Επανεξοπλισμός της Γερμανίας πριν αποζημιώσει για τα 228 θύματα των ναζί στο Δίστομο; - Άρθρο του Λουκά Δημάκα, στην ''Καθημερινή''

Πόσο λογικό, δίκαιο, βάσιμο και ηθικό είναι να επιχειρηματολογεί η ηγεσία της Γερμανίας υπέρ της θέσης ότι η χώρα οφείλει να προχωρήσει στον επανεξοπλισμό της, χωρίς πριν ή παράλληλα να εξοφλήσει τις ιστορικές υποχρεώσεις της;

Λουκάς Δημάκας*

18.06.2026 

Προσφάτως, είχα την τύχη, όπως και άλλες φορές, να συνδράμω τον συμμαθητή μου, εθελοντή ξεναγό Χρήστο Παπανικολάου, στην ξενάγηση Γερμανών μαθητών από το Hebel Gymnasium του Lorrach-Freiburg στο Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού Διστόμου – τη γενέτειρά μας το Δίστομο.

Η επίσκεψη έγινε λίγο πριν αρχίσουν οι πολυήμερες ετήσιες Εκδηλώσεις Μνήμης, Τιμής και Διεκδίκησης για τη Σφαγή των 228 άμαχων συμπατριωτών μας, συγγενών μας, από τους Γερμανούς στρατιώτες στις 10 Ιουνίου 1944.

Πώς το όνειρο του παππού και το νερό της γιαγιάς έσωσε την οικογένεια του Γιώργη Πίτσου ( Καρατζίκα) στην Σφαγή του Διστόμου, στις 10/6/44

Διακόσιοι είκοσι οκτώ (228) είναι οι συγχωριανοί μας Διστομίτες  που στις 10/6/1944 βρήκαν τραγικό θάνατο από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής.Ενα από τα πιο άγρια εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από τους Ναζί Γερμανούς.Πολύ αίμα. Πολύ μίσος. Ξεκοιλιάσματα, σφαγμένα μωρά, παιδιά, γέροι, έγκυες, κατάκοιτοι..Δεν τα χωράει ανθρώπου νους τα εγκλήματα .

Πολλοί όμως είναι και εκείνοι που κατόρθωσαν, έτυχε μάλλον, να γλυτώσουν από τα γερμανικά βόλια και τις ξιφολογχες και ανάμεσα σε αυτούς και η οικογένεια του παππού μου. Παραθέτω παρακάτω την μαρτυρία του όπως μου τη διηγήθηκε ο πατέρας μου δεκάδες φορές. Ο πατέρας μου Γιάννης Πίτσος, στη Σφαγή ήταν 11 χρονών και ζούσε με τους γονείς του και τα τρία αδέλφια του στο πατρικό τους σπίτι που ήταν στις παρυφές του λόφου Κούκου στην περιοχή Άγρεμα. 

Τον πατέρα του και παππού μου, τον Γιώργη τον Καρατζίκα , τον θυμούνται όλοι στο χωριό. Άνθρωπος απλός, εργατικός μανάβης , που κάθε μέρα με το γαϊδουράκι του γυρνούσε τις γειτονιες του χωριού και πουλούσε την πραμάτεια του με κηπευτικά  από τα κτήματά μας στις  Τσέρες   (μεταξύ Λιβαδειαάς-Διστόμου) που καλλιεργούσε και βιοποριζόταν η οικογένειά του.  

''Προς μια νέα, ανησυχητική, παγκόσμια συνθήκη''- Άρθρο του συμπατριώτη μας, υποψηφίου Διδάκτορα, Θανάση Δημάκα.

Μήπως ο Τραμπ τραγουδά Τερλέγκα "εγώ τον ίσιο δρόμο τον άφησα νωρίς" & ΛΕΞ "παίζω με τα σπίρτα μπροστά στο βενζινάδικο";

Άρθρο του συμπατριώτη μας υποψηφίου Διδάκτορα Θανάση Δημάκα  με τίτλο ''Προς μια νέα, ανησυχητική, παγκόσμια συνθήκη'', σε επιλογή τμημάτων του από το Militair.gr από την αρχική εκτεταμένη δημοσίευση στην πολιτική- κοινωνική  Επιθεώρηση Kaboom :

Διαβάστε το εδώ: 

https://www.militaire.gr/pros-mia-nea-anisychitiki-pagkosmia-synthiki/

Τα ξεχασμένα μονοπάτια του Κούκου. Επιστολή - Πρόταση για τον λόφο του Κούκου, από τον συμπατριώτη μας Θεμιστοκλή Πίτσο.

