της
Sigrid
Weigel
Επακόλουθα
κόστη της ιστορίας: Η Ελλάδα απαιτεί
επανορθώσεις από την Γερμανία και τη
μείωση των δανείων της – δικαίως.
Προσφάτως
πήραν θέση πολιτικοί του Σοσιαλδημοκρατικού
Κόμματος και του κόμματος των “Πρασίνων”
υπέρ της άποψης ότι δεν πρέπει να
απορρίπτονται απολύτως οι ελληνικές
απόψεις για επανορθώσεις και αποζημιώσεις
για την κατοχή της Ελλάδος από την
Γερμανία του Χίτλερ. Συγχρόνως ακουγόταν
συνεχώς ότι αυτό δεν έχει καμία σχέση
με την ελληνική επιθυμία για μείωση των
χρεών. Στην πραγματικότητα όμως είναι
αδύνατον, να διαχωριστούν εντελώς τα
δύο θέματα. Γιατί η ίδια η Γερμανία είχε
αποφασίσει κατά τη διάρκεια της δεκαετίας
του 1950 για την επανόρθωση ως κύρια οδό
για την κατίσχυση του παρελθόντος. Με
αυτό τέθηκε σε κίνηση μια διαδικασία
του υπολογισμού της ενοχής ως χρεών, η
δυναμική της οποίας πλέον δεν είναι
τόσο εύκολο να ανακοπεί.
Ακόμη
λιγότερο μπορεί να συμβεί αυτό με μια
αυστηρά νομική στάση όπως με την αναφορά
της γερμανικής κυβέρνησης στη σύμβαση
Δύο συν τέσσερα
του 1990 και την επεξήγηση ότι με αυτή
έχουν κλείσει οριστικώς όλα τα ζητήματα
των επανορθώσεων.
Αφορά
όμως περισσότερα πράγματα από πληρωμές
