Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2008

Φωτογραφικό άλμπουμ 6- Εικόνες του παρελθόντος απ' το Δίστομο










Συνεχίζοντας τις εικόνες του παρελθόντος απ' το Δίστομο, θα προσπαθήσω να σχολιάσω την κάθε φωτογραφία, αν κι είναι δύσκολο ένεκα των πολλών χρόνων που μας χωρίζουν, με εξαίρεση την τελευταία φώτο που είναι από εκδρομή Διστομιτών στα τέλη της δεκαετίας του 60 με αρχές 70.
Στην πρώτη φωτογραφία και παλαιότερη απ' το 1933, απεικονίζονται Διστομίτες και Διστομίτισσες Πρωτομαγιά. Διακρίνεται και γραμμόφωνο πάνω στο εξοχικό τραπέζι.
Η δεύτερη και η τρίτη είναι από το πανηγύρι του Διστόμου 19 Μαΐου, κι αυτές απ' την δεκαετία του 30', έξω απ' την εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
Παίζουν Διστομίτες μουσικοί, τον μόνο που γνωρίζω είναι ο Θεμιστοκλής Παπαϊωάννου ή Κατσαμπίνης, σαντουρινίστας και τραγουδιστής ( βλέπετε άρθρο ''Διστομίτες Δημοτικοί τραγουδιστές'' ).
Είθισται να χορεύουν οι ελεύθερες κοπέλες για να γνωριστούν με τον μελλοντικό σύζυγό τους.
Περιμένω φωτογραφίες απ' τα προσωπικά αρχεία σας καθώς και άρθρα σας είτε ιστορικά, είτε για ο,τι σας προβληματίζει, στα παρακάτω mail:

Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2008

Το Δίστομο μοσχομυρίζει μούστο






Απ' την αρχαιότητα μέχρι σήμερα ( άλλωστε αποδεικνύεται από την πρόωρη ανασκαφή στην περιοχή Βερβά-Καστρί,- κάντε κλίκ στους συνδέσμους-, άλλα και απ τον Περιηγητή Παυσανία, βλέπε ''Παυσανίου Ελλάδος περιήγησις , Φωκικά κεφ 36 ), το Δίστομο, λόγω της γεωγραφικής του θέσης εδώ και 1.700 πΧ χρόνια, έχει σαν κύρια γεωργική ασχολία, τα περιβόητα και ξακουσμένα αμπέλια του που δίνουν το περίφημο Διστομίτικο ξακουστό κρασί, και επειδή είναι τώρα εποχή τρύγου, παραπέμπω κάποιες εικόνες έτσι για να μπούμε για τα καλά στην ατμόσφαιρα.
Εμείς που ζούμε στο Δίστομο, μυρίζουμε το μούστο και το ζούμε, αλλά για όσους ετεροδημότες μας και μη, έχουν λαχταρήσει κάτι τέτοιο ή θέλουν να μάθουν, ας δουν τις εικόνες που αναρτήθηκαν.
Καλόπιοτο λοιπόν και του χρόνου.

Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2008

Μια μικρή επανάληψη


Επειδή μου το ζήτησαν κάποιοι φίλοι, σκεπτόμενοι και προοδευτικοί, θα ξαναθυμηθούμε μαζί κάποια άρθρα που αναρτήθηκαν στην αρχή της δημιουργίας αυτού του blog.
Μου το ζήτησαν με το αιτιολογικό ότι ήταν τότε άγνωστο το blog και δεν είχε πολλές αναγνώσεις και είθισται απ' τους αναγνώστες να διαβάζουν πάντα τα τρέχοντα.
Πάμε λοιπόν.
Δανιήλ Γαμβρίλης.
Σημαντική έλλειψη πινακίδων.
Διστομίτες Δημοτικοί καλλιτέχνες.
Παυσανίου Ελλάδος περιήγησις.
Ενεπίγραφο βάρθο ανδριάντα του Αυτοκράτορα Γαλλιηνού.
Αυτά προς το παρόν για μία μικρή επανάληψη.

Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2008

Τα Διστομόπουλα ήλιοι στις νύχτες.


