Ο...πιτόγυρος στο παγκάκι της Παραλίας Διστόμου και μερικές σκέψεις.

Η συσκευασία του τυλιχτού (πίτογυρου) που αφέθηκε από πιτσιρικάδες πάνω στο παγκάκι, μόλις 2-3 μέτρα από το καλάθι των απορριμμάτων ( φωτογραφία) στον παραλιακό πεζόδρομο του οικισμού  των εργαζομένων της Αλουμίνιο της Ελλάδος στην Παραλία Διστόμου, δεν είναι.μια απλή παραφωνία.

Η αυξανόμενη υποβάθμιση της φροντίδας μερίδας κατοίκων για το Δημόσιο Κοινόχρηστο Χώρο είναι από τα πρώτα στοιχεία που φαίνεται η απώλεια κάποιων καλών "κεκτημένων" που  ίσχυσαν από τον πρώτο καιρό και για πολλά χρόνια στον οικισμό : Και συνέβαλαν σε αυτό λίγο το καλο παράδειγμα των "πολιτισμένων" Γάλλων ( άσχετα αν οι ίδιοι δεν φημίζονται για την ατομική καθαριότητα!) και μορφωμένων στελεχών, λίγο το "δέος" και το " θάμπωμα" των εσωτερικών μεταναστών που ήρθαν από χωριά της ελληνικής υπαίθρου στην "νεόκτιστη πόλη", λίγο η σταθερή παραμονή του εργατικού δυναμικού για πολλά για χρόνια, δημιούργησαν ένα στάτους.

ΠΑΡΑΛΙΑ ΔΙΣΤΟΜΟΥ: Πάλι στενοκέφαλοι επιμένουν παράνομα στο όνομα ''Άσπρα Σπίτια''...

Κάποιοι - αν και λίγοι πλέον -  δεν αλλάζουν μυαλά: Παρόλο που ο ίδιος ο Ευάγγελος Μυτιληναίος της METLEN, αποδέχθηκε και χρησιμοποιεί την μεσοβέζικη ονομασία  ''Άσπρα Σπίτια Παραλίας Διστόμου'', αυτοί επιμένουν να αλλάζουν το επίσημο όνομα και στήνουν πινακίδες στους δρόμους με το ανύπαρκτο για το κράτος όνομα ''Άσπρα Σπίτια''! ( Το πιο ανυπόστατο βέβαια είναι το Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας ).

Το νέο κρούσμα παρανομίας έγινε με την τοποθέτηση οδικής πινακίδας (φωτογραφία ) στον δρόμο μεταξύ Αγίων Θεοδώρων  και Αγίου Νικολάου Διστόμου,  η οποία δείχνει την κατεύθυνση προς ''Άσπρα Σπίτια'' και Δίστομο! Λες και προς την κατεύθυνση που δείχνει δεν υπάρχει η μόνη οικιστική και διοικητική ενότητα Παραλία Διστόμου με τους υφιστάμενους επιμέρους οικισμούς της - Περιστερά - ''Κανάλι'' - Άσπρα Σπίτια Καυσίμων Π.Α.- Μετέωρα.

Κοντά στις δύο χιλιάδες προβολές το άρθρο για το Δίστομο, "όταν σε πνίγει το δίκιο "

Κοντά στις δύο χιλιάδες προβολές το άρθρο για το Δίστομο, "όταν σε πνίγει το δίκιο ", που προβλημάτισε και έβγαλε στην επιφάνεια όσα πολλοί αποκρύπτουν τεχνηέντως. 

Το άρθρο προβάλλεται ξανά ΕΔΩ 

ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΟΡΗ - Του συμπολίτη μας Γιώργου Ι. Λούκα

Πανάρχαια, ορθώνονται από τα σπλάχνα της μάνας γης. Πεισματάρικα και αέναα χάνονται στον χρόνο και επανέρχονται στην αιωνιότητα, μέσα από μια διαδικασία συνεχούς αναγέννησης. Λαυρέντιος, Αλγκόνκιος , Ασσύντιος ορογένεση, πολύ πριν ακόμα το κύτταρο δώσει την άπειρη ποικιλότητα μορφών και ζωής, αυτά εκκινούν την εξύψωση τους στους ουρανούς του πλανήτη.