Στον Κούκο το 1977

Σπηλιά του Καρούζου

Βράχια πάνω από το Αλωνάκι

Του ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΠΙΤΣΟΥ

Με την επιστολή μου αυτή θέλω ν'αναφερθώ σε ένα θέμα που έχει ξεχαστεί από τις αρμόδιες αρχές του τόπου μας και πιστεύω ότι είναι καιρός πλέον να αντιμετωπισθεί και να δρομολογηθεί η λύση του.

Είναι το πρόβλημα των τόσο όμορφων μονοπατιών του Κούκου που έχουν καταστεί αδιάβατα.

Ο λόφος του Κούκου δεν αποτελεί μόνο πηγή ζωής για το χωριό μας, αλλά ήταν και είναι στενά συνδεδεμένος με αυτή.

Το όνομα του Κούκου μάλλον οφείλεται στους πολλούς κούκους που έρχονται σε αυτόν κάθε άνοιξη, και που με το δισύλλαβο κελάηδισμά τους, ακούγονται χαρμόσυνα σε όλο το χωριό.

Είχα την τύχη να μεγαλώσω στις παρυφές του, να περπατήσω στα μονοπάτια του, να αναζητήσω τα μυστικά του, να παίξω σε αυτόν όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας μου . Όμορφες αναμνήσεις με χίλια καμώματα που γεμίζανε την παιδική μας ψυχή. 

Μετά την κρίση του Κοροναϊού- Άρθρο του συμπατριώτη μας Γιατρού και Συγγραφέα, Γιάννη Καστρίτη

Ύστερα από βδομάδες εγκλεισμού και περιορισμού της ελευθερίας μας σε ένα είδος παγκόσμιας πολιορκίας από έναν αόρατο εχθρό, η καθημερινότητά μας αρχίζει σταδιακά να επανέρχεται στην «κανονικότητα». Στη διάρκεια αυτής της πρωτόγνωρης περιόδου, οι περισσότεροι από εμάς καταφέραμε ενδεχομένως ν’αφιερώσουμε χρόνο σε οτιδήποτε είχαμε προηγουμένως παραμελήσει και ίσως ακόμα να επαναθεωρήσουμε τις προτεραιότητές και τον τρόπο ζωής μας . Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι αν η εμπειρία αυτή θα μπορούσε να έχει κάποια μακροπρόθεσμη επίδραση στην πορεία μας μετά το διαφαινόμενο πέρας της κρίσης, όταν ο καθημερινός ρυθμός θ’αρχίσει και πάλι να επιταχύνεται. Σε επίπεδο κοινωνίας, παρουσιάζονται επίσης ορισμένες δυνατότητες αλλαγής πλεύσης. Παρακάτω, θα παραθέσουμε μερικές σκέψεις σχετικές με τους νέους ορίζοντες που ανοίγονται στους καίριους τομείς της υγείας, της οικολογίας και της ενημέρωσης.

Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ - Του συμπατριώτη μας, Γιώργου Ι. Λούκα

Του Γιώργου Λούκα.
Στη σύγχρονη εποχή , η κοινωνία αντιμετωπίζει δυσεπίλυτα προβλήματα, όπως η οικολογική καταστροφή, η μετανάστευση, η πανδημία τελευταία, καθώς και πολλά ακόμη. Υπάρχει μια επιστήμη η οποία θα μπορούσε να διαχειριστεί όλη αυτή τη συσσωρευμένη θλίψη των ανθρώπων;

Και αν ναι… ως προς ποια κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθεί; Θα είναι μια ακόμη επιστήμη που ενισχύει ένα μονοδιάστατο άτομο, διαιωνίζοντας μια εγωκεντρική και ναρκισσιστική προσέγγιση; Ή θα είναι μια επιστήμη που θα εξετάζει τα ανθρώπινα συναισθήματα όπως αυτό της ευτυχίας, της ευημερίας, της προσωπικής και συλλογικής ανάπτυξης σε μια ευρύτερη κοινωνική βάση;

