Το νέο Μουσείο Θήβας συστήνει την Αρχαιολογική Συλλογή Διστόμου και άλλους αρχαιολογικούς "περιπάτους" στην Βοιωτία.

Την Αρχαιολογική Συλλογή Διστόμου συστήνει το ανανεωμένο Αρχαιολογικό Μουσείο Θήβας- ένα τοπικό Μουσείο που εποπτεύει το Υπουργείο Πολιτισμού, με εκθέματα από την Ιστορική και Μαρτυρική κωμόπολη και την ευρύτερη περιοχή.

Η Αρχαιολογική Συλλογή Διστόμου ιδρύθηκε το 1994. Το κτίριο, όπου βρίσκεται η συλλογή, εγκαινιάστηκε το 1901 από τον Ιωάσαφ Καστρίτη, Επίσκοπο της Μονής Οσίου Λουκά, και αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως το τοπικό δημοτικό σχολείο αρρένων από το 1902

Το 1987, παραχωρήθηκε από τον Δήμο Διστόμου στο Υπουργείο Πολιτισμού για να γίνει Μουσείο που θα φιλοξενούσε τη συλλογή ευρημάτων από ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στην ανατολική περιοχή της Αρχαίας Φωκίδας.

 Η  σχετική αναφορά στο Δίστομο από την ιστοσελίδα του ανανεωμένου Μουσείου Θήβας - ένα από τα πιο σύγχρονα Μουσεία της χώρας: 

Άμβροσσος (Δίστομο) - Από την ιστοσελίδα, υπο την αιγίδα του Πανεπιστημίου Πατρών, ''Δρόμοι του Παυσανία''

Πηγή/αναδημοσίευση: arcadia.ceid.upatras.gr

Στο νοτιοδυτικό άκρο του νομού Βοιωτίας και 25 χλμ. από την Λιβαδειά βρίσκεται το ιστορικό χωριό Δίστομο, έδρα ομώνυμου Δήμου που περιλαμβάνει τα Δ.Δ. Διστόμου και Στειρίου. 

Σε απόσταση 9 χιλιομέτρων από το Δίστομο βρίσκεται η Παραλία Διστόμου με τον οικισμό Άσπρα Σπίτια, και ο Άγιος Νικόλαος, που βρέχονται από τον Κορινθιακό Κόλπο.

Η νεότερη ιστορία του Διστόμου είναι σημαντική. Στις 25 Μαρτίου του 1821 στην τοποθεσία «Τρία Έλατα», ο Αθανάσιος Διάκος ορκίστηκε αρχηγός του ένοπλου αγώνα των Ελλήνων. Στις 7 Ιανουαρίου του 1827 διεξήχθη η νικηφόρα μάχη του Διστόμου με αρχηγό τον Γ. Καραϊσκάκη που σήμανε την οριστική απομάκρυνση των Τούρκων από την περιοχή.

Το Δίστομο είναι ένα από τα μαρτυρικά χωριά της Ελλάδας. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, στις 24 Απριλίου 1944 οι Γερμανοί εκτέλεσαν στην τοποθεσία «Καρακόλιθος» 134 πολίτες. Στις 10 Ιουνίου του 1944 συντελέστηκε ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα πολέμου, όταν οι Γερμανοί σκότωσαν στο Δίστομο 218 κατοίκους (μεταξύ αυτών γέροντες, παιδιά και γυναίκες) και στη συνέχεια έκαψαν όλο το χωριό.

Αρχαιολογική Συλλογή Διστόμου - Μόνιμη Έκθεση Αρχαιολογικής Συλλογής Διστόμου

Αναδημοσίευση: odysseus.culture.gr

Η έκθεση της Αρχαιολογικής Συλλογής Διστόμου περιλαμβάνει ευρήματα από τις αρχαίες φωκικές πόλεις Άμβροσσο (σημ. Δίστομο), Μεδεώνα (ακρόπολη και νεκροταφείο), Καρακόλιθο, Αντίκυρα και Βούλιδα (Ζάλτσα). Προθάλαμος Στον προθάλαμο εκτίθενται επιτύμβιες στήλες της κλασικής, ελληνιστικής και ρωμαϊκής εποχής, προερχόμενες από την ευρύτερη περιοχή του Διστόμου. Τα λίθινα σήματα ήταν συνήθη και απλά μέσα καθορισμού του τόπου της ταφής. Οι επιτύμβιες στήλες από την αρχαία Άμβροσσο είναι κατασκευασμένες από ντόπιο γκρίζο μάρμαρο. Οι στήλες της κλασικής εποχής είναι απλές αετωματικές και συχνά το όνομα του νεκρού επιγράφεται στο ανώτερο τμήμα τους. Από αυτές ξεχωρίζουν δύο επιγραφές: ΑΓΑΘΩ και ΕΠΙ [Τ]ΙΜΑΝΔΡΩ. Στην ελληνιστική εποχή (3οςαι.π.Χ.) ανήκουν δύο στήλες με περίτεχνη ανθεμωτή επίστεψη, βοιωτικού εργαστηρίου. Η μία εξ αυτών φέρει την επιγραφή ΕΠΙ ΔΥΝΑΤΩΙ.

