Διστομίτες καλλιτέχνες στα εικαστικά- Θοδωρής. Λ. Ζάκκας

Ξεκινώντας τα μικρά αφιερώματά μας στους Διστομίτες καλλιτέχνες, και αφού αναφέραμε την πρεμιέρα και την μουσική δραστηριότητα του Διστομίτη Γιάννη Μορόγιαννη, καθώς και τους Quantum που ξεκινούν τώρα και πάνε πολύ καλά, και αποτελούνται από τους : Κωνσταντίνο Βέργο ( Ηλεκτρική κιθάρα - φωνή ), Λεονάρδο Παντίσκα

( ηλεκτρικό μπάσο ) και Νίκο Λεμονή ( Ντραμς ), ( κάντε κλικ εδώ ), συνεχίζουμε με τον Θοδωρή τον Ζάκκα, άλλον έναν νεαρό Διστομίτη και αυτοδίδακτο ζωγράφο.

Ο θοδωρής αφιερώνει πολλές ώρες ζωγραφίζοντας. Αντλεί τα θέματά του από βιβλία που έχει διαβάσει, εμπνέεται επίσης ακούγοντας μουσική και από πορτραίτα οικείων και μη, ανθρώπων.

Θα αναρτήσω κάποια έργα του και θα συνεχίσω κάποια άλλη στιγμή το αφιέρωμά μου εκτενέστερα γιατί θα ήθελα να τον ρωτήσω πολλά πράγματα.

Συγχαρητήρια Θοδωρή και προχώρησε, γιατί αυτό που κάνεις εσύ μπορούν να το κάνουν λίγοι.

Προσεχώς μικρά και μεγάλα αφιερώματα και σε άλλους Διστομίτες καλλιτέχνες.

SOS για το περιβάλλον της περιοχής μας

Θέλω να επανέλθω σ' ενα θέμα που μας πονάει όλους, ή που θα έπρεπε να μας ανησυχεί και να μας προβληματίζει.
Δεν είναι άλλο απ' το περιβάλλον, και η περιοχή μας είναι βεβαρημένη. Kαι δεν μιλάω μόνο στην περιοχή εδώ του Διστόμου, αλλά και στην βιομηχανική ζώνη της Βοιωτίας, στον Ασωπό, στα καρκινογόνα λύματα και στο μολυσμένο νερό. Το νερό, το δώρο της φύσης που δημιούργησε τη ζωή.
Το νερό λοιπόν και το οξυγόνο μας το έχουν μολύνει για να γίνονται πλουσιότεροι οι επιχειρηματίες, συνεργαζόμενοι πάντα με τους πολιτικούς.
Το επικίνδυνο είναι ότι ο κόσμος, επειδή έχει εξαγοραστεί η συνείδησή του απ' αυτούς, καθώς και γιατί είναι εργαζόμενοι εκεί, ακόμη και οι πιο σκεπτόμενοι, δεν τολμούν από φόβο να μιλήσουν.
Προτιμούν να εργαστούν σε καρκινογόνο περιβάλλον για να βγουν άρρωστοι στην σύνταξη. Tην παρακαταθήκη όμως στο περιβάλλον που θα αφήσουν την σκέπτονται;
Πως θα ζήσουν οι επόμενες γενιές; Τα παιδιά και τα εγγόνια τους; Εκτός κι αν σκέφτονται το χρήμα και την επιβίωση με το σκεπτικό ότι θα πεθάνουν, αλλά θα ζήσουν καλά όσο είναι υγιείς.
Λίγοι είναι αυτοί που σκέπτονται μπροστά και εναντιώνονται στο καθεστώς.
Γιατί είναι δύσκολο.
Γιατί δυστυχώς Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ, ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΕΞΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ.
Όσοι θέλουν να πολεμήσουν, θα πολεμήσουν με κόστος και μόνοι τους, και αυτό πρέπει να το ξέρουν εξ' αρχής.
Ας πάει να φτιάξει τις μονάδες του ο Κ Μυτιληναίος στο σπίτι του ή στον τόπο καταγωγής του.
Έχουμε σκεφτεί τι εισπνέουμε τόσα χρόνια ( και ποιός μας ενημέρωνε άλλωστε ) απ' το 1963 που λειτούργησε αυτό το εργοστάσιο της ντροπής με την αποικιοκρατική πολιτική;
Κάντε κλικ στους παρακάτω συνδέσμους ή αντιγραφή - επικόλληση και στον περιηγητή σας, για να ενημερώνεστε από κει.
Και μεις οι νέοι που ζούμε εδώ, και όσοι δεν φοβάστε το κόστος και έιστε αγωνιστές ( γιατί σίγουρα κάποιος ρουφιάνος , αν εργάζεστε στο αλουμίνιο θα σας καρφώσει ), αντισταθείτε και αγωνιστείτε.
Παρακολουθήστε αυτό το blog και βγάλτε τα συμπεράσματά σας
http://symparataxi.blogspot.com/2009/05/blog-post_3712.html
http://symparataxi.blogspot.com
Άλλα δύο ενδιαφέροντα blogs
http://viwtika.blogspot.com/
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/

Δείτε και παλιότερα άρθρα μου:
http://distomo.blogspot.com/2008/11/blog-post.html
http://distomo.blogspot.com/2008/09/blog-post_02.html
http://distomo.blogspot.com/2008/07/blog-post.html

Ο συμπατριώτης μας Γιάννης Μορόγιαννης κάνει πρεμιέρα με τους VOLT

Πάντα είχα ευαισθησία με τα καλλιτεχνικά θέματα, και θέλω πολύ να προβάλω νέους ανθρώπους απ' το Δίστομο που ασχολούνται , καθώς και καταξιώνονται μ' αυτά, όπως ο Γιάννης ο Μορόγιαννης ( John Moris ) στους Volt, ( κλικ εδώ )που κάνουν πρεμιέρα στις 14 Μαΐου στο ''Ακρωτήρι'' με την γνωστή ηθοποιό Άντα Λιβιτσάνου.

Τον Γιάννη τον ξέρετε λιγο πολύ όλοι, γιατί έρχεται πολύ συχνά στο Δίστομο και έχει και πολλούς και καλούς φίλους εδώ, καθώς και το πατρικό του σπίτι που έιναι και το κυριότερο.

