ενεργοποιείται το μέτρο έβαλε στο επίκεντρο μια νέα υποχρέωση για τους ελαιοπαραγωγούς, εισάγοντας έλεγχο μέσω ψηφιοποίησης της παραγωγής και κύρωση σε περίπτωση παράλειψης. Όμως, η υλοποίησή της βρίσκει εμπόδια στην πράξη: τεχνικά προβλήματα, καθυστερήσεις, αντιδράσεις και ελλείψεις διαβούλευσης.

Έλαιον το θεραπευτικόν - Ένα άρθρο από την Αραχωβίτισσα, Αλτάνα Πατσαντάρα-Φίλου

Από την Αλτάνα Φίλου Πατσαντάρα
αρθογράφο και κάτοχο του blog "From Brussels with love"
όπου και η πηγή

Κατηφόρισα προς τον ελαιώνα του χωριού μου με καλή παρέα, χθες το πρωί. Δρομάκια γεμάτα αναμνήσεις και τόποι αγαπημένοι, η καρδιά μου φτεροκοπούσε. Στη λησμονιά τα ξυλιασμένα χεράκια μας, όταν στις διακοπές έπρεπε να βοηθάμε κι εμείς τα παιδιά στο μάζεμα της ελιάς γιατί από αυτό ζούσαμε όλοι τότε. Είδα τα νέα λιόδεντρα γεμάτα καρπό και στάθηκα με ευλάβεια στα αιωνόβια. Η ελιά είναι το μόνο δένδρο που δεν γερνάει! Ο κορμός της είναι ηφαίστειο που ακόμη και μετά από 300-400 χρόνια μπορεί να πετάξει νέα βλαστάρια! Θέλει μόνο το σωστό κλάδεμα για να δώσει τον καρπό της.
Σήμερα ήταν μέρα Γιορτής Ελιάς  στο χωριό μου, την Αράχωβα. Η πρώτη και με πολύ μεράκι διοργανωμένη. «Στη σφίξη βγαίνει το λάδι», μου έλεγε η γιαγιά μου, όταν με προέτρεπε να κουραστώ για κάτι που άξιζε. Ίσως έπρεπε να έλθει η οικονομική κρίση για να έρθουμε κι εμείς πάλι στα σωστά μας, τιμώντας τις ρίζες μας και το ντόπιο προϊόν, που μας έθρεψε και μας βοήθησε οικονομικά να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας. Βουνίσια η περιοχή δεν άφηνε και πολλές επιλογές, από παλιά. Ο τουρισμός ήλθε μετά και ο ελαιώνας ερήμωσε…