Ναός Αγίου Δημητρίου Διστόμου

Πηγή/Αναδημοσίευση: Ancient Greece

Περιγραφή

Στη βόρεια έξοδο του Διστόμου σε απόσταση 1,5 χλμ επί της επαρχιακής οδού, βρίσκεται το πετρόκτιστο μονόχωρο ναΐδριο του Αγίου Δημητρίου. Στην εξωτερική του όψη είναι φανερό πως για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε αρχαίο κυρίως υλικό και αρχιτεκτονικά μέλη από άγνωστο κτίριο της ύστερης ρωμαϊκής περιόδου.
Στην ΝΑ γωνία, στο σημείο επαφής με την στέγη διακρίνεται τμήμα ρωμαϊκής μαρμάρινης επιγραφής.

Συνεχίζονται οι Αρχαιολογικές αποκαλύψεις στο Δίστομο - Μιά Πόλη κάτω απ' την άλλη

Συνεχίζεται η Αρχαιολογική απακάλυψη στο Δίστομο, λόγω των έργων της Δ.Ε.Η που σκάβει για την τοποθέτηση καλωδίων.
Είναι η τέταρτη και σημαντικότερη αποκάλυψη.
Βρέθηκαν ανθρώπινοι σκελετοί, που παρελήφθησαν από την Αρχαιολογική Υπηρεσία για περαιτέρω αναγνώριση.
Και μάλιστα βρέθηκαν στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης ( Πάνω Πλατεία ), έξω από καταστήματα και σε πολύ μικρό βάθος, όπως και τα άλλα βέβαια.
Ως στιγμή έχουν αποκαλυφθεί στους κεντρικούς δρόμους, τμήμα του τείχους της Αρχαίας Αμβρόσσου, όστρακα και χάλκινα αντικείμενα, και οι σκελετοί, που με μιά πρώτη εκτίμηση, ήταν θαμμένοι πρόχειρα, κι όχι με κτερίσματα όπως σε άλλους τάφους που έχουν αποκαλυφθεί στο Δίστομο.
Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βγάλω φωτογραφία, γιατί την ώρα της εργασίας τους απαγορεύεται. Και όχι μόνο την ώρα της εργασίας, άλλα και γενικότερα. Αλλά όταν κάτι αποκαλύπτεται στην μέση του δρόμου, μπορεί ο καθένας να το φωτογραφίσει.

Η Φωτογραφία είναι πάλι από το Δίστομο, παλιότερη και είναι από το Πρωτοχριστιανικό οινοποιείο στην Βερβά

Για να δείτε όλες τις Αρχαιολογικές ειδήσεις του Διστόμου, κάντε κλίκ εδώ.

Νέα αρχαιολογική αποκάλυψη στον κεντρικό δρόμο του Διστόμου από τα έργα της ΔΕΗ.

Σήμερα το πρωί, σκάβοντας τα συνεργεία για να περάσουν εσωτερικά καλώδια για την συνέχεια και την περάτωση του έργου της ΔΕΗ που έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετούς μήνες, στον κεντρικό δρόμο της 10ης Ιουνίου 1944 που συνδέει τις δύο πλατείες, αποκαλύφθηκε κομμάτι του Αρχαίου τείχους της κλασσικής εποχής, η συνέχεια του οποίου είναι το αρχαιολογικό πάρκο και το κάστρο.

Στην γειτονιά αυτή ( όπου ακριβώς απέναντι είναι και το σπίτι μου ), ήδη υπάρχουν στις αυλές αρχαία τείχη, που απαγορεύτηκαν από την εφορία αρχαιοτήτων όπου υπαγόμαστε, να χτιστούν.

Έτσι έχουμε σπίτια με κολώνες για να φάινονται τα τείχη με τον νεώτερο αρχαιολογικό Νόμο.

Ζήτημα χρόνου βέβαια ήταν να βρεθούν, όπως αποκαλύφθηκε ένα από τα δίστομα πηγάδια, που αν δεν παρεμβαίναμε κάποιοι πολίτες, θα το γκρεμίζανε.

Τώρα έγινε το λιγότερο κακό. Σκεπάστηκε δηλαδή.