Τα συγχαρητήρια μου στο παιδί αυτό και υπόσχομαι να αναρτήσω βίντεο και ηχητικό υλικό όποτε βρω.

Και με την ευκαιρία του Γιάννη του Μορόγιαννη, θα ήθελα να ανοίξω το κεφάλαιο Διστομίτες καλλιτέχνες, και να είστε σίγουροι ότι κρύβονται πολλές εκπλήξεις.

Συγχαρητήρια Γιάννη.

Ο Γιάννης στην φωτογραφία είναι ακριβώς στην μέση, στο κέντρο, ανάμεσα στους δύο είτε από αρίστερα ή από δεξιά κοιτάξει κανείς.

Συγκλονιστικές φωτογραφίες από τον μαύρο χειμώνα του 1945, λίγους μήνες μετά την σφαγή του Διστόμου

Πριν λίγες μέρες, ένας συμπατριώτης μας, ο Γιάννης Π. Παπαϊωάννου, μου έστειλε κάποιες συγκλονιστικές και ανατριχιαστικές φωτογραφίες από το Δίστομο του 1945, όπου γυναίκες όλων των ηλικιών, χαροκαμένες μανάδες, ορφανά παιδιά, πάνε να ανάψουν το καντήλι στο νεκροταφείο στα δικά τους πρόσωπα που σφαγιάστηκαν αποτρόπαια απ' τους φασίστες Γερμανούς.

Εδώ τα λόγια περιττεύουν και μιλά η σιωπή.

Πρέπει να πούμε ότι είναι απ' τη συλλογή του Μουσείου Μπενάκη και πρέπει να είναι δουλειά της διάσημης Ελληνίδας φωτογράφου, Βούλας Παπαϊωάννου.

Κάποιες φωτογραφίες από αυτή τη σειρά έχουν δημοσιευτεί και τις έχετε δει λίγο πολύ όλοι, όχι όμως όλες.

Παρατηρήστε την ομοιότητα των εκφράσεων και των κίνησεων που βγάζουν οι φωτογραφίες, με χορό γυναίκων σε Αρχαία Ελληνική τραγωδία.

Ευχαριστώ πολύ και πάλι τον Διστομίτη Γιάννη Παπαϊωάννου για την συμμετοχή του και τις φωτογραφίες.

Μαθήματα.......πολιτισμού!!!!!!

Νομίζω ότι τα λόγια είναι περιττά.

Τα έχω πει όλα σε προηγούμενα άρθρα μου. Ωστόσο θα επιμένω όταν βλέπω τέτοιες εικόνες που με εκνευρίζουν, γεμάτες αλαζονεία και κακές νεοελληνικές συνήθειες.

Ουδέν σχόλιον!!

Την επόμενη φορά και στην καφετέρια ή στο καφενείο με το αμάξι μέσα....

Κλίκ στους παρακάτω συνδέσμους

Άρθρο 1

Άρθρο2

Άρθρο3

Άρθρο4

Άρθρο5

Και εις ανώτερα..Και σε καμιά στέγη. Εκεί ευτυχώς δεν βλάπτει κανέναν πολίτη!!!

Τα παιδιά του Διστόμου ζωγραφίζουν ... Μίκη Θεοδωράκη

Αφού ευχηθώ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και καλώς να υποδεχθούμε την άνοιξη, που δεν την έχουμε δει ακόμη, τουλάχιστον στο Δίστομο με το κρύο κλίμα του, θα ήθελα να αναρτήσω κάποιες ζωγραφιές νηπίων και να συγχαρώ τις εκπαιδευτικούς του Μπαρλείου Νηπιαγωγείου Διστόμου γι' αυτή τους την πρωτοβουλία.

Τα παιδιά άκουγαν το τραγούδι ''Μαργαρίτα - Μαργαρώ'', ( στίχοι/μουσική : Μίκης Θεοδωράκης) , και ζωγράφιζαν εικόνες που φαντάζονταν ακούγοντας αυτό το καταπληκτικό τραγούδι του Μεγάλου μας μουσουργού.

Μάλιστα ο Μίκης Θεοδωράκης με το επιτελείο του, ανάρτησαν στην επίσημη ιστοσελίδα της ''Λαϊκής ορχήστρας Μίκης Θεοδωράκης'' και των εκδόσεων ''Ρωμανός'', αυτές τις ζωγραφίες ( κλικ εδώ), κι αυτό είναι μέγιστη τιμή για μας τους Διστομίτες.

Να θυμήσουμε βέβαια και την συμμετοχή του Μίκη Θεοδωράκη με τον ρηξικέλευθο άλλα και αφηγηματικό του τρόπο στο ντοκυμαντέρ ''Ένα τραγούδι για τον Αργύρη'', που γυρίστηκε για την ζωή του συμπατριώτη μας Διστομίτη Αργύρη Σφουντούρη.

Συγχαρητήρια στις νηπιαγωγούς του Διστόμου που τυγχάνει να είναι και Διστομίτισσες οι πιο πολλές, και να ευχηθούμε καλή συνέχεια σε τέτοιες πρωτοβουλίες που μόνο καλό κάνουν.

Να πούμε εδώ ότι αυτή η εργασία έγινε την Άνοιξη του 2006

Ως πότε θα συνεχιστεί αυτό; Να αφαιρούνται τα διπλώματα στους εγκληματικά ασυνείδητους και απολίτιστους οδηγούς

Σήμερα, προσπάθησα απεγνωσμένα να περάσω να πάω στη δουλειά μου που ήταν στον δρόμο που βλέπετε στην φωτογραφία.

Αυτόν τον δρόμο που κλείνουν αυτοί οι κρετίνοι οδηγοί σαν να είναι η αυλή τους.

Ο συγκεκριμένος οδηγός παράτησε το αμάξι του εκεί για αρκετή ώρα. Δεν ίδρωσε το αυτί κανένος.

Ο παρών δρόμος είναι μια πάροδος με κίνηση γιατί μένουν πολλοί μέσα εκεί. Σε βγάζει στον κεντρικό δρόμο του Διστόμου την 1οης Ιουνίου 1944, και τελειώνει - όταν τον διασχίσουμε ευθεία πάνω - στην Ιωάννου Λ.Μπάρλου.