Εδώ και χρόνια υπάρχει αναρτημένο σε κάτι ράφια λογιστικά σε κάποια μεταλλευτική εταιρεία στο Δίστομο, ένα αντίγραφο ενός εικαστικού πολύ όμορφου και συγκινητικού έργου, με τίτλο
''Τα Διστομόπουλα ήλιοι στις νύχτες''.
Όποιος γνωρίζει τον δημιουργό αυτού του έργου ή κάτι άλλο, παρακαλώ να επικοινωνήσει μαζί μου.
Είναι κρίμα τόσα λογοτεχνικά έργα, μελοποιημένη ποίηση, εικαστικά και άλλα, να μην είναι συγκεντρωμένα από κάποιο φορέα.
Ας μην ασχολείστε μόνο με τον βουλευτή σας, ασχοληθείτε και με τον πολιτισμό!!!!

Αμέλειες-κακοτεχνίες και επικίνδυνες λακκούβες στους δρόμους, και βλαβερά σκουπίδια από ασυνείδητους γνωστούς - αγνώστους.
















Σας αρέσουν αισθητικά οι εικόνες με σκουπίδια που ανάρτησα; ( εικόνα 1,2,3,4,5,6 )
Σας αρέσουν οι λακκούβες σε κεντρικούς δρόμους ( εικόνα 12,13 )ή τα σπασμένα πεζοδρόμια έξω απ' το αρχαιολογικό μουσείο ( εικόνα 11), ένα κτήριο νεοκλασικό απ' το 1901;
Οι αμέλειες και η αδιαφορία της Δήμου και άλλων φορέων, όπως η Δ.Ε.Η, που έχει σκάψει εδώ και κάμποσους μήνες κι ακόμη να τελειώσει την αποκατάσταση ( Εικόνα 7,8 );
Η τα χώματα και οι τρύπες σε γραφικά στενά, όταν μάλιστα στεγάζεται και η Αστυνομία λίγο πιο πάνω;
Μια βόλτα να κάνει κανείς και θα δει πολλά αντιαισθητικά καθώς και επικίνδυνα για τους οδηγούς, όπως η λακκούβα στον δρόμο για τον Όσιο Λουκά που περνάν κάθε μέρα εκατοντάδες τουρίστες.
Και για να μην είμαι άδικος, γιατί το Δίστομο είναι και ήταν απ' τα πιο καθαρά μέρη, τουλάχιστον στους κεντρικούς δρόμους και στα στενά, τα σκουπίδια που φαίνονται στις φώτο, είναι έξω απ' την είσοδο του κεντρικού συνεργείου της εταιρείας ''Ελληνικοί βωξίται Ελικώνος'', που έχει δώσει άδεια, καθώς και παραχωρήσει ένα μεγάλο τμήμα της στον Δήμο και σε οδηγούς φορτηγών για να παρκάρουν, αν και οι πιο πολλοί έρχονται αυθαίρετα και παρεμποδίζουν, με αποτέλεσμα μετά το τέλος της εργασίας τους να πετούν τα σκουπίδια τους εκεί, να συντηρούν τα φορτηγά τους πετώντας λάδια κάτω, και να κλείνουν και το δρόμο πολλές φορές.
Σημειωτέον εκεί παρκάρει και ένα απορριμματοφόρο του Δήμου όπως φαίνεται και στη φώτο. Σε ένα σημείο, λίγο έξω απ' το Δίστομο αλλά με αρκετά σπίτια γύρω-γύρω και σε δρόμο που περνάν πολλοί διερχόμενοι λόγω του Οσίου Λουκά.
Τα σχόλια είναι δικά σας. Εγώ είμαι αρκετά απογοητευμένος και οργισμένος συνάμα.
Προσεχώς θα αναρτήσω κι άλλες φωτογραφίες με τέτοια έκτροπα καθώς και θα δημοσιεύσω πολλά στοιχεία, όπως για το νέο δίκτυο ύδρευσης, που συνεχώς σπάν οι σωλήνες και σκάβουν κάτα προσέγγιση, γιατί δεν υπάρχει έγκυρο σχέδιο αγωγών, με αποτέλεσμα να κάνουν ζημιά και στο πλακόστρωτο και να αργούν να την αποκαταστήσουν.











Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου 2008

Χωματερή-Καταβόθρα ή Το βάραθρο των αποβλήτων σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας τα νέα.




Μετά τον διασυρμό για την χωματερή της ντροπής ( Πρώτη φωτό ) εν έτει 2008, που λειτουργεί ακόμη στο Δίστομο στο Ξηροβούνι ( Όρος Κίρφης ), δηλαδή ακριβώς από πάνω μας, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ''Τα νέα'' προσφάτως, ένα άρθρο σχετικά με το φυσικό βάραθρο την καταβόθρα, όπως και ονομάζεται, οπού εδώ και πολλά χρόνια χύνονται τα λύματα του Διστόμου.