Ξαναχτυπούν οι ''Κουδουνουραίοι'' του Διστόμου - Επιστημονική έρευνα γιά το Αρχαιοελληνικό αυτό κατάλοιπο

Ξαναχτυπούν οι ''Κουδουνουραίοι'' του Διστόμου, παρά το τσουχτερό κρύο και τα χιόνια.
Ένα Διονυσιακό αρχαιοελληνικό κατάλοιπο που μαρτυρά την αδιάλειπτη κατοίκηση του Διστόμου από το 3500 πχ, μέχρι σήμερα.
Άλλωστε αυτό το έθιμο, απαντάται μόνο στον Δίστομο στην Στερεά Ελλάδα, και στην Άμφισσα με κάποιες μικρές διαφοροποιήσεις.
Έχει βρεθεί άλλωστε επιγραφή στο Κωρύκειο Άνδρο του Παρνασσού, που ήταν λατρευτικός τόπος προς τιμή του Διονύσου, γραμμένη από τον ''Εύστρατο τον Αμβρόσσιο'', έναν Αρχαίο Διστομίτη.
Δείτε μία επιστημονική έρευνα του Voodoo Child που λέει για το έθιμο αυτό
ΠΗΓΗ: http://flefalo4.blogspot.com/2009/06/voodoo-child.html

Οι τραγόμορφοι κουδουναραίοι του Διστόμου Βοιωτίας

του ''Voodoo Child''

Όποιος έχει τύχει να βρεθεί στο Δίστομο της Βοιωτίας κατά την περίοδο της αποκριάς είναι σίγουρο ότι έχει καταστεί κοινωνός μιας απόκρυφης αλήθειας. Την συγκεκριμένη χρονική περίοδο, κάθε χρόνο σε αυτή την περιοχή της Ελλάδος, τα συμβατικά όρια της πραγματικότητας καταρρέουν και οι μαγικές πύλες των βασιλείων της φαντασίας ανοίγουν διάπλατα, υποδεχόμενες σε ένα μυθικό περιβάλλον μια ολόκληρη κοινότητα. Πρόκειται για μια μεταφυσική εμπειρία, για μια μέθεξη της συλλογικής κοινοτικής ψυχής στο πνεύμα της ζώσας φύσης, που έχει ως αποτέλεσμα την ολοκληρωτική μετάβαση της πραγματικότητας σε ένα περιβάλλον όμοιο με αυτά που μας παρουσιάζουν τα πιο βαθυστόχαστα και ενορατικά έργα της λογοτεχνίας του φανταστικού.

Κέντρο βάρους αυτού του βασιλείου της φαντασίας αποτελεί η εμφάνιση των «κουδουναραίων». Καθ’ όλη τη διάρκεια της αποκριάς τραγόμορφα ανθρωποειδή όντα που φορούν κουδούνια στη μέση ξεχύνονται στα σοκάκια και στις γειτονιές, εκπέμποντας έναν χαρμόσυνο, διονυσιακό ενθουσιασμό. Και τότε ο άχρωμος κόσμος της καθημερινότητας κλονίζεται συθέμελα, οι στενοί ορίζοντες αντίληψης του νεωτερικού ανθρώπου διευρύνονται, η αντικειμενικότητα αποκτά ένα μυθικό υπόβαθρο και οι άνθρωποι ζουν σε ένα περιβάλλον όπου η φαντασία αποτελεί την απόλυτη δύναμη αντίληψης της πραγματικότητας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πουθενά αλλού στην Νότια Ελλάδα, με εξαίρεση ίσως κάποια νησιά, δεν συναντάμε τους Τραγόμορφους Κουδουναραίους με τις προβιές, να τριγυρίζουν τα στενά και τα σοκάκια των χωριών, χτυπώντας τα κουδούνια τους και τραγουδώντας τα σατυρικά τους τραγούδια. Ωστόσο, παρόμοια πλάσματα συναντάμε στη Θράκη και σε μερικά χωριά της Μακεδονίας. Θεωρείται πιθανό, οι κουδουναραίοι να έφτασαν στο Δίστομο από κάποια Θρακικά φύλα, που εγκαταστάθηκαν στον χώρο και συνέχισαν τις Ορφικές Μυσταγωγίες. Σύμφωνα με άλλες εκδοχές, ξεπήδησαν από αυτόχθονα τελετουργικά των αρχαίων Αμβρυσσέων1, που μαζί με τους Κώρυκες οργάνωναν πάνω από τους Δελφούς βακχικές λατρείες προς τιμήν του θεού Πάνα. Τέτοιες ενδείξεις υπάρχουν στο Κωρύκειο άντρο, το οποίο βρίσκεται στον Παρνασσό. Εν τέλει, εκείνο που μπορεί να ειπωθεί με κάποια σιγουριά είναι ότι περιπλανώμενοι άνθρωποι από το Δίστομο, οι οποίοι “είδαν αστέα και νόον έγνωσαν”, ανακάλυψαν μυστικές διόδους που οδηγούν στον ιερό βωμό όπου καίει η άσβεστη φλόγα της ζωής του Κόσμου, τις οποίες και άνοιξαν κατά την συγκεκριμένη περίοδο του χρόνου για να καλέσουν τις θορυβώδεις ορδές των κουδουναραίων. Ο τρόπος για να βρεθούν αυτές οι μυστικές δίοδοι μεταδόθηκε από κύρη σε γιο και έφτασε ως τις μέρες μας. Κανένας χάρτης δεν οδηγεί στις πύλες αυτές και τα πεδία τους είναι ομιχλώδη. Γιατί βρίσκονται στο βαθύτερο επίπεδο της ψυχής του καθενός μας. Γι’ αυτό η πορεία προς αυτές είναι μια πορεία μύησης, ένα πρωτογενές βίωμα.

