Πηγή/Αναδημοσίευση: Εφημερίδα των Συντακτών
Από την Ναταλί Χατζηαντωνίου
Συμπαθής, όμορφος, με πλατύ αστραφτερό χαμόγελο και με την ευγένεια και τον κοσμοπολιτισμό της αλεξανδρινής καταγωγής του και την πολύγλωσση παιδεία. Στο τραγούδι υπήρξε μέρος, αντιστοίχως, της κοσμοπολίτικης πλευράς της Αθήνας του ΄60 και του ΄70 που ξενύχταγε στα μεγάλα κέντρα-χωρίς να επηρεάζεται από τη βαριά σκιά της Χούντας.
Έτσι κι αλλιώς ο Δάκης, η εμφάνιση και το ρεπερτόριό του παρέπεμπε στη λάμψη ενός πάρτι που το μόνο που μπορεί να το επισκιάσει είναι η θλίψη για ένα χαμένο έρωτα. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν ήταν ένας εξαιρετικός ερμηνευτής με μία σειρά επιτυχιών συνδεδεμένων και με τις ζωντανές του εμφανίσεις και με στιγμιότυπα από ταινίες του παλιού ελληνικού σινεμά («Γοργόνες και μάγκες», «Η θεία μου η χίπισσα» κ.ά).
