Πώς το όνειρο του παππού και το νερό της γιαγιάς έσωσε την οικογένεια του Γιώργη Πίτσου ( Καρατζίκα) στην Σφαγή του Διστόμου, στις 10/6/44

Διακόσιοι είκοσι οκτώ (228) είναι οι συγχωριανοί μας Διστομίτες  που στις 10/6/1944 βρήκαν τραγικό θάνατο από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής.Ενα από τα πιο άγρια εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από τους Ναζί Γερμανούς.Πολύ αίμα. Πολύ μίσος. Ξεκοιλιάσματα, σφαγμένα μωρά, παιδιά, γέροι, έγκυες, κατάκοιτοι..Δεν τα χωράει ανθρώπου νους τα εγκλήματα .

Πολλοί όμως είναι και εκείνοι που κατόρθωσαν, έτυχε μάλλον, να γλυτώσουν από τα γερμανικά βόλια και τις ξιφολογχες και ανάμεσα σε αυτούς και η οικογένεια του παππού μου. Παραθέτω παρακάτω την μαρτυρία του όπως μου τη διηγήθηκε ο πατέρας μου δεκάδες φορές. Ο πατέρας μου Γιάννης Πίτσος, στη Σφαγή ήταν 11 χρονών και ζούσε με τους γονείς του και τα τρία αδέλφια του στο πατρικό τους σπίτι που ήταν στις παρυφές του λόφου Κούκου στην περιοχή Άγρεμα. 

Τον πατέρα του και παππού μου, τον Γιώργη τον Καρατζίκα , τον θυμούνται όλοι στο χωριό. Άνθρωπος απλός, εργατικός μανάβης , που κάθε μέρα με το γαϊδουράκι του γυρνούσε τις γειτονιες του χωριού και πουλούσε την πραμάτεια του με κηπευτικά  από τα κτήματά μας στις  Τσέρες   (μεταξύ Λιβαδειαάς-Διστόμου) που καλλιεργούσε και βιοποριζόταν η οικογένειά του.  

ΔΙΣΤΟΜΟ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ!

Παντρευτήκαμε στις 14 Ιουνίου. Ο υπεύθυνος της ελληνικής επιτροπής, Έμιλ Σάντστρομ, παρέθεσε γαμήλιο γεύμα προς τιμήν μας. Αργά το βράδυ με πλησίασε και με απομάκρυνε από τα γέλια και τις φωνές, προς μια γωνιά όπου θα μπορούσαμε να μιλήσουμε οι δυο μας.
Μου έδειξε ένα τηλεγράφημα που μόλις είχε λάβει: οι Γερμανοί έσφαζαν για τρεις ημέρες τον πληθυσμό του Διστόμου, στην περιοχή των Δελφών, και στη συνέχεια πυρπόλησαν το χωριό. Πιθανοί επιζώντες είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας.
Το Δίστομο ήταν μέσα στα όρια της περιοχής την οποία, την εποχή εκείνη, ήμουν αρμόδιος να τροφοδοτώ με τρόφιμα και φάρμακα. Έδωσα με τη σειρά μου το τηλεγράφημα στην Κλειώ να το διαβάσει, εκείνη έγνεψε κι έτσι αποχωρήσαμε διακριτικά από τη χαρούμενη γιορτή.
Περίπου μα ώρα αργότερα ήμασταν καθ’ οδόν μέσα στη νύχτα. Απαιτήθηκε ανυπόφορα μεγάλο χρονικό διάστημα έως ότου διασχίσουμε τους χαλασμένους δρόμους και τα πολλά μπλόκα για να φτάσουμε, χαράματα πια, στον κεντρικό δρόμο που οδηγούσε στο Δίστομο.
Από τις άκρες του δρόμου ανασηκώνονταν γύπες από χαμηλό ύψος, αργά και απρόθυμα, όταν μας άκουγαν που πλησιάζαμε.

Αφήγηση παραμυθιών του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν την Τετάρτη 17 Απριλίου στην ΑΣΤΡΑΔΕΝΗ

Στις 2 Απρίλη γιορτάζεται κάθε χρόνο η Παγκόσμια Ημέρα παιδικού βιβλίου.

Διακόσια χρόνια πριν στις 2 Απρίλη γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους παραμυθάδες του κόσμου, ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Εδώ και δύο αιώνες λοιπόν η ακτινοβολία του μεγάλου μυθογράφου είναι έντονη καθώς συντροφεύει τα όνειρα και τις ψυχές των παιδιών όλου του κόσμου.

Η τραγική μαρτυρία της Ευσταθίας Γεωργακού. Πως ξεκληρίστηκε ολόκληρη η οικογένειά της και επέζησε μόνο αυτή από την φρικτή Σφαγή του Διστόμου - Δείτε το βίντεο

 ΔΕΙΤΕ  ΟΛΟΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΙΝΤΕΟ. ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ

*Ευχαριστώ τον Γιώργο Τζιτζώκο για την παραχώρηση του υλικού

Ήρωας δεν είναι μόνο αυτός που φεύγει και γίνεται μάρτυρας καθαγιάζοντας το χώμα του Διστόμου.

Ήρωες είναι κι αυτοί που μένουν και συνεχίζουν τη ζωή τους έχοντας χάσει όλη τους την οικογένεια χωρίς να ξέρουν το γιατί. Κι όλα αυτά σε δύο ώρες. 

Ήρωας είναι αυτός που κουβαλάει όλα αυτά τα τραγικά βιώματα και συνεχίζει παλεύει για την επιβίωση του και να προσφέρει στην κοινωνία.

Έτσι και η Ευσταθία Γεωργακού Κρέμου.