Τα κουδούνια που ζώνουν οι κουδουναραίοι γύρω από τη μέση είναι διαφόρων ειδών και σχημάτων (κόμπορες, κουδούνες, κύπρια, πάφλα), και πέφτουν πάνω από τις προβιές ζώων (κατσικιών η κριαριών). Στο χέρι κρατούν ραβδί που στην κορυφή του είναι δεμένο ένα κλωνάρι ελιάς, απομεινάρι του αρχαίου θυρσού και συμβολισμός της πλούσιας καρποφορίας, ενώ τα πρόσωπα καλύπτονται από ζωώδες δέρμα ή από στάχτη. Κάπου εκεί ο παλιός επιδερμικός εαυτός, ο δεσμευμένος στα στεγανά της νεωτερικότητας, μεταρσιώνεται βουτώντας προς τα έσω. Αναγεννημένος, πλέον, αισθάνεται μια αρχέγονη δύναμη που φαντάζει ακατανίκητη, να τον πλημμυρίζει και να τον καθοδηγεί...

Οι κουδουναραίοι εμφανίζονται αρχικά στο νεκροταφείο του χωριού για να σημάνουν με τα κουδουνίσματά τους πρώτα εκεί το χαρμόσυνο μήνυμα της ανάστασης της φύσης. Μετά, κι ενώ τα κουδούνια βροντούν ακατάπαυστα αντηχώντας την πανήχεια ελπίδα του ανθοφόρου οργασμού σωμάτων, πνευμάτων και ψυχών, εξορμούν σε όλο το χωρίο τραγουδώντας “Καλώς τη την Σαρακοστή με σκόρδα με μαρούλια, Καλώς τα και τα ξώλαμπρα με γέλια και τραγούδια”, πειράζοντας τους περαστικούς και κάνοντας στάσεις σε σπίτια, όπου οι κάτοικοι τους κερνούν και τραγουδούν μαζί τους... Αυτό γίνεται κάθε μέρα ως και την Καθαρά Δευτέρα.

Οι κουδουναραίοι διαλαλούν την έγερση των υπνωτισμένων δυνάμεων της Άνοιξης μέσα από το βαρύ χειμώνα, το ξύπνημα των ζωογόνων και καρποφόρων ιδιοτήτων της γης και της ζωής. Υμνούν και λατρεύουν το χλόισμα του σταριού, το ροδάμισμα του πουρναριού, το μπουμπούκιασμα των δέντρων, το φούσκωμα κάθε φλέβας της ζωής. Βοηθούν τον άνθρωπο να σκίσει όλα τα προσωπεία και τις μάσκες, να ντυθεί σφαιρικά και χοϊκά την όψη του για να φέρει το χαρμόσυνο μήνυμα της “φιλότητας” του Εμπεδοκλή μέσα από το γόνιμο “νείκος” των στοιχείων της δημιουργίας.

Η εισβολή των κουδουναραίων στα πλαίσια της πραγματικότητας κλονίζει τις βεβαιότητες του εργαλειακού ορθολογικού νου, πράγμα που μας δίνει τη δυνατότητα ως παρατηρητές να σταθούμε σ’ ένα ύψωμα απ’ όπου μπορούμε να εποπτεύσουμε τον αδιάκοπο αγώνα του νεωτερικού ανθρώπου, που από τη μια ο ίδιος είναι ως οντότητα μέρος της φύσης και από την άλλη αποτελεί το δημιουργό ενός πολιτισμού, ο οποίος είναι μεν δικός του αλλά, εν πολλοίς, βρίσκεται έξω από την φύση του. Τα σατυρικά τραγούδια των κουδουναραίων, που για τον μη μυημένο θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως “αισχρά” και “πρόστυχα, εκφράζουν πέρα έως πέρα τη λυτρωτική και καθαρτήρια δύναμη του διονυσιακού πνεύματος, καθώς επίσης και τη μέθεξη στα μύχια αινίγματα της φύσης, που συμπίπτουν με τα αινίγματα της ανθρώπινης ψυχής. Ο ήχος των κουδουνιών, που πανηγυρικά γλαφίζουν στη δύση του χειμώνα, προαναγγέλλει την Ανάσταση του Ορφέα- του Άδωνη- του Χριστού, τη γονιμοποίηση του Σπόρου της Νέας Ζωής, την αναγέννηση των ορμών και των φωτεινών ροών της φύσης, την αποτίναξη της απελπισίας του νεωτερικού ανθρώπου, τον συντονισμό των ρυθμών της ανθρώπινης ζωής με την αρμονία του Κόσμου μέσω της καταστροφής των αποστεωμένων κοινωνικών συμβάσεων, την απελευθέρωση όλων των ενεργειακών πηγών του κόσμου σε μια νέα ανώτερη και πιο άπειρη ζωηπλασία, σε μιαν ερωτική και παλίντονη αρμονία.

