Ο πλουσιότερος άνθρωπος, στον κόσμο του ανθρώπινου είδους, πάνω στη γη - Γράφει ο Κριστόφ

Γράφει ο Κριστόφ

Ο πλουσιοτερος ανθρωπος, στον κοσμο του ανθρωπινου ειδους, πανω στη γη

Κτυπησε την πορτα μου. Από το κτυπημα καταλαβα ότι ηταν φοβισμενος. Του ειπα περαστε. Το ειπα με τετοιο τροπο που φανηκε ότι ημουν αρχηγος, αφεντης, θεος. Ημουν. Με ειχε βαλει η αυτου μεγαλειοτητα , ο θεος, για να δω αν μπορω να διορθωσω , ότι διορθωνεται στον κοσμο των ανθρωπων.

Μπηκε μεσα όπως κτυπησε, φοβισμενα. Ηταν μαζεμενος. Του εκανα νοημα να καθησει. Καθησε. Ετρεμε ολοκληρος. Τον ρωτησα αν ηταν αρρωστος. Εδειχνε ροδοκοκκινος, δεν φαινοταν αρρωστος κ οντως δεν ηταν. Του εδωσα το χερι μου κι ενιωσα να με περνα ριγος. Ηταν παγωμενο. Πηγα κοντα του και τον ακουμπησα στο μετωπο του. Ηταν παγος. Μαζεψα την τηβεννο μου και ξανακαθησα στο γραφειο μου. Τον ρωτησα το ονομα του, μου ψελλισε φοβισμενα καποιο Μπιλ, το άλλο, το επιθετο του δεν το καταλαβα, πιθανον καποιο Γκέιτς, Μέιτς, Λέιτς.

Δίστομο. Σφαγή. Γερμανοί - Ένα κείμενο από τον Κριστόφ

Έστειλε ο Κριστόφ

Διπλα μας, στο κεντρο της ευρωπης, υπαρχει μια χωρα που λεγεται Γερμανια. Είναι πολύ πολιτισμενο κ τεχνολογικα ανεπτυγμενο εθνος. Μια μερα καποιος ονοματι χιτλερ τους φανατισε κ τους ειπε ότι είναι το πιο θεικό εθνος πανω στη γη κ τους εστειλε να κυριαρχησουν σε ολο τον κοσμο. Αυτοι πηγαν. Ότι αφησαν πισω τους δεν μπορει να περιγραφει με τιποτε. Δεν υπαρχει τροπος να περιγραφει το αισχος που αφησαν πισω τους.

Πολλες φορες συλλογιεμαι αν το ανθρωπινο ειδος αξιζει να ζει πανω στη γη, αν το αξιζουμε να ζουμε σαν ειδος, αν η γη, η φυση που μας κατασκευασε, εχει να κερδισει από μας. Θα την αφησω την απαντηση να την ψαξει ο καθενας μεσα του κ να βγαλει ο καθενας τα δικα του συμπερασματα.

Βρισκομαστε στο τελος του πολεμου κ οι γερμανοι χανουν.