Θα παρουσιάσω λοιπόν ατόφιο το άρθρο.

( Όποιος θέλει να σχολιάσει και να πει τη γνώμη του, γιατί πρόκειται για σοβαρό ζήτημα, ας μου στείλει mail ή ας γράψει στον παρακάτω σύνδεσμο της εφημερίδας ''Τα νέα'' , http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=80612 )



Το βάραθρο των αποβλήτων
Τα αστικά λύματα από το Δίστομο και το Στείρι μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Προκόπης Γιόγιακας prok@dolnet.gr
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 7 Αυγούστου 2008



Σε καταβόθρα καταλήγουν όλα τα αστικά λύματα από το Δίστομο και το Στείρι, με ολέθριες συνέπειες στον επιβαρημένο υδροφόρο ορίζοντα της Βοιωτίας.

Τα αστικά λύματα, όπως προέκυψε από έρευνα των «ΝΕΩΝ» που έγινε με τη βοήθεια της Ελληνικής Σπηλαιολογικης Εταιρείας, καταλήγουν χωρίς καμία επεξεργασία σε δύο ρέματα, με συνέπεια 300 μέτρα πριν από την καταβόθρα να σχηματίζεται ένα ποτάμι αποβλήτων, τα νερά του οποίου είναι χρώματος καφέ, κίτρινου και κόκκινου.

Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2008

Καλό Φθινόπωρο




Καλό φθινόπωρο !!
Το καλοκαίρι ( τυπικά ) πέρασε, αλλά δεν γλιτώνουμε κάποιες ζέστες που ενδέχεται να ακολουθήσουν.
Βέβαια εδώ στο Δίστομο πέρασε όμορφα το καλοκαίρι, με κόσμο, όχι βέβαια όπως πέρυσι -αυτό τουλάχιστον διαπίστωσα κι εγώ καθώς και κάποιοι επαγγελματίες μαγαζιών- ωστόσο ήταν καλά και είχε υπέροχη δροσιά καθώς και επισκεψιμότητα από καλό και μορφωμένο κόσμο κι αυτό μας τίμησε ιδιαίτερα.
Ζέστη αισθανθήκαμε δέκα μέρες συνολικά, αλλά παρ' όλα αυτά, τα βράδια ήταν καλά.
Ας μην ξεχνάμε ότι η κλιματολογική επιβάρυνση δεν εξαιρεί κανένα μέρος.
Βέβαια είδα πολλά κακώς κείμενα, καθώς και άθλιες παρατυπίες από πλευράς Αστυνομίας, Δημοτικής αρχής και από ασυνείδητους πολίτες - ευτυχώς όχι συμπολίτες- που θα έπρεπε οι πράξεις τους να είχαν κυρώσεις.
Επιτρέψτε μου όμως να αναφερθώ σ' αυτά στα επομένα άρθρα, που εκτός από ντοκουμέντα και ιστορικά στοιχεία σχετικά με το προελληνικό Δίστομο και τους Διστομίτες, θα ειπωθούν και θα τεκμηριωθούν με φωτογραφίες και άλλα ντοκουμέντα, πολλά παράπονα και μικροσκάνδαλα ;
Προς το παρόν αδράξτε τις όποιες καλοκαιρινές μέρες απομένουν και
ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ.

Σάββατο 19 Ιουλίου 2008

Επισκέψεις Διστομιτόπουλων σε Αρχαιολογικούς χώρους


Γνωρίζοντας την ιστορία τους τα Διστομιτόπουλα μέσα από πρωτοβουλία των Νηπιαγωγών του Μπαρλείου Νηπιαγωγείου Διστόμου, επισκέφτηκαν τον περασμένο χειμώνα το Αρχαιολογικό πάρκο Διστόμου για να δουν και να γνωρίσουν την ιστορία τους και τους προγόνους τους που πρωτοπάτησαν το πόδι τους και κατοίκησαν αυτήν την Προελληνική ιερή γη.
Τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει να παίρνονται πιο συχνά, γιατί όπως φάνηκε, και τα παιδιά το απόλαυσαν και διδάχτηκαν κάτι απ'αυτό αντί για τις άσκοπες ''εκπαιδευτικές'' εκδρομές-περίπατους.
Συγχαρητήρια στις εκπαιδευτικούς και να συνεχίσουν έτσι.