Εισπνέοντας τον μεθυστικό αέρα της μαγικής γης του Διστόμου ακούω τους ψιθύρους των πνευμάτων της γης, νιώθω τους παλμούς της ζώσας φύσης να δονούν απαλά το υγρό έδαφος, βλέπω τα τραγόμορφα μυθικά όντα να απλώνουν ένα πέπλο αρχέγονης ζωτικότητας στην ατμόσφαιρα και κοιτάζω στα βάθη του χρυσού ορίζοντα αιωρούμενα γράμματα, που υλοποιούνται μέσα από τους κυματισμούς μιας γαλανής φλόγας, να σχηματίζουν μια φράση που μου είχε πει κάποτε ένας παλιός φίλος: «Καμιά δεοντολογία δεν μπορεί με τα άκαμπτα σχήματά της να αποτυπώσει τη νομοτέλεια της ρέουσας ζωής. Μόνο η φαντασία το μπορεί (2)».

Υποσημειώσεις1) Η Αμβρυσσός (ή Αμφρυσσός ή Αμβροσσώς) σύμφωνα με τις πληροφορίες που αντλούμε από το έργο του Παυσανία είναι η αρχαία πόλη στην περιοχή της οποίας είναι χτισμένο το σημερινό Δίστομο.
2) Παράφραση από ένα χωρίο του δοκιμίου του Βίλχελμ Ντίλταϋ που φέρει τον τίτλο «Νοβάλις» και αφορά τον σπουδαίο αυτό λογοτέχνη. Η μετάφραση είναι ακριβής, εκτός από την λέξη «φαντασία», που συναντάμε στη δεύτερη φράση. Στο πρωτότυπο κείμενο η λέξη που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας είναι η «Ποίηση».

Voodoo Child

Γραμματέας της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ
Φοιτητής του Ε. Κ. Πανεπιστημίου Αθηνών
Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης

Κάντε κλικ εδώ να δείτε το προηγούμενο άρθρο, καθώς και εδώ παρεμφερές με σχετικό βίντεο.

Νέα αρχαιολογική αποκάλυψη στο Δίστομο

Νέα αποκάλυψη δαπέδου κι βάσης κίονα στο Δίστομο, στο οικόπεδο Β.Λ, δίπλα στον αύλειο χώρο μεταξύ Αρχαιολογικού Μουσείου και Πολιτιστικού κέντρου
( Άλλοτε Δημοτικών σχολείων ).
Πριν κάποια χρόνια στον αύλειο αυτό χώρο, στην προσπάθεια να πραγματοποιηθούν εργασίες για την δημιουργία μικρού θεάτρου, αποκαλύφθηκε τείχος, και για τον λόγο αυτό σταμάτησαν εντελώς οι εργασίες.
Στην ίδια περιοχή, και συγκεκριμένα στο οικόπεδο Λ.Σ, αποκαλύφθηκε επίσης τείχος και εργαστήρια, αν δεν απατώμαι.
Πολύ κοντά επίσης είναι και τα δίστομα πηγάδια.
Πρόκειται για περιοχή που είναι επέκταση του σημερινού Διστόμου, εξ' ού και η ονομασία ''αλώνια''.
Και στο Αρχαίο Δίστομο όμως, στην Φωκική Άμβροσσο, στο σημείο αυτό, ήδη είχε τελειώσει η πόλη, κι αυτό φαίνεται γιατί όλος ο Αρχαιολογικός όγκος βρίσκεται από την μέση της 10ης Ιουνίου μέχρι το Κάστρο ( Ακρόπολη Αμβρυσσού ).
Τώρα θα ήθελα την γνώμη των αρχαιολόγων για το τι είναι το δάπεδο που αποκαλύφθηκε.
Πάντως η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να χρονολογείται στο τέλος της Ρωμαϊκής εποχής, αρχή Πρωτοχριστιανικής, αν κρίνω απ΄το κεραμιδωτό υλικό, όπως και στο Οινοποιείο που βρέθηκε το περυσινό καλοκαίρι.
Μπορείτε να δείτε εδώ παλαιότερα άρθρα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος απ' το Δίστομο.

• ΠΑΥΣΑΝΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ
• ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΓΑΛΛΙΗΝΟΥ
• ΠΡΩΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΟ
• ΔΙΣΤΟΜΑ ΠΗΓΑΔΙΑ

Φωτιά στο Κάστρο Διστόμου πολύ κοντά στα σπίτια και στα αρχαία τείχη

Από τον Κωνσταντίνο Λ .Βέργο

Εκδηλώθηκε πυρκαγιά σήμερα 29 Σεπτεμβρίου 2009, στο χώρο του Κάστρου Διστόμου εκεί που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής σπίτια καθώς και τείχη ανεκτίμητης αρχαιολογικής και ιστορικής αξίας ( Ακρόπολη Αμβρυσσού ).
Ευτυχώς η φωτιά ήταν πολύ μικρής έκτασης, καθώς και άμεση η επέμβαση της πυροσβεστικής υπηρεσίας.
Πάντως αν και μικρή, όπως θα διαπιστώσετε απ' τις φωτογραφίες, ο κίνδυνος ήταν μεγάλος γιατί εκεί βρίσκονται σπίτια σε πολύ μικρή απόσταση απ' την εστία.
Εκεί που έμοιαζε να σβήνει η φωτιά, αναζωπυρωνόταν. Επίσης κατέβαινε ελεγχόμενα και στο πίσω μέρος του λόφου προς το Αρχαίο τείχος και το πρατήριο υγρών καυσίμων που βρίσκεται στον περιφερειακό Διστόμου.
Εκδηλώθηκε από απροσεξία, από μια ηλικιωμένη γυναίκα.
Ευτυχώς τέλος καλό, όλα καλά.


