Ο Μιλτιάδης Σφουντούρης - Πρόεδρος Συγγενών Θυμάτων Σφαγής Διστόμου, στην εκπομπή ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ στην ΕΡΤ3

Δείτε την εκπομπή ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ της ΕΡΤ3, με καλεσμένο τον Μιλτιάδη Σφουντούρη, κάνοντας ΚΛΙΚ ΕΔΩ ή αποθηκεύοντας τον παρακάτω σύνδεσμο ( Δείτε το από το σημείο 1:00:00 και μετά )
http://webtv.ert.gr/ert3/12ion2017-epikinonia/

Λόγος για την σημερινή θλιβερή επέτειο, από τον Προέδρο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Σφαγής Διστόμου, Μιλτιάδη Σφουντούρη

Μιλτιάδης Σφουντούρης

Αγαπητοί φίλοι

Συνηθίζεται σε αυτές τις επετείους να ανασκαλεύουμε τον πόνο αναδεύοντας μνήμες άσβηστες στους αλύτρωτους επιζήσαντες, να επαναλαμβάνουμε το ανάθεμα στον Ηγεμόνα, αυτόν που δύο φορές τύλιξε τη γη ολόκληρη στις φλόγες, και να κλείνουμε με την κοινή ευχή ποτέ πια πόλεμος.

Βολική και ασφαλής συνταγή.

όμως μετά βίας ταράζει την επιφάνεια του προβλήματος

Ο πόλεμος και τα άγρια εγκλήματα όπως αυτό του Διστόμου συνεχίζονται αμείωτα γύρω μας παρά την πανανθρώπινη αποστροφή προς αυτόν. Γιατί άραγε; Μήπως γιατί ο πόλεμος δεν είναι αίτιο, αλλά αποτέλεσμα;

Μήπως γιατί ο πόλεμος και η αγριότητα του δεν είναι παρά το άνθος του κακού; Όμως το άνθος θέλει δέντρο για να ανθίσει. Θέλει κλαδιά, κορμό και κυρίως ρίζες.

Η ιστορία διδάσκει ότι των δύο Μεγάλων Πολέμων προηγήθηκε εξαθλίωση των μαζών, εκτεταμένη ανεργία και σιτωδεία, λιμός. Έτσι οι λαοί έχαναν την εμπιστοσύνη τους στους θεσμούς και αναζητούσαν τον Ηγέτη που θα τους έβγαζε από τη δεινή τους θέση. Αυτή την απελπισία εκμεταλλεύτηκαν οι Μεγάλοι Μακελάρηδες ηγέτες του τελευταίου πολέμου και ανέβηκαν στην εξουσία με τις επευφημίες των απελπισμένων πολιτών.

Ο Λόγος του Μιλτιάδη Σφουντούρη, του Προέδρου του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Σφαγής Διστόμου

Μιλτιάδης Σφουντούρης

Λόγος που εκφωνήθηκε την παραμονή της επετείου κατά τη μεταφορά της φλόγας από τους επιζήσαντες κ τους συγγενείς των θυμάτων, απο το τρισάγιο που πραγματοποιήθηκε στο μαυσωλείο εως τον προαύλιο χώρο του Μουσείου θυμάτων ναζισμού.

 

Αγαπητοί φίλοι,

Σας ευχαριστούμε που είσαστε απόψε εδώ μαζί μας να συμπαρασταθείτε στον πόνο μας.

Στο Μαυσωλείο όπου φυλάσσονται τα οστά των αδικοχαμένων συγγενών μας ανάψαμε ένα κερί και προσευχηθήκαμε για την ανάπαυση των ψυχών τους.

Σε μια σιωπηλή πορεία πένθους φέραμε τη φλόγα από αυτό το κερί μέχρι εδώ.

Μαζί μας συμπαραστάτης μας ο Σύλλογος Γυναικών Αγίου Νικολαου Λιβαδειάς. Ηρθαν να συμπαρασταθούν, να κρατήσουν το χέρι των επιζησάντων. Ετσι απλά. Τους ευχαριστούμε θερμά από τα βάθη της καρδιάς μας.

Αυτός ο τόπος που βρισκόμαστε εδώ σήμερα είναι ιερός. Στο τοίχο αυτού του κτιρίου πίσω σας είχαν εκτελεστεί νωρίς το απομεσήμερο οι όμηροι. Ετσι άρχισαν το έργο τους οι μακελάρηδες. Τις τρύπες από τις σφαίρες τις θυμάται να χάσκουν και να μας κοιτάζουν παγερά ακόμη και η γενιά μου.

Σαν αύριο αυτή την ώρα μόλις είχε καταλαγιάσει ο αχός.

Πρόσκληση για συμμετοχή στην μεταφορά της φλόγας, από τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων Σφαγής Διστόμου