Στη φώτο τα νήπια στο τέλος της εκδρομής τους.

Κυριακή 6 Ιουλίου 2008

ΔΙΣΤΟΜΟ- Ένα ποίημα του Νίκου Ξυνού που πρωτοπαρουσιάζεται στο παρόν blog






ΔΙΣΤΟΜΟ

Η κουστωδία του Αττίλα ξεκινά
και με μπροστάρηδες κλειστούς στο Δούρειο Ίππο
μα ανίδεοι για δώρο στην άγνωστη Αθηνά
ο Λαοκόων στ’ άλογο τολμάει κι άλλο χτύπο.

Καθώς στην Καταβόθρα από το Διγενή
γύρισαν πίσω ντροπιασμένοι οι Απελάτες
βρήκανε τη ζωή στο Δίστομο φτηνή
κι εσφάζανε αθώους ντόπιους και διαβάτες.

Ηνίοχε, τρέξε γοργά από τους Δελφούς
για τον Καραϊσκάκη όπως στη Βελίτσα
τι τρώει τους αμπαρωμένους αδερφούς
ο Χάϊντς Ζάμπελ σαν καρπούς από γαρίτσα.

και να της Κασταλίας η παλιά πηγή
αρχίζει πάλι το πολύβουο μοιρολόϊ
παρηγοριά των ζωντανών στην έρμη γη
και των νεκρών θυμίαμα ξύλου απ’ αλόη





Έπεσε στα χέρια μου ένα πολύ ωραίο ποίημα από τον Νίκο Ξυνό που έγραψε για μάς, για να μας τιμήσει σαν Έλληνας και σαν άνθρωπος.

Καλό θα είναι να μην χρησιμοποιούμε κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια, και οι αρμόδιοι καθώς και οι ''ιθύνοντες'' των πολιτιστικών μας, να ψάχνονται και λίγο παραπάνω.

Ευχαριστούμε όλους αυτούς που μας τιμάν με την πένα τους.

Σάββατο 5 Ιουλίου 2008

Φωτογραφικό άλμπουμ 5- Εικόνες του παρελθόντος απ' το Δίστομο
































Συνεχίζεται η αναδρομή στο παρελθόν του Διστόμου μέσα από φωτογραφίες που έπεσαν στα χέρια μου ή που βρίσκονται στα οικογενειακά μου άλμπουμ.
Στην πρώτη και παλαιότερη εικόνα φωτογραφίζεται η οικογένεια Μυλώνα, η γυναίκα είναι Διστομίτισσα, το γένος Γαμβρίλη.
Τον μόνον που ξέρω και πρόλαβα εν ζωή, γιατί χάθηκε νέος στο Λονδίνο όπου και κατοικούσε, ( το μωρό στην αγκαλία του πατέρα του ) είναι ο Γιάννης ο Μυλωνάς διαπρέψας στην Αγγλία όπου και πέθανε.
Στην δεύτερη εικόνα φαίνεται η κουλτούρα, καθώς και η δίψα για μάθηση και και για θέατρο των Διστομιτών, όπου έχουν ανεβάσει σχολική παράσταση στην επέτειο της 25 Μαρτίου. Απεικονίζεται η μητέρα μου Βασιλική Καΐλη.
Στην τρίτη εικόνα ο Γεώργιος Λουκά Μπάρλος και άλλοι τοπικοί και μη πολιτικοί παράγοντες, στα εγκαίνια της σκάλας φορτώσεως στην Παραλία Διστόμου. Αυτή η φώτο όπως και η προηγούμενη, έιναι από την δεκαετία του εξήντα.
Στην τέταρτη καθώς και στην όγδοη, κι αυτές από την δεκαετία του εξήντα, φαίνονται προσκοπίνες Διστομίτισσες, όταν το Δίστομο είχε προσκοπισμό πολύ πριν από πολλά μέρη.
Η πέμπτη εικόνα δείχνει συγκέντρωση από κοπέλες στην Πλατεία ηρώων ( Πάνω πλατεία ), κι αυτή από την δεκαετία του εξήντα.
Στην έκτη, Διστομίτες υπάλληλοι γραφείου στην εταιρεία ''Ελληνικοί βωξίται Ελικώνος Γ.Λ.Μπάρλος'' την περίοδο της ακμής και της μεγάλης παραγωγής.
Όρθιος ο Νικόλαος Θ.Παπαϊωάννου ( Κατσαμπίνης ), πατέρας μου, και καθιστός ο Γιάννης Μπαλαγούρας ( Γλυκός )
Και στην έβδομη πάλι η νεοκατασκευασθείσα τότε σκάλα φορτώσεως στην Παραλία Διστόμου.
Όλες οι φωτογραφίες είναι από την δεκαετία του εξήντα, πλην την πρώτης που είναι από την δεκατία του Σαράντα.