Από την αρχαία σανσκριτική λέξη rsva που σημαίνει ψηλός και από το όρνυμι που σημαίνει ξεσηκώνω- ορμώ, το βουνό ανέκαθεν πλαισίωνε σπουδαίους πολιτισμούς και παραδόσεις σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Από τους Ίνκας και τους Θιβετιανούς ορεσίβιους λαούς , μέχρι τους Έλληνες αποτέλεσε καταφύγιο λευτεριάς και ασφάλειας.

ΕΤΣΙ ΝΙΚΙΕΤΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ… - Του συμπατριώτη μας Γιώργου Ι. Λούκα

Περιμένοντας για 20 χρόνια μια δικαστική απόφαση, την αποζημίωση για το φρικιαστικό έγκλημα της σφαγής του χωριού μου….

Παρατηρώντας τον φαύλο κύκλο μίσους απ' άνθρωπο σε άνθρωπο να επανέρχεται από γενιά σε γενιά…

Βλέποντας το βίαιο πέπλο της άγνοιας να καλύπτει και να συντηρεί ξανά και ξανά αφηγήσεις μεγαλείων και κατορθωμάτων περιούσιων λαών και ομάδων…

Α ι σ θ ά ν ο μ α ι  ότι φασίστες θα υπάρχουν πάντα...

Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ - Του συμπατριώτη μας, Γιώργου Ι. Λούκα

Του Γιώργου Λούκα.
Στη σύγχρονη εποχή , η κοινωνία αντιμετωπίζει δυσεπίλυτα προβλήματα, όπως η οικολογική καταστροφή, η μετανάστευση, η πανδημία τελευταία, καθώς και πολλά ακόμη. Υπάρχει μια επιστήμη η οποία θα μπορούσε να διαχειριστεί όλη αυτή τη συσσωρευμένη θλίψη των ανθρώπων;

Και αν ναι… ως προς ποια κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθεί; Θα είναι μια ακόμη επιστήμη που ενισχύει ένα μονοδιάστατο άτομο, διαιωνίζοντας μια εγωκεντρική και ναρκισσιστική προσέγγιση; Ή θα είναι μια επιστήμη που θα εξετάζει τα ανθρώπινα συναισθήματα όπως αυτό της ευτυχίας, της ευημερίας, της προσωπικής και συλλογικής ανάπτυξης σε μια ευρύτερη κοινωνική βάση;

Γράμμα από έναν εκπαιδευτικό: Αφήστε τους εκπαιδευτικούς να κάνουν τη δουλειά τους!

Του συμπατριώτη μας Ιωάννη Λ. Γαμβρίλη

Σε περιόδους εξαιρετικών κρίσεων, όπως αυτή που διανύουμε, χρέος όλων μας είναι να παλέψουμε με όλα τα δυνατά μέσα, ο καθένας από τη θέση του και με όλες του τις δυνάμεις, για το κοινό καλό. Την ώρα της μάχης δεν έχουν θέση γκρίνιες, αλληλοκατηγορίες, καταλογισμός ευθυνών, ως άλλοθι αδράνειας. Την ώρα της μάχης αγωνίζεσαι. Χωρίς προαπαιτούμενα.

Όταν ο αγώνας τελειώσει, τότε υπάρχει χρόνος για απολογισμό, επισήμανση λαθών, καταλογισμό ευθυνών και συμπερασμάτων για το μέλλον. Όπως έχει γράψει ο μεγάλος Νίκος Καζαντζάκης «Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε; Πολέμα!!»