Ας περιγράψουμε το μέλλον μας - Ένα άρθρο του Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Θηβαίου

Πηγή/Αναδημοσίευση: Left.gr

Το εκλογικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ακούστηκε δυνατά και καθαρά. Ο κόσμος έχει κουραστεί από την πολυετή κρίση, οι απαρχές της οποίας εντοπίζονται πριν ακόμη και από το πρώτο μνημόνιο. Η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ έδωσε καθημερινά την μάχη, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό με όλες τις δυνάμεις που διέθετε. Δεν αποφύγαμε λάθη και παραλείψεις, ωστόσο το θετικό μας αποτύπωμα είναι ολοφάνερο σε όποιον καλοπροαίρετα συγκρίνει την κατάσταση που παραλάβαμε το 2015 με αυτή που ζούμε σήμερα.

Σε κάθε περίπτωση, η αντιστροφή μιας κατάστασης απαιτεί χρόνο και κόπο. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε αρχικά να ανακόψει την κατρακύλα της οικονομίας, να προστατέψει τους πλέον αδύναμους που είχαν φτάσει σε οριακό σημείο επιβίωσης, να νοικοκυρέψει τα οικονομικά και στη θέση των ελλειμμάτων να φέρει πλεονάσματα. Οι πολίτες όμως έχουν δίκιο. Ήρθε η ώρα να δικαιωθούν όσοι υπέφεραν περισσότερο κατά τη διάρκεια της κρίσης. Και αυτό σήμερα μπορούμε να πούμε με ειλικρίνεια ότι είναι εφικτό.

''Νέο Ξεκίνημα'' - Οι θέσεις και οι Τοποθετήσεις για τη Δημοτική Ενότητα Διστόμου

“ΝΕΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ” 

Αγαπητοί συμπολίτες από φέτος η εκλογή των οργάνων της δημοτικής αποκέντρωσης διαχωρίζονται πλήρως. Έτσι, η εκλογή στις Κοινότητες γίνεται πλέον με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο από αυτό του Δημάρχου και χωριστή κάλπη. Ο κάτοικος της κάθε κοινότητας θα ψηφίζει σε ξεχωριστή κάλπη για το κοινοτικό του συμβούλιο και σε άλλη κάλπη για το δημοτικό συμβούλιο και το Δήμαρχο. Τα κοινοτικά ψηφοδέλτια ΔΕΝ έχουν επικεφαλής, άρα ΔΕΝ υπάρχει “υποψήφιος πρόεδρος της κοινότητας” 

Ο πρόεδρος της κοινότητας θα εκλέγεται από τα μέλη του κοινοτικού συμβουλίου με ψηφοφορία μεταξύ αυτών που βγήκαν πρώτοι, από τον πρώτο και τον δεύτερο συνδυασμό. 

Άρθρο για το Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού στο Δίστομο, στην ''Ελευθερία του τύπου'', από τον Κώστα Καντούνη

Σχέδιο Απόφασης προς Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Λεβαδέων από την Αντιρατσιστική Αντιφασιστική Κίνηση Πολιτών Λιβαδειάς

Αγαπητοί συμπολίτες, συναγωνιστές και συναγωνίστριες

Η Αντιρατσιστική Αντιφασιστική Κίνηση Πολιτών Λιβαδειάς καλεί όλους τους φορείς και τα σωματεία της πόλης να στηρίξουν το παρακάτω σχέδιο απόφασης κατά την συζήτησή του στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λεβαδέων.

Ειδικότερα καλεί τις παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου Λιβαδειάς να υιοθετήσουν, να συζητήσουν και να υπερψηφίσουν το σχέδιο.