Ευχαριστώ θερμά τον συμπατριώτη μας Κωνσταντίνο Βέργο για το άρθρο και την ενημέρωση, καθώς και την παραχώρηση του φωτογραφικού υλικού.

Μια μικρή επανάληψη

Επειδή μου το ζήτησαν κάποιοι φίλοι, σκεπτόμενοι και προοδευτικοί, θα ξαναθυμηθούμε μαζί κάποια άρθρα που αναρτήθηκαν στην αρχή της δημιουργίας αυτού του blog.
Μου το ζήτησαν με το αιτιολογικό ότι ήταν τότε άγνωστο το blog και δεν είχε πολλές αναγνώσεις και είθισται απ' τους αναγνώστες να διαβάζουν πάντα τα τρέχοντα.
Πάμε λοιπόν.
Δανιήλ Γαμβρίλης.
Σημαντική έλλειψη πινακίδων.
Διστομίτες Δημοτικοί καλλιτέχνες.
Παυσανίου Ελλάδος περιήγησις.
Ενεπίγραφο βάρθο ανδριάντα του Αυτοκράτορα Γαλλιηνού.
Αυτά προς το παρόν για μία μικρή επανάληψη.

Επισκέψεις Διστομιτόπουλων σε Αρχαιολογικούς χώρους

Γνωρίζοντας την ιστορία τους τα Διστομιτόπουλα μέσα από πρωτοβουλία των Νηπιαγωγών του Μπαρλείου Νηπιαγωγείου Διστόμου, επισκέφτηκαν τον περασμένο χειμώνα το Αρχαιολογικό πάρκο Διστόμου για να δουν και να γνωρίσουν την ιστορία τους και τους προγόνους τους που πρωτοπάτησαν το πόδι τους και κατοίκησαν αυτήν την Προελληνική ιερή γη.
Τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει να παίρνονται πιο συχνά, γιατί όπως φάνηκε, και τα παιδιά το απόλαυσαν και διδάχτηκαν κάτι απ'αυτό αντί για τις άσκοπες ''εκπαιδευτικές'' εκδρομές-περίπατους.
Συγχαρητήρια στις εκπαιδευτικούς και να συνεχίσουν έτσι.

Στη φώτο τα νήπια στο τέλος της εκδρομής τους.

Πρωτοχριστιανικό οινοποιείο στην θέση Βερβά ή Καστρί στο Δίστομο

Κλείνει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που βγήκε στο φως μια πρωτοχριστιανική βιοτεχνική εγκατάσταση στο Δίστομο στην περιοχή Βερβά, όπου ακόμη και σήμερα είναι κατ' εξοχήν περιοχή με αμπέλια

*( βλέπε προηγούμενο άρθρο για τον Παυσανία ).
Η ανασκαφή έγινε επειδή περνούσε από εκείνο το σημείο ο αγωγός του φυσικού αερίου με επιβλέποντα αρχαιολόγο, γιατί όλη η ζώνη του Διστόμου και η ευρύτερη, μέχρι και λίγο έξω απ' αυτό, είναι αρχαιολογική.
Βρέθηκαν αποθηκευτικοί χώροι, κάποια νομίσματα, εργαλεία, ένα κόσμημα καθώς και κεραμιδωτοί τάφοι αλλά χωρίς κτερίσματα.
Αξιοσημείωτα είναι τα δάπεδα των δωματίων που το καθένα έχει κι άλλο σχέδιο.
Κρίμα που δεν ορίστηκε επισκέψιμος χώρος γιατί είναι ένα απ' τα σημαντικότερα ευρήματα. Πέρα απ' το Δημοτικό και το Γυμνάσιο Διστόμου, δεν το επισκέφτηκε κανείς.
Πρέπει επίσης να τονιστεί και η αδιαφορία του Δήμου όταν η εφορεία αρχαιοτήτων που υπαγόμαστε ζήτησε την βοήθεια του για συνεργασία. Αλλά είπαμε ο πολιτισμός με την κομματική μωροφιλοδοξία δεν συνάδει.

Μια μικρή περιγραφή

Στην πρώτη φωτογραφία διακρίνεται βάση αποθηκευτικού χώρου του κρασιού και η υδρορροή.

Στην δεύτερη δείγμα τεχνικής του τοίχου που χωρίζει τα δωμάτια.