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΙΑ - Του Γιώργου Ι. Λούκα

Ακούμε συνέχεια για αριστεία, χωρίς όμως να την τεκμηριώνουμε και κυρίως χωρίς να έχουμε συμφωνήσει σε έναν κοινά αποδεκτό ορισμό. Ιδιαίτερα στο εκπαιδευτικό πλαίσιο άριστος, ορίζεται ο μαθητής ο οποίος επιτυγχάνει υψηλότερες επιδόσεις σε ένα τεχνητό εργαστηριακό περιβάλλον, το σχολείο (που σημειωτέον οι επιδόσεις ελέγχονται με έναν εξίσου μηχανοποιημένο τρόπο). 

Τι γίνεται όμως με τη ζωή, όπου η λογική της μιας και μοναδικής σωστής απάντησης πάει «περίπτερο»; Τι γίνεται με την ηθική; Εντάσσεται και αυτή στο πλαίσιο της αριστείας; Το επίμονο, ψυχικά ανθεκτικό παιδί που τα βγάζει πέρα μέσα στις αντιξοότητες κι ας μην καταφέρνει το 19+ δεν είναι άριστο; Ο ταλαντούχος αθλητής, μουσικός, ο μηχανικά άρτιος μικρός κατασκευαστής δεν δικαιούνται να θεωρούνται άριστοι; Τα παιδιά που ηγούνται και πρωτοστατούν, που άραγε εντάσσονται;

ΤΗΕ ΕVERYMAN...TA ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ- Του Γιώργου Ι. Λούκα

Του Γιώργου Ι. Λούκα
Το μεγαλύτερο τμήμα αυτού του καλοκαιριού, δυστυχώς και ευτυχώς δεν το πέρασα σε μια παραλία μαζί με αγαπημένα πρόσωπα, αλλά κυρίως μόνος διασχίζοντας επτά χώρες, διερευνώντας στάσεις και αντιλήψεις των Ευρωπαίων για σημαντικά ζητήματα, τόσο για το μέλλον της Ευρώπης, όσο και για επιμέρους ζητήματα όπως το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Τι συμπεράσματα προέκυψαν άραγε;
Η στατιστική και οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Η έρευνα έγινε με τη μορφή ερωτηματολογίων που αφορούσαν τρεις παράγοντες:
Α. Τα συναισθήματα που τρέφουν οι πολίτες της Ευρώπης για τους «Ξένους» γενικά και τα αισθήματα που τρέφουν για έναν ξένο(εμένα) ειδικά, που «τρέχει» για έναν σκοπό.
Β. Τις στάσεις των Ευρωπαίων προς τους μετανάστες-πρόσφυγες.
Γ. Τις αντιλήψεις των Ευρωπαίων για την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωπαϊκή , αλλά και την εθνική τους ταυτότητα.

Σχέδιο Απόφασης προς Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Λεβαδέων από την Αντιρατσιστική Αντιφασιστική Κίνηση Πολιτών Λιβαδειάς

Αγαπητοί συμπολίτες, συναγωνιστές και συναγωνίστριες

Η Αντιρατσιστική Αντιφασιστική Κίνηση Πολιτών Λιβαδειάς καλεί όλους τους φορείς και τα σωματεία της πόλης να στηρίξουν το παρακάτω σχέδιο απόφασης κατά την συζήτησή του στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λεβαδέων.

Ειδικότερα καλεί τις παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου Λιβαδειάς να υιοθετήσουν, να συζητήσουν και να υπερψηφίσουν το σχέδιο.

Η Γενική Συνέλευση της

Αντιρατσιστικής Αντιφασιστικής

Κίνησης Πολιτών Λιβαδειάς

 Σχέδιο Απόφασης

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λεβαδέων:

επιβεβαιώνοντας: την αναγνώριση ως πολιτικού θέματος και υποχρέωση της δημοτικής αρχής να προασπίσει τον λαό απέναντι στο ρατσιστικό δηλητήριο και τα μισαλλόδοξα μηνύματα της Χρυσής Αυγής (Χ.Α.) που αποτελεί τη βάση της ναζιστικής της ιδεολογίας, όπως περιγράφεται στην απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λεβαδέων της Δευτέρας 13 Φεβρουαρίου 2017, περί αμέριστης συμπαράστασης στο Δήμαρχο Πατρέων, κο Κώστα Πελετίδη,

Η τραγικότητα της ελληνικής οικογένειας

Πηγή/Αναδημοσίευση: tvxs

Κείμενο του Κορνήλιου Καστοριάδη (Κωνσταντινούπολη, 11 Μαρτίου 1922-Παρίσι, 26 Δεκεμβρίου 1997) .

