Η λαϊκή παροιμία "όπου λαλούν πολλοί κοκκόροι αργεί να ξημερώσει" όλοι ξέρουμε πως σημαίνει ότι σε μέρη ή καταστάσεις όπου επικρατεί πολυ φασαρία, διαφωνία ή σύγχυση (πολλοί "κοκκόροι" που «λαλούν»), το αποτέλεσμα είναι αρνητικό και η λύση (το «ξημέρωμα») έρχεται αργά ή και καθόλου, επειδή κανείς δεν μπορεί να συνεννοηθεί και να επικρατήσει η τάξη. Στην ουσία δηλαδή, περιγράφει την αποτυχία να επιτευχθεί ένας κοινός στόχος λόγω υπερβολικού θορύβου ή διαφωνιών.
Αυτά σχολίαζε κάτοικος της Παραλίας Διστόμου σε μήνυμα του, για το κατάντημα του ηλικίας πολλών δεκαετιών πεύκου στην αυλή της βίλας "Μέγα" - κατάντημα που ίσως είναι η πλήρης ξήρανση και ο αθάνατος του.
Κι αυτό το λέμε διότι όπως μας έγραψε ο φίλος, όταν το καλοκαίρι συνέβη το ατύχημα και έσπασε το μεγάλο κλωνάρι, παρενέβαιναν για 2-3 μέρες πολλοί και διάφοροι - αρμόδιοι, ...ημι-αρμόδιοι και άσχετοι, ειδικοί και μη - και έλεγαν διαφορα ως προς το απο που και πως θα έπρεπε να ελαφρύνει το δένδρο με κλάδεμα, ώστε να είναι ισορροπημένο.Κάθε ώρα, κάθε μέρα στα "πηγαδάκια" στο πεζόδρομο έδιναν και έπαιρναν, μας γράφει...
Τι έγινε τελικά και ποιος είχε τον τελευταίο λόγο, δεν ήξερε ο φίλος που μας έγραψε. Μπορεί βεβαίως να έγινε από ειδικό και να ήταν αναπότρεπτη η ξήρανση. Μπορεί να είναι προσωρινή ή μερική ή βλάβη και το δένδρο να "δώσει" πάλι πράσινα και να φουντώσει.
Ας ενδιαφερθούν πάντως εκείνοι πρέπει και ας φωνάξουν και έναν γεωπόνο - ίσως υπάρχει ελπίδα.