Μια φορά πάλι ένας ασυνείδητος ηλίθιος με είχε κλείσει, κόρναρα γιατί δεν ήξερα που ήταν, ( κι ούτε ήμουνα υποχρεωμένος και να ήξερα να πήγαινα εγώ να τον βρώ), με αποτέλεσμα να χάσω το τρένο και την Θεσσαλονίκη που ήθελα να πάω.

Εξ' αιτίας ενός ηλίθιου ανθρώπου.

Κι η αστυνομία ξέρει να γράφει, όποτε παίρνει εντολή, αυτούς που δεν φταίνε, ή φταίνε αλλά όχι σε τόσο σημάντικά παραπτώματα.

Αν λοιπόν κάποιος αιμορραγεί ή ασθενεί και χρήζει περιθάλψεως, ή όπως την έπαθα εγώ να χάσει τρένο ή κάτι σημαντικό στην δουλειά του, τι φταίει να του τα καταστρέφει όλα ένας εγκληματικά καθυστερημένος;

Καλά κανένας δεν το βλέπει αυτό; Ποιά είναι η δουλειά τους τέλος πάντων;

Και όταν κορνάρεις και έρχονται, σου κάνουν και τον άγριο αντί να πουν συγγνώμη.

Αναγκαζόμαστε λοιπόν εμείς οι ανυπεράσπιστοι πολίτες να τα βγάζουμε πέρα με την βία.

Τα λόγια είναι περιττά. Αρκεί να σκεφτείτε πόσες φωτογραφίες με το συγκεκριμένο στενό κλεισμένο από ηλίθιους έχω αναρτήσει.

Αν δείτε κάτι τέτοιο μη διστάσετε να τηλεφωνήσετε στην αστυνομία, κι αν δεν δώσουν σημασία ( Κατά 80% έτσι θα γίνει ), τότε βγάλτε τα πέρα με καμιά κλωτσιά!!

Από τροχαίο κινδυνεύει να πάει ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.....!!!!!

Ο οπλαρχηγός που έχει δοξάσει το Δίστομο, αλλά και οι τότε Διστομίτες δόξασαν κάποτε κι αυτόν, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, κινδυνεύει να πάει από τροχαίο στο σημείο που τον τοποθέτησαν.

Πέρα από το ότι το σημείο είναι λάθος και δεν είναι ευδιάκριτο από τους περαστικούς, είναι κίνδυνος -θάνατος για τα παιδάκια, και δη τα νήπια που πάνε να καταθέσουν στεφάνι κάθε 25η Μαρτίου στον ανδριάντα του. ( Το ίδιο ισχύει και για τον ανδριάντα του μεγάλου Νικηφόρου Βρεττάκου )

Είναι τοποθετημένος στο σημείο που ξεκινάει ο περιφεριακός του Διστόμου, (Κλικ εδώ για παλαιότερα άρθρα σχετικά με την αναρχία των δρόμων ) σημείο καρμανιόλα. Βρίσκεται επάνω ακριβώς στο stop, που φυσικά κανείς δεν το τηρεί.

Σημείο που κάθε μέρα έχει εκατοντάδες βαρέα οχήματα που πάνε και έρχονται προς και από την δυτική Ελλάδα, κάτοικοι της περιοχής ( που απ' τους 100 οι 80 παραβιάζουν το stop ).

Πέρα από αυτά όμως, που είναι και τα σημαντικότερα, πρέπει να επισημάνουμε ότι ο ανδριάντας του Μεγάλου Καραϊσκάκη, βρίσκεται και σε αντιαισθητικό για την αξία του σημέιο, με φόντο συνεργεία αυτοκινήτων και χαλάσματα.

ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ

Από τον Πέτρο Ι. Μπασδέκη

ΣΥΖΗΤΗΘΗΚΕ ΣΗΜΕΡΑ 23-32009 Η ΑΙΤΗΣΗ ΔΗΜΟΤΗ ΔΙΣΤΟΜΟΥ.

ΑΙΤΗΣΗ

Αρ. Πρωτοκόλλου:_____487__________Ημερ. Παραλαβής:__ 26-2-09___________

25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2009

Προς το Δημοτικό συμβούλιο Διστόμου

Το 1988 αγόρασα το οικόπεδο ΑΒΓΔ στο ΟΤ 091 του Δήμου Διστόμου. Το 1989 οικοδόμησα σύμφωνα με τους οικοδομικούς κανονισμούς.

Την 30η Απριλίου 2002 (συνημμένα υποβάλλω πρακτικό, αριθμός 4/2002) υπό την δημαρχία Λουκά Παπαχρήστου ενεκρίθη τροποποίηση του σχεδίου στο ΟΤ 091.

Μεταφέρθηκε ο νότιος δρόμος που διασχίζει το οικόπεδο του Λουκά Παπαχρήστου (Δημάρχου Διστόμου) δίπλα στο δικό μου οικόπεδο και ρίχνοντας την πρασιά μέσα στο δικό μου οικόπεδο.
Είναι ηλίου φαεινότερο γιατί έγινε αυτό το ψήφισμα.
Τα οξύμωρο είναι ότι ο δρόμος στο σχέδιο πόλης σε οικόπεδα χωρίς καμία οικοδομή ήταν ίσιος και στην τροποποίηση σε απόσταση δρόμου

150μ έχει 4 στροφές και ο δρόμος προς την πλευρά του Λουκά Παπαχρήστου δε έχει πρασιά.