Με αφορμή την επέτειο της γέννησής του...

Ο Έλληνας παρουσιάζεται σαν εύπιστος, ανεύθυνος και ότι ψάχνει πάντα κάποιον να πιαστεί, ενώ μπορεί να σταθεί μόνος του. Σε τι μπορούμε να αποδώσουμε αυτή την στάση ζωής; Στο σχολείο; Στην κοινωνία; Στην πολιτική; Εγώ θα την απέδιδα πρωτίστως στην οικογένεια.

Στην οικογένεια ο κάθε πολίτης ξεκινάει την ζωή του και αρχίζει να αναγνωρίζει τον εαυτό του μέσα από τα μάτια των άλλων. 

Μέσα σε αυτή κατασκευάζεται σαν τέτοιος, δηλαδή ανεπαρκής, φοβισμένος και μόνος, όχι σαν μια πραγματικότητα που φτιάχνει ο ίδιος , αλλά σαν μια οικογενειακή διαδικασία γνωσιο-συναισθηματική που διαδραματίζεται κατά την διάρκεια της ανάπτυξής του.

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ - ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟ 80% ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

17.06.2016

Το ποίημα αυτό το έγραψα το 1969, όταν εγώ και η οικογένειά μου βρισκόμασταν εξορία στην Ζάτουνα. Όπως βλέπετε, είχα χάσει κάθε ελπίδα ότι μπορώ να περιμένω κάτι από τους ζωντανούς Έλληνες και γι' αυτό ζήτησα βοήθεια από τους νεκρούς Ποιητές μας.

Στο τέλος απευθύνομαι στον Άγνωστο Ποιητή και τον παρακαλώ να μας σώσει. Είναι φανερό, ύστερα από τόσα χρόνια αναμονής, ότι το 80% του ελληνικού λαού  δεν θέλει να σωθεί.

Έτσι, ο Άγνωστος Ποιητής μπορεί να περιμένει για πολλά χρόνια ακόμα...

Μίκης Θεοδωράκης - Είμαστε θύματα μια τραγικής φαρσοκωμωδίας

21.05.2016

Το γεγονός ότι σήμερα έχει καθήσει στην πλάτη μας ένα αριστεροδεξιό πολιτικό μόρφωμα συντριπτικής εκλογικής και λαϊκής μειοψηφίας, το οποίο υπακούοντας στις εντολές των ξένων καταστρέφει το παρόν και το μέλλον της χώρας μας αδίστακτα, άβουλα, υπεροπτικά και χωρίς ντροπή και έχοντας -όπως φαίνεται- συνείδηση, δηλαδή γνωρίζοντας απολύτως το κακό που προκαλεί, το γεγονός αυτό βασίζεται πάνω σε μια  πρωτοφανή στρέβλωση της κοινοβουλευτικής τάξης.

Στο Σύνταγμα του 1974 υπήρχε άρθρο με το οποίο οριζόταν σαφώς ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όφειλε σε περίπτωση που υπήρχε δυσαρμονία ανάμεσα στην Κυβέρνηση και στη λαϊκή θέληση, να διαλύσει την Βουλή και να προκηρύξει εκλογές. Το άρθρο αυτό το έβγαλε ο Ανδρέας Παπανδρέου στην αναθεώρηση του Συντάγματος του 1986.