Η Γενική Συνέλευση της

Αντιρατσιστικής Αντιφασιστικής

Κίνησης Πολιτών Λιβαδειάς

 Σχέδιο Απόφασης

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λεβαδέων:

επιβεβαιώνοντας: την αναγνώριση ως πολιτικού θέματος και υποχρέωση της δημοτικής αρχής να προασπίσει τον λαό απέναντι στο ρατσιστικό δηλητήριο και τα μισαλλόδοξα μηνύματα της Χρυσής Αυγής (Χ.Α.) που αποτελεί τη βάση της ναζιστικής της ιδεολογίας, όπως περιγράφεται στην απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λεβαδέων της Δευτέρας 13 Φεβρουαρίου 2017, περί αμέριστης συμπαράστασης στο Δήμαρχο Πατρέων, κο Κώστα Πελετίδη,

Η τραγικότητα της ελληνικής οικογένειας

Πηγή/Αναδημοσίευση: tvxs

Κείμενο του Κορνήλιου Καστοριάδη (Κωνσταντινούπολη, 11 Μαρτίου 1922-Παρίσι, 26 Δεκεμβρίου 1997) .

Με αφορμή την επέτειο της γέννησής του...

Ο Έλληνας παρουσιάζεται σαν εύπιστος, ανεύθυνος και ότι ψάχνει πάντα κάποιον να πιαστεί, ενώ μπορεί να σταθεί μόνος του. Σε τι μπορούμε να αποδώσουμε αυτή την στάση ζωής; Στο σχολείο; Στην κοινωνία; Στην πολιτική; Εγώ θα την απέδιδα πρωτίστως στην οικογένεια.

Στην οικογένεια ο κάθε πολίτης ξεκινάει την ζωή του και αρχίζει να αναγνωρίζει τον εαυτό του μέσα από τα μάτια των άλλων. 

Μέσα σε αυτή κατασκευάζεται σαν τέτοιος, δηλαδή ανεπαρκής, φοβισμένος και μόνος, όχι σαν μια πραγματικότητα που φτιάχνει ο ίδιος , αλλά σαν μια οικογενειακή διαδικασία γνωσιο-συναισθηματική που διαδραματίζεται κατά την διάρκεια της ανάπτυξής του.

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ - ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟ 80% ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

17.06.2016

Το ποίημα αυτό το έγραψα το 1969, όταν εγώ και η οικογένειά μου βρισκόμασταν εξορία στην Ζάτουνα. Όπως βλέπετε, είχα χάσει κάθε ελπίδα ότι μπορώ να περιμένω κάτι από τους ζωντανούς Έλληνες και γι' αυτό ζήτησα βοήθεια από τους νεκρούς Ποιητές μας.

Στο τέλος απευθύνομαι στον Άγνωστο Ποιητή και τον παρακαλώ να μας σώσει. Είναι φανερό, ύστερα από τόσα χρόνια αναμονής, ότι το 80% του ελληνικού λαού  δεν θέλει να σωθεί.

Έτσι, ο Άγνωστος Ποιητής μπορεί να περιμένει για πολλά χρόνια ακόμα...

Οι εκλογές, η Τιμή και η θηλιά -Του Μίκη Θεοδωράκη.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι κανονικά οι εκλογές γίνονται για την ανάδειξη της κοινοβουλευτικής δύναμης που θα οδηγήσει τον Λαό στην επόμενη τετραετία εφαρμόζοντας το πρόγραμμά της. Στις προσεχείς όμως εκλογές, ποιο θα είναι το πρόγραμμα που θα εφαρμόσει όποιο κόμμα κερδίσει;
 Χθες ο κ. Γιούνγκερ μας θύμισε ότι έχει ήδη ψηφιστεί από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τις Βρυξέλλες το «εθνικό» μας πρόγραμμα δηλαδή το Τρίτο Μνημόνιο και -ως αληθινός γκαουλάιτερ- μας απείλησε ότι αν δεν το εφαρμόσουμε, θα τιμωρηθούμε σκληρά.
 Μεταφέρω τη σκέψη μου στην εποχή της γερμανικής κατοχής και σκέφτομαι πώς θα αντιδρούσαν οι Έλληνες στην περίπτωση που ο τότε γκαουλάιτερ αποφάσιζε να γίνουν εκλογές. Δηλαδή θα δεχόταν να πάρουν μέρος σ’ αυτή τη διακωμώδηση της Δημοκρατίας συγκροτώντας κόμματα με «πρόγραμμα εξουσίας» ή θα έπαιρναν τα βουνά όπως και έγινε, γιατί όπως αποδείχθηκε, οι Έλληνες εκείνης της εποχής ήταν ακόμα πατριώτες περήφανοι και αντιμετώπιζαν τους πάνοπλους γκαουλάιτερ όρθιοι και έτοιμοι να θυσιαστούν για την τιμή και την αξιοπρέπεια της πατρίδας.

ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ – ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ (άρθρο αναγνώστη) - Από το blog ΚΑΡΤΕΡΙΑ

Πηγή/Αναδημοσίευση: Καρτερία

Πόσο πιο πολύ να τρελαθείς και να εξαγριωθείς όταν νοιώθεις ότι συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων χωρίς καμία ηθική αναστολή , εθνική συνείδηση , και λοιπές «αδυναμίες», έχουν συμμαχήσει με κάποιους από αλλού  που για μία ακόμη φορά στην ιστορία της Ελλάδας έχουν βαλθεί να κλέψουν τον πλούτο της και να κάνουν σκλάβους του κατοίκους της.

Τι να κάνουμε όμως, έχουμε γεννηθεί σε πλούσιο τόπο. Όση κατανόηση και όση ανοχή θέλουν την έχουν όσοι έχουν απαρνηθεί την λογική και έρμαια του πανικού τους ενστερνίζονται έτοιμες ατάκες όπως το «ναι είναι ναι στην Ευρώπη» και   «όχι είναι όχι στην Ευρώπη» κ.λ.π., κ.λ.π..

Όσο θέλουν ας δέσουν την θηλιά  στο λαιμό τους όλοι αυτοί που θέλουν να μην ξέρουμε να διαβάζουμε ότι το δημοψήφισμα  αφορά την πρόταση που έδωσαν σαν τελεσίγραφο οι «εταίροι» και «εταίρες». Αυτοί το έδωσαν σαν τελεσίγραφο, αξιοπρεπέστατα η Κυβέρνηση το έφερε για Δημοψήφισμα. Άλλο το ότι μετά την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος αφού οι «εταίρες» δεν κατάφεραν να περάσουν ότι «δεν έδωσαν τελεσίγραφο» τελικά ξέπεσαν στο να παραδεχτούν ότι το έκαναν αλλά δεν σοβαρολογούσαν γιατί αυτό ήταν στα πλαίσια των «Διαπραγματεύσεων» προτιμώντας  το «γυφτοπαζαριώτες»  απο  το «ψεύτες».

Οι «εταίρες» (των καλών φίλων του παγκόσμιου τραπεζοπιστωτικού καρτέλ) ουδεμία σχέση έχουν με τους λαούς που δήθεν εκπροσωπούν αλλιώς δεν θα χρειαζόταν τα δικά τους ΜΜΕ να λένε ψέματα και ανακρίβειες για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα. Από εκεί δεν έχω πρόβλημα. Οι «εταίρες» , ξένες και ντόπιες, υπήρχαν υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν και ή θα περνάνε καλά  ή και  θα τους κόβουν το κεφάλι κάποια στιγμή όπως στην Γαλλική επανάσταση κ.λ.π..

Tο τελευταίο μήνυμα του Μίκη Θεοδωράκη

«Ή τώρα ή ποτέ»! Κι όταν λέω «ποτέ», το εννοώ. Γιατί εάν ο ελληνικός λαός δεν αδράξει αυτή την τελευταία ευκαιρία, θα είναι χαμένος, γονατισμένος, εξαθλιωμένος και ντροπιασμένος για πάρα - πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Ίσως και για αιώνες».

Είσαι νέος. Διάβασε καλά! Αν θες διαφώνησε, αλλά μην αδιαφορείς! Η πατρίδα εκπέμπει σήμα κινδύνου. Δεν ακούς; Ποιόν περιμένεις να τη σώσει; Ποιόν περιμένεις να σε σώσει; Κατάλαβέ το.