Η αιτιολογία στο ψήφισμα ότι η μετατόπιση κρίνεται απαραίτητη γιατί ήταν διανοιγμένος ο δρόμος είναι ψεύτικη και αποδεικνύεται ακόμη και σήμερα 25/2/2009 γιατί είναι χωράφι. (συνημμένα υποβάλλω φωτογραφία).
Επειδή η προτεινόμενη τροποποίηση δεν ενεκρίθη στο ΣΧΟΠ Ν.Βοιωτίας, το Δημοτικό συμβούλιο επανέρχεται στις 21 Νοεμβρίου 2006

(συνημμένα υποβάλλω πρακτικό 12/2006), συνεδριάζει και επανεγκρίνει την τροποποίηση στο ΟΤ 91.
Το οξύμωρο πάλι είναι ότι η συνεδρίαση και η ψήφιση έγινε 40 ημέρες πριν την αποχώρηση του Λουκά Παπαχρήστου από την Δημαρχία Διστόμου.
Ηλίου φαεινότερο πάλι το γιατί.
Για τα παραπάνω και για την επαναφορά του δικαίου ζητώ από το δημοτικό συμβούλιο Διστόμου με ψήφισμά του την επαναφορά του σχεδίου

στην πρώτη κατάσταση πριν την τροποποίηση, επειδή πιστεύω στο Δημοτικό συμβούλιο δεν ήταν γνωστά τα πραγματικά περιστατικά του ιδίου οφέλους του τότε Δημάρχου.
Επίσης να ενημερώσω ότι δεν έγινα γνώστης της συνεδρίασης στις 21/11/2006 ,ώστε να μπορέσω να υποβάλλω ένσταση.
Παρακαλώ να ενημερωθώ ώστε να παραστώ στην συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου
Συνημμένα
ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟΣ 12/2006
ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟΣ 4/2002
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΑΡΙΦΗΜΑ ΣΧΕΔΙΟΥ ΠΟΛΕΩΣ ΟΤ 91

Για την παρούσα αίτηση και την απόφαση αυτής θα λάβουν γνώση «Νομαρχία Βοιωτίας ΥΠΕΧΩΔΕ, μέσα ενημέρωσης γραπτού και προφορικού λόγου >>

Ο ΑΙΤΩΝ
ΜΠΑΣΔΕΚΗΣ ΠΕΤΡΟΣ

( Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΗΤΑΝ ΑΝΑΒΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΟΥΝ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΘΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ.

ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΝΑ ΑΠΟΔΟΘΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ ΟΤΙ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΥΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ..ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΙ ΣΤΑ ΠΟΙΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΜΕ ΑΓΩΓΕΣ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ.

ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΒΓΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ. )

Κυκλοφοριακή σύγχιση, εκνευρισμοί και ανυπαρξία αρχών. ''Ασυλία'' στους κομματάνθρωπους!!!

Ένα θέμα που έχω αναρτήσει και σχολιάσει κι άλλη φορά ( κλικ εδώ ), είναι η σύγχιση που γίνεται στον διπλής κατεύθυνσης δρόμο και κεντρικό της Κωμόπολής μας, στον δρόμο της 10ης Ιουνίου 1944, κι όχι μόνο.
Η Αστυνομία γράφει κάτα διαστήματα. Αυτό εξαρτάται απ' την διάθεση του εκάστοτε διοικητή, από την όρεξη της Δημαρχίας για να το ''παίξει καλή'', καθώς κι από άλλους εποχιακούς παράγοντες.
Σημειωτέον ότι πολλές φορές το δημοτικό πάρκινκ το κλείνουν και το κάνουν ό,τι θέλουν οι ίδιοι οι του Δήμου - ιθύνοντες και μη-με αποτέλεσμα να μην μπορείς να μπεις ακόμη και να βγείς από κει. Οπότε αναγκαστικά αφήνεις το αυτοκινητό σου στο δρόμο.
Όπως θα δείτε σε παλιότερο άρθρο ( κλικ παραπάνω ), υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις σήμανσης και απαγορευτικών. Επίσης η Αστυνομία σε συνεργασία με τον Δήμο θα πρέπει να γράφει ή κάθε μέρα ή ποτέ.
Θα πρέπει να βρει μια λύση για την ώρα που ξεφορτώνουν τα μεγάλα οχήματα ( Φωτο 3 ) στα μαγαζιά. Όχι Σάββατο και ώρα αιχμής που θέλει ο άλλος να πάει στην δουλειά του, η να έρθει ένας ξένος ή ένας διερχόμενος να ψωνίσει στα μαγαζιά του Διστόμου.
Σήμερα μάλιστα ένας απ' αυτούς που ξεφορτώνουν, τα έβαλε με τον κόσμο που δεν μπορούσε να περάσει επειδή αυτός έκλεισε το δρόμο, καθώς και με το Κ.Τ.Ε.Λ που έκανε το δρομολόγιο Λιβαδειά - Παραλία Διστόμου. Ήταν τόσο εριστικός και κακεντρεχής ο κρετίνος που μου ήρθε να κατέβω και να του τα σύρω μιά και κανείς δε μιλούσε.
Θα πρέπει να υπάρχει ανοχή μόνο σε περιπτώσεις ανάγκης όταν κλείνουμε το δρόμο ή όταν δινουμε προτεραιότητα, όταν παρκάρει πχ ένας εργολάβος για να χτίσει κάτι. Και φυσικά για να περάσει μια μάνα με καρότσι, ένας ηλικιωμένος, ένας ανάπηρος.
Πως θα γίνουν όλα αυτά όμως όταν μερικοί κύριοι καβαλάνε πεζοδρόμια με δρόμο κλειστό και με πληρότητα, μόνο και μόνο για να ψωνίσουν ή να κουβεντιάσουν τα ποδοσφαιρικά τους;
( Φώτο 1 και 2 ).
Κι όταν είναι και Διστομίτες και έρχονται να ψωνίσουν με το αυτοκίνητο, ακόμη χειρότερα.
Έναν ξένο τον δικαιολογείς.
Ένας κύριος επίσης ( Φώτο 6 ), επανειλημμένα παρκάρει απάνω στη στροφή, με αποτέλεσμα να προκαλεί κομφούζιο σ' αυτούς που κατεβαίνουν απ' την Πάνω πλατεία για να κατέβουν την 10ης Ιουνίου ( Φώτο 4,5,7,8 ), και δεν έχει ανοίξει ρουθούνι, συνεχίζει και το κάνει ατάραχος. Τις κλήσεις όμως τις ''τρώνε'' άλλοι.
Σε πολλές περιπτώσεις και περιόδους που πέφτουν βροχή οι κλήσεις, την σκαπουλάρουν επίσης κάποιοι κομματάρχες ή όπως πολύ σοφά λέει ο κόσμος, γιατί η θυμοσοφία είναι μέγιστη σοφία, κομματόσκυλα.
Βάλτε πινακίδες ή συζητήστε το θέμα λοιπόν, αν θέλετε να λέγεστε πολιτισμένοι.