Οι εκλογές, η Τιμή και η θηλιά -Του Μίκη Θεοδωράκη.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι κανονικά οι εκλογές γίνονται για την ανάδειξη της κοινοβουλευτικής δύναμης που θα οδηγήσει τον Λαό στην επόμενη τετραετία εφαρμόζοντας το πρόγραμμά της. Στις προσεχείς όμως εκλογές, ποιο θα είναι το πρόγραμμα που θα εφαρμόσει όποιο κόμμα κερδίσει;
 Χθες ο κ. Γιούνγκερ μας θύμισε ότι έχει ήδη ψηφιστεί από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τις Βρυξέλλες το «εθνικό» μας πρόγραμμα δηλαδή το Τρίτο Μνημόνιο και -ως αληθινός γκαουλάιτερ- μας απείλησε ότι αν δεν το εφαρμόσουμε, θα τιμωρηθούμε σκληρά.
 Μεταφέρω τη σκέψη μου στην εποχή της γερμανικής κατοχής και σκέφτομαι πώς θα αντιδρούσαν οι Έλληνες στην περίπτωση που ο τότε γκαουλάιτερ αποφάσιζε να γίνουν εκλογές. Δηλαδή θα δεχόταν να πάρουν μέρος σ’ αυτή τη διακωμώδηση της Δημοκρατίας συγκροτώντας κόμματα με «πρόγραμμα εξουσίας» ή θα έπαιρναν τα βουνά όπως και έγινε, γιατί όπως αποδείχθηκε, οι Έλληνες εκείνης της εποχής ήταν ακόμα πατριώτες περήφανοι και αντιμετώπιζαν τους πάνοπλους γκαουλάιτερ όρθιοι και έτοιμοι να θυσιαστούν για την τιμή και την αξιοπρέπεια της πατρίδας.

Tο τελευταίο μήνυμα του Μίκη Θεοδωράκη

«Ή τώρα ή ποτέ»! Κι όταν λέω «ποτέ», το εννοώ. Γιατί εάν ο ελληνικός λαός δεν αδράξει αυτή την τελευταία ευκαιρία, θα είναι χαμένος, γονατισμένος, εξαθλιωμένος και ντροπιασμένος για πάρα - πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Ίσως και για αιώνες».

Είσαι νέος. Διάβασε καλά! Αν θες διαφώνησε, αλλά μην αδιαφορείς! Η πατρίδα εκπέμπει σήμα κινδύνου. Δεν ακούς; Ποιόν περιμένεις να τη σώσει; Ποιόν περιμένεις να σε σώσει; Κατάλαβέ το.

Η λαίλαπα του πολέμου, του ακήρυκτου πολέμου που ζούμε, είναι ανεξέλεγκτη. Ο εχθρός έχει ήδη περάσει το κατώφλι του σπιτιού σου. Όσο κοιτάμε, βέβαια, την τηλεόραση δεν το αντιλαμβανόμαστε. Δεν θα βγει, όμως, από εκεί κανένας σωτήρας…

Ο σωτήρας είσαι εσύ, γιατί η πατρίδα είσαι εσύ ! Αν κάτσεις με τα χέρια σταυρωμένα, πολύ σύντομα θα δεις τα παιδιά σου σκλαβωμένα. Θα δεις τον εαυτό σου να δουλεύει για ένα πιάτο φαΐ, δουλικά, ώρες ατελείωτες. Θα δεις την περιουσία σου να παραδίδεται στους ξένους επειδή έτσι το θέλησαν κάποιοι. Θα δεις μια Ελλάδα ανοχύρωτη να σκίζεται σε κομμάτια και να μοιράζεται στους εχθρούς της. Κι όλα αυτά επειδή δεν αντέδρασες όταν είχες τη δυνατότητα να το κάνεις.

Η ένδοξη χώρα των Ελλήνων, η ποτισμένη από αίμα ηρώων και μαρτύρων, το λίκνο της Ρωμιοσύνης, στα βάρβαρα χέρια του 4ου Ράιχ και των συνεργατών του. Αμαχητί. Τι τραγική ειρωνεία…

Άρθρο Μίκη Θεοδωράκη για Δημοψήφισμα

 29.06.2015

Εδώ και πολλά χρόνια, περισσότερο όμως την τελευταία πενταετία, ζούμε την πλήρη αποτυχία του συνόλου του πολιτικού μας κόσμου, που έχει οδηγήσει την χώρα στα πρόθυρα μιας εθνικής δοκιμασίας, ένα μόνο βήμα πριν από μια καταστροφή ιστορικών διαστάσεων.