Η λαίλαπα του πολέμου, του ακήρυκτου πολέμου που ζούμε, είναι ανεξέλεγκτη. Ο εχθρός έχει ήδη περάσει το κατώφλι του σπιτιού σου. Όσο κοιτάμε, βέβαια, την τηλεόραση δεν το αντιλαμβανόμαστε. Δεν θα βγει, όμως, από εκεί κανένας σωτήρας…

Ο σωτήρας είσαι εσύ, γιατί η πατρίδα είσαι εσύ ! Αν κάτσεις με τα χέρια σταυρωμένα, πολύ σύντομα θα δεις τα παιδιά σου σκλαβωμένα. Θα δεις τον εαυτό σου να δουλεύει για ένα πιάτο φαΐ, δουλικά, ώρες ατελείωτες. Θα δεις την περιουσία σου να παραδίδεται στους ξένους επειδή έτσι το θέλησαν κάποιοι. Θα δεις μια Ελλάδα ανοχύρωτη να σκίζεται σε κομμάτια και να μοιράζεται στους εχθρούς της. Κι όλα αυτά επειδή δεν αντέδρασες όταν είχες τη δυνατότητα να το κάνεις.

Η ένδοξη χώρα των Ελλήνων, η ποτισμένη από αίμα ηρώων και μαρτύρων, το λίκνο της Ρωμιοσύνης, στα βάρβαρα χέρια του 4ου Ράιχ και των συνεργατών του. Αμαχητί. Τι τραγική ειρωνεία…

Άρθρο Μίκη Θεοδωράκη για Δημοψήφισμα

 29.06.2015

Εδώ και πολλά χρόνια, περισσότερο όμως την τελευταία πενταετία, ζούμε την πλήρη αποτυχία του συνόλου του πολιτικού μας κόσμου, που έχει οδηγήσει την χώρα στα πρόθυρα μιας εθνικής δοκιμασίας, ένα μόνο βήμα πριν από μια καταστροφή ιστορικών διαστάσεων.

Ζήσαμε πρόσφατα την προσπάθεια κάποιων ξένων δυνάμεων (ανεξάρτητα από τις όποιες δικές μας ευθύνες) να σχεδιάσουν μεθοδικά την καταστροφή της πατρίδας μας από κάθε άποψη, εθνική, ιστορική, πολιτιστική, κοινωνική και τη μετατροπή του λαού μας σε λαό ραγιάδων, που θα επαιτεί για ένα κομμάτι ψωμί.

Η Ελλάδα μεταξύ Πιτυοκάμπτη και Προκρούστη - Άρθρο του Θοδωρή Κουτρούκη

Στο δρόμο του Θησέα, ο Πιτυοκάμπτης έδενε τους ανθρώπους σε λυγισμένα πεύκα που τους έσκιζαν στα δυο. Ο Προκρούστης ακρωτηρίαζε ή εξάρθρωνε τα δικά του θύματα προκειμένου να τα προσαρμόσει στην ομώνυμη κλίνη του.

Σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται σε μια παρόμοια κατάσταση: στο ρόλο του Προκρούστη οι πιστωτές που προσπαθούν να την εντάξουν σε ένα αντιαναπτυξιακό πρόγραμμα εξόφλησης του δημόσιου χρέους που θα αποστραγγίζει κάθε διαθέσιμη ρευστότητα από την εσωτερική αγορά. Στο ρόλο του Πιτυοκάμπτη οι αγορές που είναι έτοιμες να εκλάβουν ως πιστωτικό γεγονός κάθε απόκλιση από την προγραμματισμένη καταβολή των δόσεων προς τους δανειστές μας, να κατασπαράξουν σε δευτερόλεπτα κάθε αξιοπιστία των τίτλων του ελληνικού δημοσίου και να τραβήξουν την πρίζα από την ελληνική οικονομία.

Περί Πολιτιστικών και άλλων «παραδείσιων» πτηνών - Του Λουκά Σαμουήλ

 Θα ήταν παράλειψη να μη συγχαρούμε την νέα Δημοτική Αρχή για το ότι φέρνει προς συζήτηση το θέμα με αρ. 11 στην συνεδρίαση της Δευτέρας 6 Απριλίου 2015 : Περί παραχώρησης των αιθουσών του Γυμνασίου Αντίκυρας στον «Πολιτιστικό» «Σύλλογο»; «Λαϊκή ακαδημία»; ή ό,τι τέλος πάντων υπό την επωνυμία «ΑΛΛΟΤΡΟΠΙΑ».