Το πέταγμα των χαρταετών την καθαρά Δευτέρα στο Δίστομο

Το έθιμο του χαρταετού στο Δίστομο που το ευνοούν οι συνεχόμενοι άνεμοί του, ήταν, αν και με μειωμένη συμμετοχή σε σχέση με άλλες χρονιές, και πάλι εντυπωσιακό, με σύμμαχο βέβαια και τον καιρό, σε αντίθεση με τον χιονιά της προηγούμενης εβδομάδας.
Θα αναρτήσω φωτογραφίες απ' τον λόφο Κούλια και Κάστρο που είθισται να πετούν αετούς από κει.
Βοηθά και το ύψος των λόφων, καθώς και η επιφάνειά τους, που είναι προσβάσιμη απ' όλους, μικρούς και μεγάλους, σε αντίθεση με τον λόφο Κούκκο που είναι βραχώδης και δύσβατος.
Και του χρόνου λοιπόν γιατί αυτά τα έθιμα είναι ελληνικότατα και, αν μη τι άλλο, διασκεδάζουν μικρούς μα και μεγάλους.

Το Δίστομο στο πνεύμα της αποκριάς

Μπορεί να έσβησε το Διστομίτικο καρναβάλι που μάζευε μιλιούνια κόσμο από τα πέριξ κι όχι μόνο, και που το περιμέναμε πως και πως, αλλά τουλάχιστον οι κουδουναραίοι μας( βλέπετε προηγούμενο άρθρο ), δεν πτοούνται ούτε απ' το κρύο ούτε από άλλους παράγοντες.

Ακόμη και κορίτσια συμμετείχαν.

Αναρτώ δυό φωτογραφίες από παλιά καρναβάλια, και μία απ' το χιονισμένο Δίστομο προχθές.

Στην τρίτη φώτο, στο σκετσάκι που είχε παιχτεί ( 1998 - 1999 ); Πρώτος από αριστερά ο Γιάννης Θ .Μπούρας, Παναγιώτης Ι. Μπούρας, Θανάσης Κ. Φωτίου, Τάσος Ι. Σταθάς, και Δημήτρης Καστρίτης.

Η πρώτη φώτο είναι παλία ( 1989 - 90) ;
Εδώ θα πρέπει να πω εν συντομία, ότι εγώ και πολλοί άλλοι συμπατριώτες μου, δεν συμφωνούμε με τις εκδηλώσεις στον ιερό χώρο του προαυλίου του Μουσείου ( πρώην Δημοτικού σχολείου ). Ο χώρος δεν είναι για πανηγύρια πάρα μόνο για σοβαρές εκδηλώσεις και συναυλίες υψηλού επιπέδου.

Ας μην σπιλώνουμε την μνήμη των πεσόντων μας.

Κουδουναραίοι - Ένα Αρχαιοελληνικό κατάλοιπο, που απαντάται στο Δίστομο τις Απόκριες

Σαν προάγγελος της άνοιξης και κατά προέκταση της γονιμότητας, με ό,τι συνεπάγεται αυτό, έρχεται αυτό το Αρχαιοελληνκό έθιμο, που μπορεί αμιγώς να το βρει κανείς στην Στερεά Ελλάδα, στη Ρούμελη, μόνο στο Δίστομο.

Είναι οι κουδουναραίοι που τρέχουν αναπηδώντας σ' όλο το Δίστομο και στα στενά του με τον γνώριμο ήχο των κουδουνιών.
Οι κουδουναραίοι φορούν προβιές, μουτζουρώνουν τα πρόσωπά τους, κρατούν ραβδιά με κλάδους ελιάς, και ξεχύνονται στα μαγαζιά και στα στενά του Διστόμου, και κοντοστεκούμενοι τραγουδούν τα πανάρχαια αποκριάτικα τραγούδια με τις βωμολοχίες και το σεξουαλικό περιεχόμενο.

Κάτι παρόμοιο, αλλά όχι το ίδιο υπάρχει και στην Άμφισσα με κωδωνοκρουσίες. Και δεν είναι παράξενο γιατί οι παραπαρνάσσιες περιοχές έχουν έντονο το αρχαιοελληνικό στοιχείο, κι αυτό μπορεί να το ερευνήσει κανείς απ' την ντοπιολαλιά κι όχι μόνο.

Άλλωστε στο Κορύκειο Άνδρο του Παρνασσού, που γινόντουσαν αυτές οι Διονυσιακές τελετές, υπάρχει επιγραφή ενός προγόνου μας , ενός Αρχαίου Διστομίτη.

Γράφει '' Εύστρατος Αμβρόσσιος''.

Τα Διονυσικά δρώμενα- όπως οι κουδουναραίοι- είναι η αρχή της τραγωδίας και κατ' επέκταση της υποκριτικής.

Βραβείο απ' το ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων στον Διστομίτη Δημοσιογράφο, Λουκά Δημάκα.

Υπερήφανους μας κάνει κι αυτή η διάκριση σε ακόμη έναν συμπατριώτη μας που διαπρέπει.
Είναι ο Λουκάς Δημάκας, μάχημος δημοσιογράφος των Ενόπλων Δυνάμεων. Συνεργάζεται με την Ελληνική ραδιοφωνία και εμφανίζεται και στην τηλεόραση για σοβαρά θέματα, όχι συχνά, από πεποίθηση.
Δεν είναι η πρώτη φορά που βραβεύεται.
Θα αναφερθούμε εκτενέστερα σ' αυτήν την προσωπικότητα.
Σας παραπέμπω ατόφιο το άρθρο απ' την εφημερίδα ''Τα νέα'', απ' όπου πήρα και την πηγή.