Ζήσαμε πρόσφατα την προσπάθεια κάποιων ξένων δυνάμεων (ανεξάρτητα από τις όποιες δικές μας ευθύνες) να σχεδιάσουν μεθοδικά την καταστροφή της πατρίδας μας από κάθε άποψη, εθνική, ιστορική, πολιτιστική, κοινωνική και τη μετατροπή του λαού μας σε λαό ραγιάδων, που θα επαιτεί για ένα κομμάτι ψωμί.

Η Ελλάδα μεταξύ Πιτυοκάμπτη και Προκρούστη - Άρθρο του Θοδωρή Κουτρούκη

Στο δρόμο του Θησέα, ο Πιτυοκάμπτης έδενε τους ανθρώπους σε λυγισμένα πεύκα που τους έσκιζαν στα δυο. Ο Προκρούστης ακρωτηρίαζε ή εξάρθρωνε τα δικά του θύματα προκειμένου να τα προσαρμόσει στην ομώνυμη κλίνη του.

Σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται σε μια παρόμοια κατάσταση: στο ρόλο του Προκρούστη οι πιστωτές που προσπαθούν να την εντάξουν σε ένα αντιαναπτυξιακό πρόγραμμα εξόφλησης του δημόσιου χρέους που θα αποστραγγίζει κάθε διαθέσιμη ρευστότητα από την εσωτερική αγορά. Στο ρόλο του Πιτυοκάμπτη οι αγορές που είναι έτοιμες να εκλάβουν ως πιστωτικό γεγονός κάθε απόκλιση από την προγραμματισμένη καταβολή των δόσεων προς τους δανειστές μας, να κατασπαράξουν σε δευτερόλεπτα κάθε αξιοπιστία των τίτλων του ελληνικού δημοσίου και να τραβήξουν την πρίζα από την ελληνική οικονομία.

Nessun Dorma - Ας μην κοιμηθεί κανείς. Άρθρο του Θοδωρή Κουτρούκη

Θεόδωρος Κουτρούκης

Πανεπιστημιακός
Μου συστήθηκαν ως Γιάννης, Βαγγελιώ, Ανδρέας και Ρίτσα. Τους συνάντησα σε ένα υπνωτήριο αστέγων ένα βράδυ της άνοιξης. Είχαν μόλις τελειώσει το λιτό δείπνο τους και είχαν κουρνιάσει στο μικρό καθιστικό. Απολυμένος εκπαιδευτικός από τα ΤΕΙ ο Γιάννης, χτυπήθηκε από τις περικοπές των συμβασιούχων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ακολούθησε ένα άσχημο διαζύγιο, ενώ τα χρέη στο δημόσιο ταμείο που κληρονόμησε από τον πατέρα του αποδείχτηκαν μη διαχειρίσιμα. Φιλόδοξη ηθοποιός σε τοπικά θεατρικά σχήματα η Βαγγελιώ είδε την κρίση να περιορίζει δραστικά το φιλοθεάμον κοινό και να σβήνει τα φώτα της ράμπας για εκείνη, ενώ τα χρέη της στο ΤΕΒΕ φούντωναν. Στέλεχος εξαγωγών σε μια βιοτεχνία ενδυμάτων ο Ανδρέας είδε την εταιρία του να μεταφέρεται στη Βουλγαρία, χωρίς καν να του προτείνει να την ακολουθήσει, ενώ τα ένδοξά διακοποδάνειά τον στραγγάλιζαν. Μαγείρισσα σε ένα μικρό εστιατόριο η Ρίτσα, είδε τις εστίες της μαγειρικής κουζίνας της να παγώνουν λόγω της πτώσης του τζίρου, ενώ ο άντρας της προσπάθησε με τραγικές συνέπειες να βρει λύση για το στεγαστικό δάνειο στο τζόγο.