Αν έχετε και σεις φωτογραφικό υλικό ή αν θέλετε να στείλετε την γνώμη σας, άρθρο σας ή ακόμη και τις αντιρρήσεις σας για κάτι, παρακαλώ στείλτε εδώ katsabinis@yahoo.gr ή katsabin@otenet.gr .

Τετάρτη 2 Ιουλίου 2008

Προσωπικότητες του Διστόμου που πρόσφεραν στην Ελλάδα και στην ανθρωπότητα. Ιωάννης Λουκά Μπάρλος






Μπάινω σε ένα πολύ δύσκολο έργο που θέλει έρευνα μελέτη και κόπο ως εξυπακούεται.
Στενοχωριέμαι πολύ που είναι όλοι ή σχεδόν όλοι, και ειδικά οι νεώτεροι, ανημέρωτοι χωρίς να φταίνε βέβαια.
Έχω παραπονεθεί πολλές φορές που δεν υπάρχει ένα βιβλίο που να εμπεριέχει όλα τα στοιχεία με φωτογραφίες και με ντοκουμέντα ή και αφηγήσεις των απογόνων όλων αυτών. Έτυχε να γράψω πριν από μήνες το βιογραφικό του Δανιήλ Γαμβρίλη επειδή ήταν Προπάππος μου και έχω στα χέρια μου ντοκουμέντα, αν δεν είχα;
Έτσι και τώρα λοιπόν έχω πάλι τυχαία μια παλιά φωτογραφία του Ιωάννου Λουκά Μπάρλου ( φώτο 2 ), εξ' ού και η οδός που περιγράφω σε παλιότερα άρθρα και συγκεκριμένα στα φωτογραφικά μου άλμπουμ.
Ο άνθρωπος αυτός με πρόγονο ιατροχειρούργο και φιλόσοφο, αποκάλυψε τον βωξίτη στην Ελλάδα.
Αν δεν ήταν αυτός η ρώτα της βιομηχανίας, τουλάχιστον στην περιοχή μας θα ήταν αλλιώς.
Όπως γράφει και η λεζάντα της φωτογραφίας που βρήκα σε ένα φυλλάδιο της δεκαετίας του 60' γράφει '' Ο αείμνηστος Ιωάννης Λ. Μπάρλος μεταλλειολόγος, αποκαλύψας το έτος 1917 τον βωξίτην της χώρας μας''.

Ώσπου μπήκαν οι ξένοι

Έτσι λοιπόν δημιουργήθηκαν στο Δίστομο σαν κέντρο εκμεταλλεύσεων οι πρώτες εταιρείες που τις ανέλαβαν οι απόγονοί του, και είχε και ως συνέπεια την αποικιοκρατική και βίαιη εγκατάσταση των Γαλλικών συμφερόντων και την κατάστροφη της Διστομίτικης Παραλίας.
Αυτό ήταν το ''ευχαριστώ'' της τότε Δεξιάς κυβέρνησης που συνεργάστηκε στενά με την Γαλλική κυβέρνηση και συνάμα στυγνά κατά των συμφερόντων μας. Το ''ευχαριστώ'' στους Διστομίτες και δη στον Ιωάννη Μπάρλο που τους αποκάλυψε την πρώτη ύλη.
Ο Ιωάννης Μπάρλος ήταν κι αυτός Φιλόσοφος πέρα από Μεταλλειολόγος, γιός του Διστομίτη Ιατροφιλόσοφου Λουκά Μπάρλου που έχει αφήσει και σημαντικά συγγραφικά ιστορικά έργα για την περιοχή μας γραμμένα στην Αρχαΐζουσα που μετέφρασε ο διανοούμενος Διστομίτης Στάθης Σταθάς.
Θα αναφερθώ αναλυτικότερα στον Λουκά Μπάρλο αλλά και στις άλλες Διστομίτικες προσωπικότητες του χτες και του σήμερα.
Στην πρώτη φωτογραφία ο αδερφός του, Γεώργιος Λ.Μπάρλος, ''Γενικός διευθυντής της Εταιρείας και αποκλειστικός μέτοχος'', όπως λέει και η δεύτερη λεζάντα.
Γι' αυτήν την εξ' ίσου απέραντη προσωπικότητα θα μιλήσουμε σε άλλο άρθρο.