''Ένα ιδιαίτερο βραβείο πήρε χτες ο πολιτικός συντάκτης των «ΝΕΩΝ» και υπεύθυνος του ρεπορτάζ υπουργείου Εθνικής Άμυνας Λουκάς Δημάκας. Από το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία έλαβε το Βραβείο Γιάννης Ε. Διακογιάννης, του δημοσιογράφου των «ΝΕΩΝ» που έφυγε πρόωρα από τη ζωή τον Δεκέμβριο του 2006.
Η Βουλή, για πρώτη φορά από φέτος, καθιέρωσε στη μνήμη των τέως κοινοβουλευτικών συντακτών Αντώνη Κορόβηλα, Οδυσσέα Ζούλα, Θωμά Μιχαλάκου, Γιάννη Διακογιάννη και Σπύρου Φαναριώτη πέντε βραβεία- συνοδεύονται από το μετάλλιο της Βουλής με την προσωπογραφία του Μακρυγιάννη καθώς και από χρηματικό ποσό -, που θα διανέμονται κάθε χρόνο σε δημοσιογράφους της Αθήνας και της περιφέρειας οι οποίοι έχουν διακριθεί σε διάφορους τομείς του ρεπορτάζ. Τα άλλα βραβεία έλαβαν ο Δημήτρης Ράντος από τον «Αδέσμευτο Τύπο», ο Θόδωρος Πηλιώτης από την Ένωση Δημοσιογράφων Χίου, ο διευθυντής της εφημερίδας «Θεσσαλία» και ανταποκριτής των «ΝΕΩΝ» Θανάσης Σαμαράς, ενώ από κοινού οι Άγγελος Κολοκοτρώνης και Μιχάλης Στρατάκης από την Ένωση Δημοσιογράφων Θεσσαλονίκης.''

*Ευχαριστώ τον συμπατριώτη μας Λουκά Πανουργιά για την πολύτιμη βοήθειά του

Φωτογραφικό άλμπουμ 7 - Εικόνες του παρελθόντος απ' το Δίστομο

Συνεχίζοντας την αναδρομή στο παρελθόν του Διστόμου, ανάρτησα φωτογραφίες σχετικά νεώτερες απ' τις προηγούμενες ( μπορείτε να τις δείτε κοιτώντας τα άρθρα με τίτλο ''Εικόνες του παρελθόντος απ' το Δίστομο 1 - 7 ).

Ξεκινάω λοιπόν την περιγραφή όσο μπορώ κι όσο γνωρίζω βέβαια.

Στην πρώτη εικόνα που είναι που είναι απ' το Μοναστήρι του Οσίου Λουκά, διακρίνονται οι Διστομίτες Νικόλαος Θ. Παπαϊωάννου, όρθιος, τρίτος από αριστερά, ο Ιωάννης Ε. Μίχας, τέταρτος από αριστερά, έβδομος από αριστερά ο Πέτρος Ι. Γαμβρίλης, και δίπλα του ο Δάσκαλος που μεγάλωσε πολλές Διστομίτικες γενιές, ο Διστομίτης Λεονάρδος Ευθυμίου, και θείος του πρόσφατα χαμένου ηθοποιού Χρήστου Ευθυμίου.

Η δεύτερη εικόνα είναι από τάξη του νηπιαγωγείου 1978 -79, και είναι η τάξη μου. Διακρίνεται το ''σινέ Αμβρυσσεύς'' που μας είχε χαρίσει ανεπανάληπτες στιγμές, και μια αφίσα ( μόνο με ζουμ θα την δείτε ), που αναγγέλει συναυλία με την Μαρία Δημητριάδη που χάθηκε πρόωρα. Συναυλία σε εποχές δύσκολες με έντονο τον χουντικό αποηχό και την μη πλήρη αποκατάσταση της Δημοκρατίας ακόμη, λόγω δεξιάς διακυβέρνησης.

Παρακινδυνευμένο λοιπόν να φέρει τότε κάποιος την Δημητριάδη, και συγχαρητήρια στον τότε ακμαίο και κυνηγημένο Πολιτιστικό σύλλογο Διστόμου ( στον τότε )!!!

Σιγά - σιγά μεγαλώνουμε και πάμε Δημοτικό (Τρίτη φώτο ) ποζάροντας μπροστά στον πλάτανο της Πλατείας Δανιήλ Γαμβρίλη ( Κάτω πλατεία ). Είμαι εγώ με την οικογένειά μου.

Στην τέταρτη φωτογραφία, η ''σειρά'' μου στην τελευταία τάξη του Λυκείου πλέον, καθισμένοι στα παγκάκια των παραρτημάτων του Μπαρλείου Λυκείου Διστόμου.

Στην πάνω σειρά όρθιοι από αριστερά ο Παναγιώτης Χ.Μπάρλος και ο Γεώργιος Τ. Σφουντούρης.

Στην κάτω σειρά, πάλι απο αριστερά προς τα δεξιά, ο Γεώργιος Α. Πράππας, ο Θανάσης Δ. Καρούζος, ο Θεμιστοκλής Γ. Καστρίτης, εγώ και ο Ιωάννης Θεοδωρόπουλος.

Μπορείτε και σεις να στείλετε τις δικές σας φώτο και όχι μόνο στα εξής mail

katsabin@otenet.gr , themispap@internet.gr .

''Να ζεστάνουμε τις πέτρες στις πλαγιές του Διστόμου''. Ένα βιβλίο της συμπατριώτισσάς μας, Καίτης Μανωλοπούλου.

Ένα βιβλίο που αξίζει να το έχει κάποιος Διστομίτης και όχι μόνο, είναι το βιβλίο της Καίτης Μανωλοπούλου, με τίτλο ''Να ζεστάνουμε τις πέτρες στις πλαγιές του Διστόμου'' από τις εκδόσεις Βεργίνα με την χορηγία του Δήμου Διστόμου.
Ένα βιβλίο με έντονα λαογραφικά στοιχεία για τον αρχέγονο τόπο του Διστόμου, και με πολλές μαρτυρίες, όπως άλλωστε και το προηγούμενο βιβλίο της που έχουμε ήδη παρουσιάσει, κλίκ εδώ.
Μπορείτε να βρείτε μέσα παροιμίες, τραγούδια, σπάνιο φωτογραφικό υλικό των κατοίκων και απ' το Μουσείο Μπενάκη, καθώς και προσωπογραφίες ατόμων που στιγμάτισαν το Δίστομο.
Δείτε και προηγούμενο άρθρο για τους Διστομίτες λογοτέχνες και για την λογοτεχνία για το Δίστομο.

''Τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισε τον ''

Δανείζομαι τα λόγια απ' το τραγούδι του Θάνου Μικρούτσικου σε στίχους του Φώντα Λάδη, ερμηνευμένο άψογα και με αριστουργηματικό τρόπο απ' την σπουδαία Μαρία Δημητριάδη που έφυγε απ' την ζωή προχθές πρόωρα, απ' τον δίσκο ''Τραγούδια της λευτεριάς'', θέλοντας να θίξω τα τελευταία φρικτά γεγονότα στην χώρα μας που δυστυχώς χειροτερεύουν, και έχω προαίσθημα ότι θα έχουμε κι άλλες εξεγέρσεις και χειρότερες εξελίξεις.
Σαν Διστομίτης νεώτερης γενιάς εγώ,όπως και όλοι, θα πρέπει να προβληματιζόμαστε άλλος λίγο κι άλλος πολύ, γιατί βιώσαμε τον φασισμό στο πετσί μας.
Γεννημένος στα χρόνια της μεταπολίτευσης, και μην έχοντας βιώσει φρικτά γεγονότα σ' αυτή την χώρα, παρά μόνο τον απόηχό τους στα πρώτα σχολικά μου χρόνια, πίστευα μέχρι τώρα - η μάλλον ήθελα να πιστεύω- και με προβλημάτιζε, η ύπαρξη της έννοιας δεξιά - κέντρο - αριστερά κλπ, και μου έλεγαν κάποιοι συνομιλητές ότι πλέον δεν υπάρχουν τέτοιες διαχωριστικές γραμμές και ότι άλλαξαν οι εποχές ή δεν πρέπει να υπάρχουν.
Για ένα διάστημα που όλοι μαζί ενωμένοι έσκυβαν πάνω απ' τα σεντούκια και τα αρπάζανε, είπα κι εγώ, τώρα κυβερνά το χρήμα και εγώ μένω ακόμη στον εμφύλιο. Όντως δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές. Η μήπως υπάρχουν;Ήρθε λοιπόν ο καιρός και απέδειξε ότι υπάρχουν,( βλέπε και το προηγούμενο άρθρο του Σπύρου Γαλάνη ) και ότι ο φασισμός τους σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές βγαίνει στην επιφάνεια. Έπεσαν οι προσωπίδες της λαίλαπας που ονομαζόταν, ονομάζεται και θα ονομάζεται, αν δεν αγωνιστούμε, δεξιά.
Η βία της αστυνομίας, που θυμίζει άλλες εποχές, με το πρόσφατο θλιβερό γεγονός του Αλέξη Γρηγορόπουλου που ξεχείλισε το ποτήρι, καθώς και ο ύπουλος βαρύς τραυματισμός του νεαρού αστυνομικού, αντί να μας κάνει όλους αντιφασίστες, βγάζει ξανά στα παράθυρα τους γλοιώδεις πολιτικούς ηγέτες και τα τσιράκια τους, να αντιπαρατίθενται για το ποιός υποκινεί, ποιός φταίει, και βάζουν τον Αλέξη στην αντιπαράθεση με τον τραυματισμένο αστυνομικό, λες και αν ζούσε θα ήθελε να σκοτώσει ο ίδιος αστυνόμους.
Βγαίνουν και κάποιοι ανεγκέφαλοι και λένε γιατί δεν ξεχύνονται τώρα στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν για τον αστυνομικό.
Δηλαδή θέλουν πάλι να γίνει κομμάτια η Αθήνα; Πάψτε πια να εκμεταλλεύεστε τα πάντα ψηφοθηρικά.
Στο κάτω - κάτω η μία περίπτωση εκτόνωσε προς το παρόν την οργή.
Ας βγέιτε εσείς που τα λέτε λοιπόν να διαδηλώσετε για τον αστυνομικό, αν δούμε αν βαστάνε τα κότσια σας.
Εσείς που τα έχετε και καλά με την αστυνομία!!
Η μία περίπτωση δεν μοιάζει με την άλλη. Έχουμε να κάνουμε για μία περίοδο συνεχόμενης υποκρισίας και οικονομικής βίας, πχ Βατοπέδι κλπ, που ξεχείλισε με την εν ψυχρώ δολοφονία ενός αθώου παιδιού χωρίς λόγο και αιτία, την οποία δολοφονία κάποιοι, που θα έπρεπε να ντρέπονται, την αποκαλούν θανάσιμο τραυματισμό.
Η άλλη απαίσια και θλιβερή, κι αυτό το ξέρει μόνο η οικογένεια του αστυνομικού, αλλά είναι τρομοκρατική επίθεση.
Δεν έχουν καλάσκινοφ οι μαθητές κύριοι δεξιοί πολιτευτές.
Αλλά και να είχαν κάποιος από τους άνωθεν θα τα προωθούσε.
Στο κάτω - κάτω η δράση φέρνει αντίδραση.
Το ένα είναι δολοφονική επίθεση και το άλλο θανάσιμος τραυματισμός λοιπόν!!!
Τι ηλίθιοι, κακοήθεις και μικροί που είστε τελικά. Αυτή είναι η λαίλαπα της δεξιάς.
Βλέπουμε λοιπόν τελευταία να συμπίπτουν τέλεια οι απόψεις δεξιάς και ακροδεξιάς, αμαυρώνοντας την μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου.
Μέσα σ' όλο αυτό το χάος εισχωρούν και κάποιοι γνωστοί - άγνωστοι ''κουκουλοφόροι'', που δεν ξέρουμε αν είναι προβοκάτορες ή όχι, και διαλύουν την Αθήνα και την περιουσία αθώων πολιτών.
Η κυβέρνηση χάνει έδαφος, βλέπει απ' τις δημοσκοπήσεις ότι τελειώνουν τα ψωμιά της, και κάνει - τι γελοίο!! - ανασχηματισμό, να ανακατέψει στην κατσαρόλα την δεξιά θρησκόληπτη ιδεολογία του αυταρχισμού και της βίας, και να βγάλει άλλη συνταγή δεξιών στρατιωτών.
Μέσα σ΄όλα διατάχθηκε να γίνει πιο σκληρή η αστυνομία. Άκουσον - άκουσον. Σε μιά περίοδο που είναι τεταμένη η ατμόσφαιρα.
Και βέβαια το εφαρμόζει.
Και γίνεται σήμερα μια ειρηνική πορεία διαμαρτυρίας για την παιδεία και την Παλαιστίνη, και οι μπάτσοι χτυπούν όποιον βρουν, μέχρι και δημοσιογράφους με τους τεχνικούς τους, και εύκολες λείες όπως κοπέλες και περαστικούς.
Και βέβαια να πούμε ότι πάλι εισχώρησαν οι λεγόμενοι ''κουκουλοφόροι'' ( βλέπε προηγούμενο άρθρο του Στάθη Σταθά ) και αμαύρωσαν και αυτήν την πορεία.
Μήπως θα μας απαγορεύσετε και τις πορείες τώρα;
Σ' όλο αυτό το καθαρό φασιστικό κλίμα, και αφού η αστυνομία σκλήρυνε, γιατί δεν κάνει μια γενική εκστρατεία να καθαρίσει το ποδόσφαιρο απ' τη βία; Γιατί δεν βάζει φυλακή τους εμπόρους ναρκωτικών παρά συνεργάζεται μαζί τους;
Να χτυπάει κοπελίτσες ξέρει μόνο; Οι κοπελίστες δεν φορούν κουκούλες, κύριε Φασιστόπουλε υπουργέ μου που τώρα ανασχηματίστηκες.
Κλείνοντας θέλω να σας θέσω δύο απορίες μου.
Δεν νομίζετε ότι ξεχάσαμε το θέμα του Βατοπεδίου που είναι ένα απ΄τα πιο μεγάλα και φρικτά οικονομικά εγκλήματα στα χρονικά; Μήπως η επίθεση στην διμοιρία έγινε εσκεμμένα για να γείρει η συμπάθεια της κοινής γνώμης στους μπάτσους;