Και αυτό γιατί δυστυχώς η προηγούμενη δημοτική αρχή έπραττε και αποφάσιζε εν κρυπτώ για το ίδιο θέμα, δημιουργώντας τετελεσμένα.

Να ορίσουμε - αρχικά - τον όρο Πολιτιστικός, γιατί τις περισσότερες φορές ο όρος χρησιμοποιείται δυστυχώς κατά πως συμφέρει αυτόν που τον χρησιμοποιεί……

Σύμφωνα λοιπόν με το «Ελληνικό Λεξικό» των «ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ – ΦΥΤΡΑΚΗΣ» «Πολιτιστικός είναι ο αναφερόμενος στον πολιτισμό ή τις εκδηλώσεις του».

Δεδομένου δε ότι πολιτισμός είναι το σύνολο της υλικής και πνευματικής δημιουργίας του ανθρώπου, κάθε δραστηριότητα ανάδειξης του από κάθε πολιτιστικό φορέα, οφείλει να είναι ενέργεια με σαφή και καθορισμένα όρια, διαφορετικά η δραστηριότητα είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, κινδυνεύει μάλιστα να καταντήσει «τσίρκο».

Μια ιστορική ευκαιρία - Του Αλέξη Παπαχελά

Πηγή/Αναδημοσίευση: Η Καθημερινή

Αυτές τις ημέρες είναι εύκολο να δει κανείς καλά όνειρα, αλλά εξίσου εύκολο να δει και εφιάλτες. Εχουν ξυπνήσει τα πιο βαθιά και τρομακτικά ρήγματα στο ελληνικό συλλογικό υποσυνείδητο. Διά γυμνού οφθαλμού διαπιστώνει κανείς ρήγματα ταξικά, συγκρούσεις ανάμεσα στους οπαδούς και τους αντιπάλους του δυτικού προσανατολισμού της χώρας και πολύ πάθος και μίσος. Ο λαός μας παθιάζεται εύκολα. Πολλές φορές στο παρελθόν παρασύρθηκε από τις σειρήνες του τυφλού εθνικισμού ή του ακραίου λαϊκισμού και εισήλθε σε εσωτερικές και εξωτερικές περιπέτειες. 1897, 1922, υπόθεση Σκοπίων είναι τα πιο τρανταχτά παραδείγματα. Οταν μας καταλαμβάνει αυτό το σύνδρομο συμβαίνουν πολλά παράδοξα μαζί: η άκρα Δεξιά δίνει το χέρι στην Αριστερά, οι πολιτικοί σύρονται από το πάθος και δεν μπορούν να το δαμάσουν και η χώρα αδυνατεί πλήρως να κατανοήσει πώς την αντιμετωπίζει ο υπόλοιπος πλανήτης. Και τα τρία είναι επικίνδυνα.

Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας - Από την Δέσποινα Σπανούδη

Πηγή/Αναδημοσίευση: despoinaspanoudi

 

Άνθρωποι που γνωρίζω χρόνια και εκτιμώ, με εκπλήσσουν. Αγανακτούν γιατί φτωχαίνουν, αγανακτούν με τα όσα συμβαίνουν, φοβούνται να συνεχιστεί η ίδια πολιτική, αλλά φοβούνται ακόμη περισσότερο να αλλάξει.

Φαίνεται ότι ο φόβος συσκοτίζει την κρίση. Γιατί είναι φανερό ότι στο στόχαστρο της πολιτικής των τελευταίων χρόνων είναι οι νοικοκυραίοι. Αυτοί δηλαδή που κατέχοντας μια μικρή ιδιοκτησία και ένα επάγγελμα, μια μικρή επιχείρηση, μια άδεια φορτηγού, ταξί, ή φαρμακείου, μερικές ελιές για συμπλήρωμα και ένα δυο κεραμίδια, μπορούσαν να συμπεριφέρονται ως αφεντικά έστω του εαυτού τους και να δρουν με σχετική ανεξαρτησία. Μερικοί μάλιστα σχημάτιζαν και συντεχνίες που επηρέαζαν τους πολιτικούς καμιά φορά περισσότερο και από τους μεγαλοκαρχαρίες ή τους υπερεθνικούς πάτρωνες.