Στην τρίτη άλλος αποθηκευτικός χώρος και δείγμα δαπέδου.

Στην τέταρτη την πέμπτη και την έκτη η αποκάλυψη των τάφων και τα οστά.

Υπεύθυνη αρχαιολόγος ήταν η Άννα Λουκίδου.

''Παυσανίου Ελλάδος περιήγησις''-'Ενας περιηγητής μιλάει για το Αρχαίο Δίστομο.

Καιρός να δημοσιεύσουμε το κείμενο του περιηγητή Παυσανία σε μετάφραση και επιμέλεια του αρχαιολόγου Νικολάου Παπαχατζή που σχολιάζει και έχει αναρτήσει επιγραφές και πολλές άλλες σημαντικές πηγές. Αυτή είναι η διαφορά άλλωστε της παρούσας έκδοσης απ' τις παλαιότερες που τυγχάνει να τις έχω, και στις οποίες υπάρχει μόνο το αρχαίο κείμενο και η μετάφραση. Εδώ υπάρχουν σχόλια, φωτογραφίες και πολλές πηγές, όπως π.χ αναθήματα καθώς και η επιγραφή των νικητών των αγωνισμάτων που διεξάγοντο στο Δίστομο όπως είχαμε πει και σε ένα προηγούμενο άρθρο.
Αν κάνετε κλικ στις εικόνες θα δείτε λεπτομερώς τα προαναφερθέντα.
Λέει λοιπόν ο Παυσανίας σύμφωνα με την μετάφραση του Παπαχατζή:
''Η Άμβροσσος απέχει εξήντα περίπου στάδια από τη Στίρι. Ο δρόμος είναι ομαλός, σε πεδιάδα που βρίσκεται ανάμεσα σε βουνά. Το πιο μεγάλο μέρος της πεδιάδας καταλαμβάνεται από αμπέλια. Στην περιοχή της Αμβρόσσου υπάρχουν κάτι θάμνοι που δεν είναι τόσο πυκνοί, όπως τα αμπέλια. Το είδος αυτό του θάμνου οι Ίωνες και οι άλλοι Έλληνες το λένε κόκκο και οι Γαλάτες, οι πέραν της Φρυγίας, στη γλώσσα τους το λένε υς.

ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΟ ΒΑΘΡΟ ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΓΑΛΛΙΗΝΟΥ

Τον περασμένο Απρίλιο διενεργήθηκε, στην περιοχή του αρχαίου Κάστρου Διστόμου, σωστική ανασκαφή από κλιμάκιο της Ι' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Δελφών ( Ι' ΕΠΚΑ ).

Σε κτήριο της ύστερης ρωμαιοκρατίας το οποίο ήλθε στο φως, ανακαλύφθηκε εντοιχισμένο ενεπίγραφο βάθρο αγάλματος του Γαλλιηνού, << συναυτοκράτορος >> του πατέρα του, Βαλεριανού, από το 235 μ.χ, και διαδόχου του από το 260, όταν ο Βαλέριος συνελήφθη από τους Πέρσες και πέθανε στην αιχμαλωσία.

Η επιγραφή πιθανότατα χρονολογείται από το 267 μ,χ -οπότε έγινε η εκστρατεία του Γαλλιηνού στην Ελλάδα εναντίων των Γότθων επιδρομέων- και πάντως πριν από το 268 μ.χ, έτος δολοφονίας του Γαλλιηνού στην Ιταλία από τον τον στρατό του.

Ο θάνατος του αυτοκράτορα εξηγεί, ίσως, την απομάκρυνση του ανδριάντα από την αρχική του θέση. Το άγαλμα , όμως, είναι πιθανό να καταστράφηκε σε κάποια επιδρομή των Γότθων ή των Ερούλων, οι οποίοι εκείνη την εποχή μάστιζαν την Ελλάδα.

Η επιγραφή μνημονεύει πρώτο το όνομα του Γαλλιηνού < ΓΑΛΛΙΑΝΟΝ > και μετά εκείνο του πατέρα του. Ακολουθεί το όνομα Αυρηλίου Νεικηφόρου, άρχοντος της πόλης Αμβρύσσου ( πόλη της Φωκίδας, στον Παρνασσό, στη θέση του σημερινού Διστόμου ), στην οποία τελούντο γυμνικοί και ιππικοί αγώνες. Ένας από τους

<< επιμελητάς >> οι οποίοι μνημονεύονται στην επιγραφή, μετά το όνομα του άρχοντα , είναι ο Αυρήλιος Θεαγένης, γνωστός από τη νίκη του στο << στάδιον παίδων >> ( αγώνας με ευρύ κύκλο συμμετοχών ) λίγο μετά το 212 μ.χ ( Inscr. Graecarium ΙΧ , i. II, Phokis, 12 ).