Σκέψεις με αφορμή 71 χρόνια από το γερμανικό κατοχικό ολοκαύτωμα-γενοκτονία της Βιάννου - Γράφει ο Σπύρος Βροντινός

Από τον Σπύρο Βροντινό

71 χρόνια μετά, οι πληγές που άνοιξαν οι αδίστακτοι ανθρωπόμορφοι αντιπρόσωποι της ‘ανώτερης ά(γ)ριας φυλής’, ή απλά ‘γερμαναράδες’ όπως συχνά, με περίσσια επιείκεια, αποκαλούν τα ναζιστικά στρατεύματα, οι τοπικοί πληθυσμοί που έζησαν την απόλυτη φρίκη και σφαγή, όχι μόνο δεν επουλώθηκαν αλλά και κακοσύνεψαν.

Όμως ΟΧΙ, δεν ξορκίστηκε ούτε έφυγε ποτέ ‘το κακό’ από τις γερμανο-στιγματισμένες καμένες περιοχές μας, ακόμα εκεί στριφογυρίζει.  Ένα συνεχές άλυτο και βουβό πένθος παραμένει ζωντανό πνίγοντας τα χωριά μας.  Οι πληγές που άνοιξαν τότε στην καρδιά της Βιάννου, δεν επουλώθηκαν ούτε δημογραφικά, ούτε υλικά, ούτε καν ηθικά. Οι ψυχές των θυμάτων δεν βρήκαν ποτέ ανακούφιση.  Δυστυχώς, η Βιάννος δεν μπόρεσε έκτοτε ποτέ ξανά να ανακάμψει, να σταθεί στα πόδια της όπως πριν, να ξεπεράσει τις βάρβαρες δολοφονίες, το άδικα χυμένο αίμα, τους λυγμούς των ορφανών και τα αποκαΐδια, τις υλικές απώλειες και κάθε λογής πλιάτσικο, την ερήμωση, τον εφιάλτη που την χτύπησε τότε.  Η περιοχή συνεχίζει δυστυχώς μέχρι σήμερα να φθίνει αδιάκοπα, να ερημώνει από ανθρώπους και υπηρεσίες, ολοένα περισσότερο….χωρίς ελπίδα, χωρίς καν κάποια ψεύτικη υπόσχεση επιστροφής…

ΕΛΛΗΝ Ο ΕΚΛΟΓΟΛΑΓΝΟΣ - Ένα άρθρο του Μαρίνου Κονδύλη

Πηγή/Αναδημοσίευση: Protinews

Του Μαρίνου Μ. Κονδύλη
Με αφορμή τις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές και παρατηρώντας την εν λόγω διαδικασία πριν και μετά αυτών, συνειδητοποιεί κάποιος ότι από τα κύρια χαρακτηριστικά αυτού που ονομάζεται Έλληνας είναι η εκλογολαγνεία. Ίσως σε άλλες εποχές να αποτελούσε ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, αλλά την σημερινή είναι συνονθύλευμα καταστάσεων που εμπλέκουν τους υποψηφίους και τους ανθρώπους ένθεν και ένθεν αυτών δημιουργώντας μια σχέση εξάρτησης.
Η απαρχή του φαινομένου πιθανότατα βρίσκεται σε παλαιότερα δημοκρατικά συστήματα από το δικό μας, δημιουργώντας τις βάσεις της διαφάνειας, της αξιοκρατίας και κυρίως της ενεργής συμμετοχής στα κοινά μεγάλης μερίδας των πολιτών. Και σε αυτές τις διαδικασίες, ποιος εκτός του Έλληνα θα είχε την πρωτοκαθεδρία, αφού η δημοκρατία είναι το πολίτευμα που γεννήθηκε στην χώρα μας. Από εκείνη την εποχή, και τις ιστορικές μαρτυρίες που φτάνουν ως εμάς, το ενδιαφέρον του Έλληνα πολίτη για τα κοινά εκφραζόταν με την συμμετοχή του στην προπαρασκευή και λήψη των αποφάσεων, μέσα και από την διεξαγωγή εκλογών.