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2008

''Καληνύχτα Μαργαρίτα'' και λοιπές εκδηλώσεις τον Ιούνιο 2008







Συγχαρητήρια να πω επίσης και στο θεατρικό που ανέβασε ο Τάσος ο Σταθάς, το θεατρικό έργο του Γεράσιμου Σταύρου ''Καληνύχτα Μαργαρίτα''. Όλη η θεατρική ομάδα ήταν τέλεια, έδωσε τον καλύτερο της εαυτό. Και μιλάμε για δύσκολο έργο, εργο αντιφασιστικό και πάντα επίκαιρο.
Βοήθησαν πολλοί Διστομίτες ο καθένας με τον τρόπο του. Ο κόσμος που παρευρέθηκε ήταν πολύς και το χειροκρότημα απέδειξε ότι όλοι μας το καταευχαριστήθηκαμε.
Κάποια ατυχία της τελευταίας στιγμής, εμπόδισε τον μεγάλο ηθοποιό Στέφανο Ληναίο και την επίσης μεγάλη σύζυγο του Έλλη Φωτίου να παρευρεθούν και να προλογίσουν. Ως γνωστόν ήταν οι πρώτοι διδάξαντες του αριστουργηματικού αυτού έργου και μάλιστα στα χρόνια εκείνα τα δύσκολα. Κυνηγήθηκαν απ' τον αγράμματο και απαίδευτο χουντικό Παπαγγελή που δυστυχώς κατάγεται από ένα κοντινό Χωριό μας. Όμως η τέχνη και ο πολιτισμός έχει την δυνατότητα να τους αφανίζει με τον τρόπο της κι όχι με την βία που ήταν ο μόνος τρόπος που χρησιμοποιούσαν οι φασίστες τύπου Παπαγγελή.
Επίσης συγκινητική ήταν και η παρουσία του Διστομίτη καλλιτέχνη ( Ηθοποιού και παραγωγού ), Στάθη Μίχα που τίμησε την βραδιά και τιμήθηκε και απ' τα παιδιά.
Θα ήθελα να κάνω ειδικά αφιέρωμα στον εξαιρετικό αυτόν καλλιτέχνη και εξαιρετικό άνθρωπο.
Συγχαρητήρια επίσης στην Κέλυ Σταμούλη, κόρη του μεγάλου δικηγόρου Γιάννη Σταμούλη που χάθηκε πρόσφατα και αγωνίστηκε πολύ για το Δίστομο στο θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων, που έχει πάρει τη σκυτάλη και πολεμάει για τα συμφέροντα μας.
Τελειώνοντας θα ήθελα να δώσω τα θερμά μου συγχαρητήρια και στην μεγάλη Σαβίνα Γιαννάτου που με την μαγευτική της φωνή ερμήνευσε Μάνο Χατζιδάκι στα έργα του ''Ματωμένος γάμος'' και ''Μεγάλος ερωτικός'' καθώς επίσης και τραγούδια του μεγάλου δημιουργού απ' τον Ελληνικό κινηματογράφο, μέσα στο πνεύμα βέβαια της βραδιάς.Στις φωτογραφίες και συγκεκριμένα στην πρώτη διακρίνεται ο Τάσος Σταθάς, ηθοποιός και σκηνοθέτης του έργου, η πρωταγωνίστρια που υποδύθηκε την Μαργαρίτα και πολλά υποσχόμενη, Σταυρούλα Τζιτζώκου μόλις 15 χρονών, και ο Ανδρέας Μπούρας που έπαιξε κι αυτός πολύ καλά τον ρόλο του Σταθμάρχη.
Στην δεύτερη φωτογραφία ο Τάσος ο Σταθάς με τον μεγάλο Στάθη Μίχα, ηθοποιό και παραγωγό.

Και του χρόνου παιδιά!!!