Η επιγραφή στο βάθρο του ανδριάντα του Γαλλιηνού , ο οποίος μας σώζει, όπως γίνεται σαφές, τα ονόματα των διοργανωτών και των νικητών αγώνων, σώζει και το όνομα του

<< επιμελητεύοντος >> Αυρηλίου Αντέρωτος, ο οποίος εμφανίζεται ως ο πατέρας του Θεαγένους.

Στην παλαιότερη επιγραφή παραλειπόταν το πατρώνυμο του Θεαγένους κι έτσι δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ότι ο πατέρας του ήταν εκείνος που είχε την διαχείριση των οικονομικών και των βραβείων του << αγώνος >>.

Σε μικρή απόσταση από την επιγραφή βρέθηκε ένας μεγάλος ακανόνιστος λίθος, με σημεία επεξεργασίας για ομαλοποίηση και στήριγμα σε τοιχοποιία, ο οποίος παρουσιάζει μια επιφάνεια με διαστάσεις όχι μεγαλύτερες εκείνες του ανώτερου τμήματος του βάρθου ( 0,44 Χ 0,41 μ. ). Πιστεύουμε ότι αυτό πρέπει να είναι ό,τι απέμεινε από τον ανδριάντα του Γαλλιηνού-έστω κι αν δεν σώζει ουδεμία πλαστική επιφάνεια.

Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Σωτήρη Ραπτόπουλο, αρχαιόλογο ( Ι' ΕΠΚΑ ), για την ευγενή παραχώρηση του παρόντος υλικού

Το υλικό πάρθηκε και αντιγράφτηκε για την ιστοσελίδα μας, από το αρχαιολογικό περιοδικό Corpus.

Ο αρχαιολόγος Παπαχατζής που έχει μεριμνήσει και σχολιάσει, με παραπομπές πηγών, το έργο του περιηγητή Παυσανία, στο έργο του

<< ΠΑΥΣΑΝΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ >>, κάνει λόγω και παραπέμπει στις πηγές του και μία άλλη επιγραφή, πάλι από την Ρωμαϊκή εποχή, με ονόματα νικητών, προς τιμήν άλλου αυτοκράτορα της πόλης αυτή τη φορά.

Θα δημοσιευθεί σύντομα.
Το σημείο που βρέθηκε η επιγραφή είναι το οικόπεδο του Ι.Δημάκα στις παρυφές του Κάστρου.

Ευχαριστώ πολύ την αρχαιολόγο Άννα Λουκίδου για την πολύτιμη βοήθεια που προσέφερε.

Που βρισκόμαστε - Μικρό οδοιπορικό στο Δίστομο

Το Δίστομο βρίσκεται στο δυτικότερο άκρο της Βοιωτίας σε απόσταση 145 χιλιόμετρα απ' την Αθήνα, στα σύνορα Βοιωτιάς-Φωκίδας στις νότιες υπώρειες του Παρνασσού στο όρος ''Κίρφης'', σημερινό Ξηροβούνι.
Βρίσκεται σε υψόμετρο 450 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας απ' την οποία απέχει μόλις 9 χιλιόμετρα μια και είναι και παραθαλάσσιος Δήμος. Ξεκινάει απ' τις ακτές του βόρειου Κορινθιακού κόλπου ( Παραλία Διστόμου ) και φτάνει ανατολικά μέχρι την περιοχή Καρακόλιθος στο δρόμο προς Λιβαδειά, απ' την οποία απέχει 21 χιλιόμετρα.
Συνορεύει με την Αράχοβα στα βόρεια, με την Δαύλεια, τον Άγιο Βλάση, τη Λιβαδειά, με το Στείρι, με τη Δεσφίνα στα δυτικά του, και νότια στη θάλασσα με το χωριό Αντίκυρα.
Χτισμένο στο ίδιο ακριβώς σημείο από Προελληνικά φύλα, και σε αντίθεση με άλλα μέρη, δεν έχει μετακινηθεί καθόλου απ' την αρχική του θέση.
Η κατοίκηση του είναι αδιάλειπτη παρά τις επιδρομές και τις σφαγές που έχει υποστεί, μια και είναι μέρος στρατηγικής σημασίας. ''Θέση-κλειδί'' το χαρακτήρισε ο Καραϊσκάκης ο οποίος είχε στρατοπεδεύσει στο Δίστομο και έχει δώσει εδώ μάχες μείζονος σημασίας.

Δίστομο ( Άμβροσσος ) - Φωκέων γαία

 ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ

Αυτό το blog, αφιερώνεται σ' όλους τους Διστομίτες σ' όλους τους Έλληνες, και ιδιαίτερα στη μνήμη των σφαγιασθέντων ηρώων.
Άγνωστες πτυχές της ιστορίας του μαρτυρικού Διστόμου.

Κοπέλες απ’ το Δίστομο φέρτε νερό και ξίδι.

Κι απάνω στη φοράδα σου  δεμένος σταυρωτά  σύρε για κείνο το στερνό στην Κόρδοβα ταξίδι,

μέσ’ απ’ τα διψασμένα της χωράφια τ’ ανοιχτά.


Νίκος Καββαδίας

Πούσι

FEDERICO GARCIA LORCA