Αφιερωμένο αυτό το άρθρο στην μνήμη της πρόωρα χαμένης μεγάλης τραγουδίστριας και αγωνίστριας της αριστεράς, Μαρίας Δημητριάδου

Θεμιστοκλής Νικολάου Παπαϊωάννου

Επανειλημμένη εγκατάλειψη κατοικιδίων στο Δίστομο από κατοίκους διπλανού Χωριού

Χρονιά πολλά σε όλους κατ' αρχήν.
Ποδαρικό με άρθρο που δεν μας τιμά σαν ανθρώπους κάναμε, αλλά πρέπει να λέγονται κάτι τέτοια, γιατί αυτός είναι άλλωστε ο στόχος αυτής της ιστοσελίδας, ή μάλλον ένας απ' τους στόχους.
Εδώ και μια τετραετία περίπου, στις παρυφές του Μαυσωλείου, του λόφου ''Κάναλες'' δηλαδή, είχαν δει κάποιοι που μένουν εκεί, έναν ασυνείδητο πολίτη γ' κατηγορίας όπως αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων, να εγκαταλείπει σκυλιά και να φεύγει με το αυτοκίνητό του για το Χωριό του.
Ένα απ' αυτά τα σκυλιά, το πιο μικρόσωμο και ράτσα που δεν επιβιώνει στους δρόμους, γιατί είναι σκυλί συντροφιάς, το υιοθέτησε κάποιος φίλος μου και κατόπιν εγώ οπού το έχω μέχρι σήμερα και έχω δεθεί μαζί του.
Όταν βλέπεις ότι ένα κατοικίδιο σε πιστεύει και δένεται μαζί σου, πως είναι δυνατό να εγκληματείς μ' αυτόν τον τρόπο;
Παίρνουν τα σκυλάκια όσο είναι μικρά και χαριτωμένα για παιχνιδάκια στα παιδιά τους και μετά τα βαριούνται και τα αφήνουν στο Δίστομο.
Το έκανε ένας και τώρα το βρήκαν το κόλπο οι ''φιλόζωοι'' κάτοικοι του ίδιου μέρους, που δεν θέλω να αναφέρω τώρα για να μην δημιουργηθεί ένταση.
Είναι κι αυτή η ελληνική νομοθεσία 50 χρόνια πίσω απ' τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Νόμος υπάρχει καθώς και κυρώσεις, αλλά δεν εφαρμόζεται ποτέ.
Χάνει κανείς και το δίκιο του όταν αναφέρει κάτι τέτοιο, και τον λένε και γραφικό γιατί σ' αυτήν την χώρα του τσιφτετελιού, αυτά ακόμη θεωρούνται ανήκουστα.
Εδώ είναι ανίκανη, θα μου πείτε, γι' άλλα σημαντικότερα και θα ασχοληθούμε με ζώα;
Ναι αλλά οι νόμοι είναι νόμοι και θα πρέπει να εφαρμόζονται εξ' ίσου. Δεν υπάρχουν μικροί και μεγάλοι νόμοι παρά νόμοι και μόνο.
Βλέπετε τα ζώα δεν μιλάνε για να μπορέσουμε να τα αντιμετωπίσουμε και να μας ξεφτιλίσουν, κι έτσι δεν τα φοβόμαστε.
Τέλος θέλω να πω ότι τα άλλα τα ''ζώα'' που εγκαταλείπουν ζώα στο Δίστομο, έχουν εντοπιστεί.
Ξέρουμε ποιοί είναι, κι αν ξανασυμβεί θα ισχύσει άλλου είδους νομοθεσία.
Μέχρι και άλογο εγκατέλειψαν στην Παραλία Διστόμου, στον ελαιώνα του Διστόμου!!
Αυτός ο ''κύριος'' που άφησε σκυλιά τώρα αυτές τις μέρες, τα εγκατέλειψε στην περιοχή Βερβά Διστόμου και τον είδαν, αλλά δεν περίμεναν ότι θα έφευγε ύπουλα με το αυτοκίνητό του. Νόμιζαν ότι βγήκε βόλτα.
Τώρα εσείς, αν θέλετε να αναφέρετε κάτι που είδατε και να πιάσει τόπο η καταγγελία σας, απευθυνθείτε στο περιοδικό ''Κ'' της εφημερίδας ''Καθημερινή'', στον Γιώργο Φραντζεσκάκη στο mail k9mailbox@yahoo.com
Το συναίσθημα, η ευαισθησία, η μόρφωση και η παιδεία είναι που φτιάχνουν νόμους τελικά.
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι λοιπόν.

*Ευχαριστώ θερμά τους Διστομίτες Γιάννη Καστρίτη και Γιώργο Σφουντούρη για την πολύτιμη βοήθειά τους