Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Καλή πρωτοχρονιά και χαρούμενο το 2009








Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα σε όλους.
Εύχομαι να πραγματοποιηθούν όλες οι επιθυμίες και οι προσδοκίες σας, και ευελπιστώ στην βοήθειά σας το 2009.
Επιτέλους χιόνισε και μέσα στο Δίστομο. Αναμενόμενο βέβαια, αφού είχε κατέβει το χιόνι στις παρυφές του Κούκκου και του Ξηροβουνίου. Κι όπως έλεγε κι ο Καραϊσκάκης όταν ήταν εγκατεστημένος στο Δίστομο, ο καιρός ήταν ''κατεβατός''.
Έτσι λέμε τον καιρό που έρχεται απ' τον Παρνασσό και μας ''πιάνει''.
Κατεβατές λοιπόν και οι ευχές μας για υγειά, δύναμη και ένα καλύτερο αύριο.
Μπορείτε να στείλετε ό,τι σας απασχολεί και ό,τι θέλετε να δημοσιευθεί από αυτό το blog στα εξής mail :

Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2008

Το Δίστομο φιλοξένησε και ευχαρίστησε αρκετό κόσμο την περίοδο των Χριστουγέννων






Ας ξεχάσουμε τα όσα κακά και ανάρμοστα διαδραματίζονται στην χώρα μας λόγω της άθλιας διαχείρισης της κυβέρνησης με τη βία και τις κλοπές, και ας εγκλιματιστούμε, όσο μας το επιτρέπει το κλίμα των ημερών, στην ατμόσφαιρα των γιορτών και δη του Διστόμου.
Ας μπούμε λοιπόν στην αθώα ψυχούλα ενός μικρού παιδιού που περιμένει αυτές τις ημέρες με εγκαρτέριση και μεγάλη χαρά.
Η χειμωνιάτικη παγωμένη ατμόσφαιρα και τα χιονισμένα βουνά, ο Παρνασσός και ο Ελικώνας, έδιναν έναν άλλον παλμό και ατμόσφαιρα.
Τα ξενοδοχεία και οι ξενώνες είχαν 100% πληρότητα
Τα μαγαζιά, καφετέριες, μπαρ και μεζεδοπωλεία, δούλεψαν καλά και με το πνεύμα των ημερών.
Και του χρόνου ακόμη καλύτερα λοιπόν!!!!
*Θα επιστρέψουμε στα θεματά μας σε πολύ λίγο

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

Ο Σπύρος Γαλάνης δημοσιεύει ένα επίκαιρο κείμενο σε εφημερίδα της Ελάτειας, σχετικά με τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα.



ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ



ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ;

«... Έχω κρατήσει κάποια αποκόμματα από εφημερίδες για κάποιον που λέγανε πως ήσουν εσύ. Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες, γιατί γράψανε πως σου ρίξανε στα πόδια. Ποτέ δεν σημαδεύουν στα πόδια. Στο ΜΥΑΛΟ είναι ο στόχος. Το νου σου ε ; »

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

Δυστυχώς στην Ελλάδα του 2008 ορισμένοι δεν φαίνεται να έχουν πάρει το μάθημά τους από τις θυσίες των Λαμπράκη, Σωτήρη Πέτρουλα, Μιχάλη Καλτεζά. Ντρεπόμαστε να λέμε ότι είμαστε Έλληνες. Νιώθουμε ενοχές που ζούμε στην χώρα που γέννησε την δημοκρατία, αλλά δείχνει να μην σέβεται το δικαίωμα στην διαφορετικότητα και την ανεξαρτησία του πνεύματος. Έντρομοι, βιώσαμε την απόλυτη φασιστική συμπεριφορά του ειδικού φρουρού με την εν ψυχρώ δολοφονία του ανήλικου μαθητή Αλέξη.
Τι ακολούθησε; Πλήρης αναρχία στην κοινωνική συνείδηση όλων μας. Θυμός και οργή για την έλλειψη σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα. Φόβος για την ζωή μας που εξαρτάται από ένα κράτος χωρίς ηθικούς φραγμούς.
Το αποτέλεσμα; ‘’ Είδαμε ’’ διαδηλώσεις νεολαίων σε όλη την Ελλάδα που εκδήλωναν τον αποτροπιασμό τους άλλοτε κρατώντας τριαντάφυλλα και άλλοτε αναποδογυρίζοντας αυτοκίνητα της αστυνομίας και σπάζοντας αστυνομικά τμήματα. Όλα αυτά τις ημέρες. ‘’ Είδαμε ’’ όμως τις νύχτες πυρπόληση της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και πολλών άλλων πόλεων. Προσπάθησαν να μας πείσουν πολιτικοί, δημοσιογράφοι και άλλοι ειδήμονες ότι τις καταστροφές τις έκαναν μαθητές, φοιτητές και νεολαίοι οι λεγόμενοι «αντιεξουσιαστές», δηλαδή αυτοί που φοιτούν στα σχολεία, που σπουδάζουν στα πανεπιστήμια, που παλεύουν να βρουν δουλειά με 700 ευρω.
Όμως εμείς γιατί δεν το πιστεύουμε ; Περάσαμε μέσα από το φοιτητικό κίνημα και ξέρουμε πολύ καλά ότι τα «ταραχοποιά στοιχεία» έιναι πάντα εκ τω ‘’έσω’’.
‘’ Είδαμε ’’ επίσης και τον αστυνομικό στην Θεσσαλονίκη να χτυπά με μανία μια μικρή κοπέλα που δεν αντιστεκόταν. Και ντραπήκαμε. Και θυμώσαμε. Και φοβηθήκαμε.
Επιτέλους, ας λάβουν τα διδάγματά τους όλοι όσοι κρατούν το τιμόνι αυτού του ακυβέρνητου καραβιού που θέλουν να ονομάζουν ‘’Ελλάδα’’.
Ας ξανασκεφτούν οι αρμόδιοι με ποια κριτήρια προχωρούν στην πρόσληψη προσωπικού στα σώματα ασφαλείας.
Και πάνω από όλα ας κάνουν επιτέλους την αυτοκριτική τους και ας προσπαθήσουν να αλλάξουν αυτή την απάνθρωπη νοοτροπία που τους έχει ποτίσει η έλλειψη στοιχειώδους παιδείας.
O Αλέξης έγινε ένας άγγελος μέσα στους αγγέλους. Mακάρι να πάψουν οι άλλοι να είναι σκυλιά μέσα στα σκυλιά.