Τετάρτη 21 Μαΐου 2008

Ένα ποίημα του Αργύρη Σφουντούρη



ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ


Στο χέρι του παππού ο εγγονός βαδίζει
Κι ανάμεσα τους λείπει μια γενιά.
Ο εγγονός όλο ρωτά, γιατί αυτός ελπίζει
Να μάθει όλα της ζωής τα μυστικά.


Και στέκεται ο παππούς στού δρόμου τη γωνιά
Κι αναστενάζει. Κι ύστερα πάλι συνεχίζει
Το κουρασμένο βήμα του, γυρτός, αργά-
Μια έγνοια φαίνεται στην κόμη του ν’ ασπρίζει


Που χρόνια τώρα συνεχώς τον τυραννά.
Κι ο εγγονός στο χέρι του όλο ρωτά
Γιατί ο θάνατος τους νέους να θερίζει -.


Στο χέρι του παππού ο εγγονός βαδίζει
Και το κενό στη μέση του θυμίζει
Κάδρο χωρίς ζωγραφιά
 
Το ποίημα αυτό δημοσιεύεται στο βιβλίο της Καίτης Μανωλοπούλου ( Αναμνήσεις & Μαρτυρίες πενηντάχρονες ή άχρονες )

Τρίτη 20 Μαΐου 2008

''Αναμνήσεις και μαρτυρίες-Πενηντάχρονες ή άχρονες''. Ένα βιβλίο της συμπατριώσσάς μας Καίτης Μανωλοπούλου.





Το 1994, στα πενήντα χρόνια απ' την σφαγή που διαπράχθηκε στο Δίστομο το 1944, ο Δήμος Διστόμου εξέδωσε το βιβλίο της Διστομίτισσας συγγραφέως Καίτης Μανωλοπούλου, με τον τίτλο ''Αναμνήσεις και μαρτυρίες πενηντάχρονες ή άχρονες'', και επειδή κοντεύει και η επέτειος της σφαγής του 2008, θα ήθελα να παραθέσω κάποιες φώτο και να πω κάποια πράγματα για το βιβλίο, καθώς και παράπονα για την Δημοτική αρχή που αδιαφορεί πλήρως για αυτά τα βιβλία.
Προχθές επισκέφθηκα το ''Μουσείο θυμάτων ναζισμού'' και βρήκα σημαντικές ελλείψεις που θα παραθέσω σε άλλο άρθρο γιατί τώρα θα αλλάξω θέμα. Ας αρχίσω λοιπόν απ' τα παράπονα. Απορώ ως πότε θα αδιαφορούν για τον πολιτισμό μας οι εκάστοτε τοπικοί άρχοντες. Διαπίστωσα ότι δεν υπάρχει ούτε ένα βιβλίο ιστορικό ή έστω ένα φυλλάδιο να πάρει μαζί του ο επισκέπτης, πόσω μάλλον στον χώρο του Δημαρχείου που εκεί είναι απαράδεκτα τα πράγματα.
Εγώ για ένα βιβλίο απ΄τα πολλά που έχουν γραφτεί από Διστομίτες και μη συγγραφείς κάνω λόγο σήμερα, κι αυτοί δεν τα έχουν καν συγκεντρωμένα και αμφιβάλλω αν τα ξέρουν κιόλας.

Πέμπτη 8 Μαΐου 2008

Δίστομο και κρασί περιληπτικά









Το Δίστομο απ' την αρχαιότητα ( βλέπε προηγούμενο άρθρο για τον περιηγητή Παυσανία και για το πρωτοχριστιανικό οινοποιείο ) μέχρι σήμερα, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την παραγωγή κρασιού εξαιρετικής ποιότητας λόγω ξηρού κλίματος αναγλύφου και εδάφους, που έχει να κάνει με ιχνοστοιχεία κι άλλους παράγοντες που είναι απαραίτητοι για ένα καλό κρασί και για την καλλιέργεια αμπελιών.
Το Διστομίτικο κρασί που τροφοδοτεί όλη την περιοχή, φημίζεται για την έντονη γεύση του, την ειδική επεξεργασία του και την χρωματική διαύγεια του.
Βέβαια υστερεί σε κάποια συναιτεριστική προσπάθεια διάδοσης του, εξ αιτίας πολλών παραγόντων που ελπίζω να πάψουν να το εγκλωβίζουν στα στενά όρια του, με την ανοχή βέβαια των παραγωγών!!!