Σπύρος Γαλάνης - Άννα Νικολάου
Ευτυχώς κάποιοι σκέφτονται ακόμη.
Μπράβο Σπύρο!! Μπράβο Άννα

*Ο Σπύρος Γαλάνης είναι από το Στείρι και κατοικεί στην Ελάτεια όπου και εργάζεται.Έχει τελειώσει το Οικονομικό της Νομικής.

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2008

Συνέντευξη του Διστομίτη Αργύρη Σφουντούρη στην εφημερίδα ''τα νέα'', την πέμπτη 4 Δεκεμβρίου, από την δημοσιογράφο Εύη Σάλτου


[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Το ντοκιμαντέρ είναι η «διαθήκη» για τη φρικτή εμπειρία του Διστόμου





Η ζωή του έγινε πρόσφατα ντοκιμαντέρ, το οποίο μάλιστα απέσπασε πολλά βραβεία. Ο κ. Αργύρης Σφουντούρης από το Δίστομο έζησε τη φρίκη της γερμανικής αγριότητας σε πολύ μικρή ηλικία, όταν 218 συγχωριανοί του, μεταξύ των οποίων και οι γονείς του, εκτελέστηκαν μέσα σε λίγη ώρα από τους κατακτητές. «Η Γερμανία εκείνης της εποχής ήταν ένα τέρας», λέει. Σήμερα μαζί με πολλούς συντοπίτες του αγωνίζεται για τη δικαίωση των κατοίκων του μαρτυρικού Διστόμου και την καταβολή αποζημίωσης από τις γερμανικές αρχές. Κι όπως φαίνεται ο αγώνας τους δικαιώνεται...
Διακόσια δεκαοχτώ θύματα του Γ΄ Ράιχ στο Δίστομο το 1944...
Η σφαγή διήρκεσε το πολύ μιάμιση ώρα γιατί οι Γερμανοί έπρεπε να επιστρέψουν στη βάση τους πριν νυχτώσει. Αν είχαν περισσότερο χρόνο, πιθανόν να μην είχαν αφήσει κανέναν ζωντανό.
Ένα παιδί τεσσάρων ετών χάνει τους γονείς του. Τα συναισθήματα απέναντι στη ναζιστική Γερμανία;
Η Γερμανία εκείνης της εποχής ήταν ένα τέρας και οι στρατιώτες της που αισθάνονταν υπεράνθρωποι συμπεριφέρθηκαν με κτηνώδη τρόπο.
Αθώα θύματα βρέθηκαν στα ορφανοτροφεία. Τι θυμάστε από εκείνα χρόνια;
Τα μεγαλύτερα παιδιά ήταν αγριεμένα, αφού είχαν ζήσει πολύ δύσκολες καταστάσεις. Η συμπεριφορά των δασκάλων όμως ήταν να τα υποτάξουν με τη βέργα.
Σταθήκατε τυχερός και ταξιδέψατε στην Ελβετία...
Η τύχη είναι πάντα δίκοπο μαχαίρι και η ξενιτιά είναι ισοβίως ένας μεγάλος πόνος.
Ένα παιδί που πέρασε πολλά, κατάφερε να διακριθεί στα γράμματα...
Η μάθηση είναι μία μεγάλη βοήθεια όταν έχεις ζήσει τέτοια τραγικά γεγονότα.
Ασχολείσαι με κάτι που σου διώχνει τον πόνο.
Σε ποιον τομέα ρίξατε το βάρος;
Ασχολήθηκα με τις θετικές επιστήμες που μου έδιναν απαντήσεις, τη στιγμή που τα περισσότερα γεγονότα στη ζωή μου δεν μπορούσαν να απαντηθούν. Παρηγοριά όμως βρήκα στην ποίηση.
Ο ελβετικός τρόπος ζωής είναι συνυφασμένος με τον γερμανικό. Δεν σας ενόχλησε; Όσο ήμουν στο Δίστομο μετά τη σφαγή, είχα μίσος απέναντι σε καθετί το γερμανικό γιατί ταύτιζα τη Γερμανία με το κακό που έγινε. Στην Ελβετία έμαθα ότι η γλώσσα δεν ταυτίζεται με ένα πολιτικό καθεστώς ενώ οι Ελβετοί διαχώριζαν τη θέση τους από το γερμανικό παρελθόν.
Τη δεκαετία του ΄80 το Νεπάλ, η Ινδονησία, η Σομαλία γίνονται το «σπίτι» σας... Όταν έφτασα τα 40, αισθάνθηκα την ανάγκη να συμπαρασταθώ σε ανθρώπους που αντιμετώπιζαν τα ίδια προβλήματα με αυτά που είχα σε μικρή ηλικία.
Γιατί ήταν σημαντική για σας η αναδιοργάνωση αυτών των χωρών;
Με αυτό τον τρόπο νομίζω ότι μπορεί μακροπρόθεσμα να υπάρξει ένας ειρηνικός κόσμος. Γιατί όσο υπάρχει εκμετάλλευση από τις «τυχερές» κοινωνίες δημιουργούνται εντάσεις.
«Ένα τραγούδι για τον Αργύρη»: η ζωή σας έγινε πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ... Αισθάνθηκα εκ νέου μεγάλη οδύνη κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων γιατί ξανάζησα τις καταστάσεις σε συμπυκνωμένο χρόνο. Ήταν ευκαιρία όμως να αφήσω «διαθήκη» όλες αυτές τις εμπειρίες.
Ο σκοπός του ντοκιμαντέρ;
Η ζωή μου γίνεται παράδειγμα για το τι έζησαν χιλιάδες Έλληνες κατά τη διάρκεια του πολέμου και πώς επηρέασαν αυτές οι εμπειρίες την ελληνική ιστορία μεταπολεμικά. Ήθελα να γίνουν γνωστά στους συμπατριώτες μου και τον γερμανικό λαό.
Η σχέση σας σήμερα με το Δίστομο;
Δεν απομακρύνθηκα ποτέ. Είναι η ιδιαίτερη πατρίδα μου, η οικογένειά μου.
Διεκδικήσατε δικαίωση από τις γερμανικές αρχές για το ολοκαύτωμα στο Δίστομο. Ήταν κλειστές οι πόρτες;
Ήταν κλειστές για την αλήθεια. Διαπίστωσα ότι η επίσημη Γερμανία δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι αυτά τα γεγονότα ήταν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Η στάση των γερμανικών αρχών;
Δυστυχώς όλες οι γερμανικές αρχές αποφεύγουν να δουν τις συνέπειες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Πριν από 11 χρόνια το Πρωτοδικείο Λιβαδειάς αναγνώρισε τις αστικές ευθύνες της Γερμανίας. Στην πράξη όμως;
Η Γερμανία δεν δέχτηκε τίποτε και ζήτησε την απόφαση του Αρείου Πάγου. Κι εκεί όμως καταδικάστηκε.
Η ελληνική πολιτεία πήρε ζεστά το θέμα;
Η απόφαση του Αρείου Πάγου ήταν τελεσίδικη και έπρεπε να εκτελεστεί στην Ελλάδα. Αποδείχτηκε ότι η ελληνική πολιτεία δεν είναι ακόμη ώριμη δημοκρατία.
Γι΄ αυτό έγινε προσφυγή από τους Διστομίτες στα ιταλικά δικαστήρια;
Στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχει η δυνατότητα να μπορούν να εκτελεστούν τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις δύο ευρωπαϊκών κρατών σε ένα τρίτο.
Η πρώτη δικαίωση από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας ανοίγει τον δρόμο για την καταβολή αποζημιώσεων;
Εφόσον εκδικαστεί και το δεύτερο σκέλος της απόφασης θα υπάρξει η δυνατότητα κατασχέσεων περιουσιών του γερμανικού Δημοσίου στην Ιταλία.
αντίστοιχη απόφαση που δικαιώνει τους κατοίκους του ιταλικού χωριού Τσιβιτέλα, αποτελεί πρόκριμα;
Σαφέστατα.
Γερμανία οφείλει να σας αποζημιώσει και με τη βούλα της ιταλικής Δικαιοσύνης... Ελπίζω με αυτόν τον τρόπο να τελειώσει η υπόθεση, αν και δεν είμαι τόσο αισιόδοξος
Μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4490431